Τι είναι τελικά η "ομάδα Έψιλον"...; Σύμφωνα με όσα έχουν κατά καιρούς γραφτεί και ειπωθεί, δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά σχετικά με την ύπαρξη της.
Πολλοί λενε πως δεν είναι παρά δημιούργημα της φαντασίας ορισμένων που σκοπίμως εκμεταλλεύονται το όνομα της με σκοπό την πνευματική καταστολή των Ελλήνων και του Ελληνισμού γενικότερα… Έχουν γίνει αναφορές σχετικά με την δράση της και έχει ειπωθεί μεταξύ άλλων πως δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επιστημονική ομάδα ξένων συμφερόντων (NASA) στην οποία συμμετείχαν και Έλληνες που απλά υιοθέτησε το όνομα της θρυλικής "ομάδος Έψιλον"…. Λέγεται ότι τα μέλη της είναι Έλληνες με ιδιαίτερα υψηλό οικονομικό επίπεδο.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ Η "ομάδα Έψιλον"...; Ποιοι είναι τα μέλη της...; Ποιος ο σκοπός της...;
Η "ομάδα Έψιλον" χρονολογείται τουλάχιστον από τους Μινωικούς χρόνους (1500 - 1700 πχ).Ακούγοντας σήμερα κανείς περί "ομάδος Έψιλον" σχηματίζει αυτόματα στο νου την εικόνα μιας πανάρχαιας απόκρυφης αλλά πανταχού παρούσας Ελληνικής οργάνωσης η οποία χρησιμοποιώντας διαχρονικά την την προχωρημένη ακόμα και για την εποχή μας κρυμμένη γνώση των αρχαίων προγονών μας που μεταφέρετε με απόλυτη μυστικότητα στα μέλη της από εποχή σε εποχή και εικάζεται πως έχει σκοπό:
** Να διασφαλίσει με κάθε έννομο μέσο τα συμφέροντα του Ελληνισμού.
** Να αποκαταστήσει στην διεθνή κοινή γνώμη με αδιάσειστα στοιχεία τις παραποιημένες από τους εκάστοτε εξουσιαστές, ιστορικές και επιστημονικές αλήθειες που σκόπιμα αποκρύφτηκαν ή αλλοιώθηκαν για να μειώσουν τον χαρακτήρα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού
** Να επιτύχει μέσο δημοκρατικών διεργασιών και ελευθέρας βουλήσεως κάθε έλλογου όντως του πλανήτη μας, την πνευματική αποδοχή και ανάδειξη του Ελληνικού ιδεώδους ως τρόπου ζωής σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, σε αντίθεση με τις προθέσεις των Σιωνιστών που μεθοδικά εξασκώντας πάσης φύσεως βία με ύπουλα σκοταδιστικά μέσα, προσπαθούν να ασκήσουν ένα είδος παγκόσμιας δικτατορίας που έχει σκοπό την πνευματική και οικονομική υποδούλωση του ανθρώπινου γένους.
** Να αποκαλύπτει εκ τον προτέρων οποιαδήποτε σχεδιαζόμενη εγκληματική ενέργεια κατά του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας γενικότερα.
Ορισμένοι λένε πως η "ομάδα Έψιλον" στις μέρες μας διεξάγει ένα μυστικό πόλεμο που τα πεδία των μαχών του σήμερα περιλαμβάνουν όλους τους τομείς της σύγχρονης ζωής όπως Πολιτική, οικονομία, επιστήμη, κοινωνία, περιβάλλον.
Στην προσπάθεια αυτή η "ομάδα Έψιλον" έχει απλωθεί σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο με πολυάριθμα "μυημένα μέλη" και ένα ευρύτατο δίκτυο ροής πληροφοριών, ενώ χρησιμοποιεί κάθε υπερσύγχρονο μέσο ή άγνωστες πήγες ενέργειας καθώς και ασύλληπτες επιστημονικές μεθόδους, γνωστές από τα αρχαία ελληνικά μυστήρια που για τον μέσο άνθρωπο και τα σημερινά δεδομένα αγγίζουν τα όρια μεταφυσικής ή τον χώρο επιστημονικής φαντασίας…
Η τήρηση πλήρους μυστικότητας ήταν τουλάχιστον μέχρι τα τέλη της περασμένης 10ετιας νόμος απαράβατος.
Για λόγους στρατηγικής τα τελευταία 10 χρόνια κρίθηκε αναγκαίο να υπάρξει μια πλήρως ελεγχόμενη ροή πληροφοριών προς το ευρύ κοινό γύρο από την ύπαρξη και της δραστηριότητες της "ομάδος Έψιλον", ιδίως μέσω συγγραφέων , (Φουράκης - Κεραμιδάς κ.α) ώστε κατά αυτόν τον τρόπο να γίνουν ευρύτερα γνωστά τα ιδεολογικό περιεχόμενο και δράση της οργανώσεως, γεγονός που θα είχε σαν αποτέλεσμα αφ' ενός την προσέλκυση νέων μελών και αφετέρου την Εθνική αφύπνιση στα απλά στρώματα του λαού.
Στην πρώτη φάση ροής πληροφοριών, ορισμένες ξένες μυστικές υπηρεσίες ανησύχησαν από το γεγονός ότι γρήγορα η ομάδα Ε απέκτησε ερείσματα στον απλό λαό και για αντιπερισπασμό άρχισαν να διαδίδουν μέσο εντολοδόχων πρακτόρων ή αφελών δημοσιογράφων ότι η ύπαρξη της "ομάδος Έψιλον" είναι ένα προϊόν φαντασίας που κατασκευάσθηκε απλός για να καλύψει τους ευσεβείς πόθους κάποιων υπεραισιοδοξιών εθνικοφρόνων.
Άλλοι πράκτορες η ακόμα παραπλανημένοι αρθρογράφοι υποδυόμενοι τον ρόλο του υπερπατριώτη προσπάθησαν να προκαλέσουν αποστροφή της κοινής γνώμης προς την οργάνωση και συγχρόνως σύγχυση γύρο από το θέμα, υποστηρίζοντας δολίως ότι οι πληροφορίες για την ύπαρξη της διαχέονται έντεχνα από ανθελληνικούς κύκλους που θέλουν να δημιουργήσουν ένα κλίμα εφησυχασμού στην χώρα μας, ώστε μοιραία ο Ελληνικός λαός ξεχνώντας το "Συν Αθηνά και Χείρα κίνει" να καταστεί αδρανής και να οδηγηθεί σε πλήρη πνευματική καταστολή και παθητικότητα μπροστά σε οποιεσδήποτε σχεδιαζόμενες για την περιοχή εξελίξεις, επαναπαυμένος στις πατριωτικές παρεμβάσεις μιας φανταστικής, κατά τους ισχυρισμούς της οργάνωσης, που ως από μηχανής Θεός ανελάμβανε να τον προστατεύσει από οποιονδήποτε επερχόμενο κίνδυνο….
Οι ίδιοι κύκλοι άρχισαν να υποστηρίζουν ανυπόστατες θεωρίες εξ ονόματος της με σκοπό να φέρουν σε αντίθεση τον ελληνισμό και την Ορθοδοξία διασπείροντας διχόνοια διαμορφώνοντας 2 αντιμαχόμενα στρατόπεδα (Ελληνιστές - Ορθόδοξοι) ώστε στο μέλλον να αποτελούν εύκολη λεία στα χέρια των εξουσιαστών…
"Μέλη" της υποστηρίζουν πως η ίδρυσε το 1970 δυο τοπικές "θυγατρικές ομάδες", Στην Ρωσία την "ομάδα 68" ή "ΜΗΔΕΙΑ" και στην Γιουγκοσλαβία την "ομάδα 69" ή "ΑΘΗΝΑ".
Οι αριθμοί 68 και 69 προέρχονται από το άθροισμα των γραμμάτων σύμφωνα με την συνήθεια των Ελλήνων να μετατρέπουν τα γράμματα σε αριθμούς (λεξαριθμικό άθροισμα).
Το όνομα της "ομάδος Έψιλον" προέρχεται από το σύμβολο "Ε" που υπήρχε στο Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και σύμφωνα με το λεξαριθμικό άθροισμα σημαίνει "ΕΛΕΥΣΙΣ ΔΙΑ". ΔΙΑΜΑΧΗ " ΕΛΛΗΝΙΣΤΩΝ - ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ". Ακόμη "μέλη της ομάδας" παίρνουν θέση στην διαμάχη Ελληνιστών - Εκκλησίας σχετικά με το παρελθόν των Ελλήνων.
Οι Εκκλησιαστικοί κύκλοι υποστηρίζουν πως οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες πράγμα που σύμφωνα με την "ομάδος Έψιλον", με συγγραφείς και σοφούς Έλληνες ακόμα και με Αποστόλους δεν ισχύει … Τώρα ποιος έχει δίκιο είναι άγνωστο.
Η "Διαμάχη" αυτή κρατάει αιώνες και πολλές φορές στο παρελθόν έχουν γίνει συγκρούσεις και φυσικά ορισμένοι επωφελούνται από αυτήν την "εσωτερική αντιπαράθεση".
Μεταξύ άλλων έχουν κατά καιρούς ειπωθεί τα αληθή ή αναληθή στοιχεία πως οι Έλληνες ανέμεναν τον ερχομό του Ιησού όχι μόνο επειδή είχαν αφιερώσει ναούς στον "άγνωστο Θεό" αλλά γιατί υπήρχαν συγκεκριμένες προφητείες των προγονών τους, που ανέφεραν το γεγονός της έλευσης του.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αφιερώσει ναούς στον "άγνωστο Θεό" όπως αναφέρει ο Παυσανίας.
Λέγεται πως η εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων στην Ν. Σμύρνη είναι κτισμένη (1870) πάνω από ένα αρχαίο κτίσμα το οποίο σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αποτελούσε τμήμα βωμού προς τον άγνωστο Θεό.
Στην αρχαιότητα από εκείνη την περιοχή περνούσε δρόμος που ένωνε το Φάληρο με την Αθήνα. Από εκεί πέρασε ο Απόστολος Παύλος κατά την επιστροφή του από την Μακεδονία ( 1 αιώνα μ.χ ) και από την ύπαρξη του Ναού εμπνεύστηκε την ομιλία του προς τους Αθηναίους στον Άρειο Πάγο.
Ο Σόλων γράφει για κάποιον Θεό που θα προέλθει από θνητή γυναίκα θα υβρισθεί και θα σταυρωθεί.Η Σίβυλλα η Κυμαία προφήτευσε τον 3ο πχ αιώνα πως ο Υιός του Θεού θα έρθει στην γη με ανθρώπινη σάρκα, το όνομά του θα έχει 4 φωνήεντα και 2 σύμφωνα και το άθροισμα του ονόματός του σύμφωνα με το λεξαριθμικό άθροισμα θα είναι 888.
Πράγματι το όνομα ΙΗΣΟΥΣ δίνει άθροισμα 888. Έτσι σε πολλά κτίσματα (μεταξύ αυτών και σε βυζαντινά όπως της Αγ. Σοφίας) υπάρχει το "οκτάκτινο αστέρι" που συμβολίζει τις εκατοντάδες , τις δεκάδες , και τις μονάδες του αριθμού 888. (…)
Οι ιερείς του ΔΙΑ φορούσαν σταυρούς και έτσι λέγεται πως ο σταυρός είναι ελληνικό σύμβολο.
Ο Σωκράτης σε συζήτηση του με τον μαθητή του Αλκιβιάδη αναφέρει πως περιμένει κάποιον απεσταλμένο από τον ουρανό που θα διδάξει τον τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σε ανθρώπους και Θεούς. Με αυτή τη θεωρία καταδικάστηκε και ήπιε το κώνειο.
Όταν ο Ιησούς είδε τους Αχαιούς Κρήτες είπε "Ελήλυθεν η ώρα να δοξασθή ο Υϊος του ανθρώπου" (Ιωαννης ΙΒ, 20-23 Παλαια Διαθηκη).
Πράγματι οι Κρήτες Αχαιοί είχαν μεταναστεύσει στην Παλεστίνη το 1500 πχ. Η Παλαιστίνη όπως αναφέρει ο Έλληνας εκεί πρέσβης Γ. Τσομπαρτζής το 1905, πήρε το όνομα της από τον Ηρόδοτο.
Το Νότιο τμήμα της ονομαζόταν "νεγέβ των Χερεθί" δηλαδή "νοτος των Κρητών". Πόσο αληθεύουν όλα αυτά όμως ;
Γεγονός είναι πάντως πως οι Έλληνες δέχθηκαν εύκολα τις διδασκαλίες του Ιησού που προσομοίαζαν με το θρησκευτικό - ιδεολογικό τους υπόβαθρο. Κλείνοντας:
** ΑΝ υπάρχει η "ομάδος Έψιλον" αυτό ΔΕΝ σημαίνει ότι ο Ελληνισμός θα πρέπει να επαναπαυτεί και να εναποθέσει την τύχη του στις ενέργειες αυτής. Ουδέποτε επήλθε λύση στα εθνικά ζητήματα μέσο κάποιων οργανώσεων (περίπτωση ΚΥΠΡΟΥ , καταστροφή ΣΜΥΡΝΗΣ κ.α).
Ο ελληνισμός πρέπει να είναι προσεκτικός και να μην επιτρέψει σε καμία περίπτωση η τυχόν ύπαρξη της "ομάδος Έψιλον" να αποτελέσει όπλο στα χέρια ανθελλήνων και μέσο εφησυχασμού του Ελληνικού έθνους.
** ΑΝ ΔΕΝ υπάρχει η ομάδα Ε αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι πρέπει να επικρατήσει ηττοπάθεια και να κυριαρχήσει το πνεύμα της υποταγής.
Ο Ελληνισμός ανέκαθεν διέθετε πρότυπα ηρωισμού και πατριωτικής αυτοθυσίας όπως μας έχει διδάξει η ιστορία.
-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε, το ζήτημα εντοπίζεται στην δική μας δράση, και στον προσωπικό αγώνα του καθενός μας.
-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς προς ανατροπή της υφισταμένης παρακμιακης καταστάσεως.
-- Είτε υπάρχει ή όχι η ομάδα Ε, ας μην αναμένουμε ούτε από αυτή ούτε από κανένα άλλο την "εξ ουρανού σωτηρία μας", εάν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε την βούληση και την δύναμη να αγωνισθούμε για την Εθνική μας κυριαρχία και Αξιοπρέπεια…
-- Αφελείς όσοι πιστεύουν πως η ομάδα Ε κατέχει το "υπερόπλο" που "θα προστατεύσει την Ελλάδα την ύστατη στιγμή…."
-- Μέλη της Ομάδος Ε είναι ο καθένας μας ξεχωριστά, δηλαδή οποίος αγωνίζεται έστω και από μέσα του για την διάσωση του Ελληνισμού ανεξάρτητου πολιτικής ή θρησκευτικής πεποιθήσεως…
Δυστυχώς η ΘΡΥΛΙΚΗ βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας κάηκε. Μέσα εκεί υπήρχαν έγγραφες αποδείξεις για την δημιουργικότητα και την σημαντικότητα της Ελληνικής αξίας … Υπάρχουν όμως στοιχεία στις αποθήκες του Βατικανού όπου δυστυχώς ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η είσοδος στους πάντες με σκοπό την απόκρυψη της αλήθειας.
Σύντομα όμως θα αποκαλυφθεί λένε ορισμένοι (... ) η αλήθεια η οποία θα αναβλύσει από τις προσπάθειες όλων μας… "Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον"
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
Η διαχρονικότητα της πίστης των Ελλήνων του Θανάση Κουκοβίστα,
περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" τεύχος 26
Σήμερα μιλάμε για τη θρησκεία μας, το χριστιανισμό, και τον θεωρούμε αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής ζωής μας. Αυτό που δεν έχουμε ακόμα αγγίξει, είναι ποιον χριστιανισμό εννοούμε. Οι σχέσεις ελληνισμού και χριστιανισμού δεν ήταν ανέκαθεν σχέσεις αρμονικές, αλλά σχέσεις μίσους, κυρίως από την πλευρά των χριστιανών. Ο μητροπολίτης Πισιδίας κ. Μεθόδιος Φούγιας γράφει στο βιβλίο του «Η ελληνιστική ιουδαϊκή παράδοση», ότι ο χριστιανισμός είναι κληρονόμος του ιουδαϊσμού. Μαζύ όμως με τις θεολογικές παραδόσεις, τουλάχιστον οι πρώτοι χριστιανοί, κληρονόμησαν και το μίσος των Εβραίων εναντίον των Ελλήνων, όπως αυτό περιγράφεται στην Π. Διαθήκη. Ο προφήτης Ζαχαρίας (ολόκληρο το Θ΄ κεφάλαιο) απειλεί ότι θα εξεγείρει τους Εβραίους εναντίον μας, θα μας κατασφάξουν και θα μας τραβήξουν τα σπλάχνα ανάμεσα από τα δόντια. Ενώ ο Σοφονίας (Β΄, 5-6) ονειρεύεται ότι θα σφάξει όλους τους Κρητικούς και θα κάνει την Κρήτη μάντρα προβάτων.
Δεν χάνουν την ευκαιρία οι Εβραίοι να χύνουν την χολή τους εναντίον των Ελλήνων στο ιερό βιβλίο τους, που ποτέ δεν έζησαν ελεύθεροι, αλλά κάτω από ξένη κατοχή, με τελευταίο κατακτητή τους Σελευκίδες της Αντιόχειας. Την ίδια περίοδο (252 π. Χ.) έχουμε και τη συγγραφή της Π. Διαθήκης. Με τη συντριπτική πλειοψηφία προερχομένη εξ Εβραίων, οι πρώτοι χριστιανοί διατήρησαν ατόφιο το εβραϊκό μίσος εναντίον των Ελλήνων. Τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας είναι περίοδος γεμάτη με αίμα. Στον φανατισμό τους οι χριστιανοί όχι μόνον γκρέμισαν τους αρχαίους ναούς, κατέστρεψαν τα μνημεία τέχνης και πνεύματος, αλλά κατέσφαξαν και τους Έλληνες. Τα ονόματα Ελλάς, Έλλην, ελληνισμός ήταν απαγορευμένα. Ενώ όλος ο ανθελληνισμός τους διατηρήθηκε στην νομοθεσία της αυτοκρατορίας καθ’ όλον τον βίον της. Στην τελευταία συλλογή νόμων, την «Εξάβιβλο» του Κ. Αρμενόπουλου (εκδόθηκε το 1350, δηλαδή 100χρόνια πριν την Άλωση), η μόνο ποινή που επιβάλλεται στους ελληνίζοντες, ήταν η θανατική. Και ελληνίζοντες δεν ήταν μόνον οι πιστοί της αρχαίας θρησκείας, αλλά και όσοι ησχολούντο με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία.
Ο πρώτος πατριάρχης επί Τουρκοκρατίας, που είχε διοριστεί από τον Μωάμεθ Β΄, συμβούλευε τον διοικητή της Λακωνίας Ραούλ του Οισή: τους δυσεβείς και αλαζόνες Έλληνες να τους κτυπά κατακέφαλα, να τους στέλνει στα κάτεργα και να τους κόβει την γλώσσα και, εάν ακόμα συνεχίζουν να ελληνίζουν να τους στέλνει στο βυθό της θάλασσας. Ο ίδιος επισφράγισε την περίοδο του διωγμού του ελληνικού πνεύματος με το κάψιμο σε δημόσια τελετή στο πατριαρχείο το μοναδικό αντίτυπο των «Νόμων» του μεγάλου νεώτερου φιλοσόφου Γ. Γεμιστού-Πλήθωνος.
Οι ανυπότακτοι Έλληνες
Όπως λέει ο ποιητής Κ. Καβάφης στο ποίημά του «Ιωνικόν», επειδή σπάσαμε τ’ αγάλματά τους και διώξαμε τους θεούς από τους ναούς τους, διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό. Βαθειά θρησκευόμενος και συντηρητικός ο ελληνικός λαός δεν αλλάζει τις πατροπαράδοτες συνήθειές του. Μπορεί ο Θεοδόσιος Α΄ να κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά έχουμε βεβαιωμένο κάποιο είδος αθλητικών αγώνων τον 6ον αιώνα στην Αντιόχεια. Απηγορεύθησαν οι θεατρικές παραστάσεις, αλλά δεν έπαψαν τα θεατρικά θεάματα. Ο πιο αψευδής μάρτυρας είναι οι κανόνες των συνόδων. Το 692 συνήλθε η λεγόμενη πενθέκτη οικουμενική σύνοδος επί αυτοκράτορος Ιουστινιανού Β΄ (688-695 και 705-711). Ο ΚΔ΄ κανόνας της συνόδου απειλεί με καθαίρεση τους ιερείς και τους μοναχούς, που πηγαίνουν στον Ιππόδρομο ή ανέχονται τα θυμελικά (θεατρικά) παιχνίδια. Επίσης απειλεί με καθαίρεση τους ιερείς, που, μετά την θρησκευτική τελετή ενός γάμου, θα παρακαθίσουν στο κοσμικό γαμήλιο γλέντι.
Ο πιο αποκαλυπτικός όμως είναι ο ΞΒ΄ κανόνας, που ορίζει: «Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας, και τα λεγόμενα Βοτά και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την εν τη πρώτη του μηνός Μαρτίου ημέρα επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μην και τας των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, ως ασέμνους, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας, έτι μην και τας ονόματι των παρ’ Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών ή εξ ανδρών, ή γυναικών γινομένας ορχήσεις, και τελετάς, κατά τι έθος παλαιόν, και αλλότριον του των χριστιανών βίου, αποπεμπόμεθα ορίζοντες, μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδεδύσκεσθαι, ή γυναίκα ανδράσιν αρμόδιον. Αλλά μήτε προσωπεία κωμικά, ή σατυρικά, ή τραγικά υποδύεσθαι∙ μήτε το του βδελυκτού Διονύσου όνομα, την σταφυλήν εκθλίβοντος εν τοις ληνοίς, επιβοάν∙ μηδέ τον οίνον εν τοις πίθοις επιχέοντας γέλωτα επικινείν, αγνοίας τρόπω, ή ματαιότητος, τα της δαιμονιώδους πλάνης ενεργούντας. Τους ουν από του νύν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας, εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν κληρικοί είεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν∙ ει δε λαϊκοί αφορίζεσθαι».
Βλέπουμε στον παραπάνω κανόνα, πως, μετά από τρεις αιώνες περίπου της βίαιης επιβολής του χριστιανισμού σαν μόνης κι επίσημης κρατικής θρησκείας και την έκδοση του νόμου «ες έδαφος φέρειν» όλους τους αρχαίους ναούς και τα μνημεία τέχνης, οι Έλληνες γιόρταζαν τις αρχαίες θρησκευτικές γιορτές, πατούσαν τα σταφύλια κατά τον τρυγητό δοξολογώντας τον Διόνυσο και γιόρταζαν τα Διονύσια με μεταμφιέσεις, τραγούδια και πειράγματα. Αλλά και μεσούντος του 10ου αιώνα, όπως αναγνωρίζει ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος (913-919 και 944-959) στο βιβλίο του «Περί Θεμάτων», ότι στη Λακωνία υπήρχαν ακόμη πιστοί στο δωδεκάθεο. Για το λόγο αυτό στάλθηκε στην περιοχή μερικά χρόνια αργότερα ο Νίκων «ο Μετανοείτε», για να εξαλείψει και τους τελευταίους εθνικούς. Παρά την ανακήρυξή του σε άγιο και προστάτη της πόλης της Σπάρτης, υπήρξε βίαιος και με τα ίδια του τα χέρια τον Αντίοχο, έφορο των Εθνικών Γαιών, γιατί παραχωρούσε γή για καλλιέργεια στους εναπομείναντες πιστούς της παλαιάς θρησκείας. Αλλά ούτε ο Νίκων τους εξαφάνισε. Μερικούς αιώνες μετά η Σπάρτη έγινε επίκεντρο του αγώνα αναβίωσης της αρχαίας θρησκείας και της φιλοσοφίας κάτω από την σοφή καθοδήγηση του Γεωργίου Γεμιστού-Πλήθωνος. Η αλήθεια είναι ότι η εδαφική μορφολογία του ελληνικού χώρου ευνοεί την ύπαρξη ανεξαρτήτων θηλάκων μακρυά από τις αποφάσεις των διοικητικών κέντρων. Εκεί η αρχαία θρησκεία και οι αρχαίες παραδόσεις παρέμειναν ζωντανές.
Όμως και οι Έλληνες των πόλεων ανέστειλαν, αλλά δεν εγκατέλειψαν την παλαιά τους πίστη. Εν πολλοίς η τότε κατάσταση θυμίζει έντονα τους εναπομείναντες στην Τουρκία χριστιανούς, που κατ’ όνομα ακολουθούν την ισλαμική θρησκεία και φυλάσσουν στα μπαούλα τους τα χριστιανικά θυμητάρια∙ ή τους Έλληνες της Βορείας Ηπείρου, που μετά τις ελληνικές νίκες και την προέλαση του στρατού μας το 1940, έβγαλαν από τα συρτάρια τους τις ελληνικές σημαίες και τις κρέμασαν στα μπαλκόνια τους, για να υποδεχθούν τους νικητές. Έτσι περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία οι Έλληνες, για να επαναφέρουν τις αρχαίες παραδόσεις τους.
Οι Έλληνες κι ο χριστιανισμός κατά την Τουρκοκρατία
Η ευκαιρία για την ανόρθωση του ελληνισμού δόθηκε κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σ’ αυτό συνέτειναν δύο κυρίως αιτίες. Παρά τα προνόμια και την κοσμική εξουσία, που παραχωρήθηκαν από τους σουλτάνους στους πατριάρχες, η αλήθεια είναι ότι η εξουσία των πατριαρχών περιορίστηκε, αφού πλέον οι τελικές αποφάσεις ανήκαν στον σουλτάνο. Από την άλλη η καταφυγή πνευματικών προσωπικοτήτων στη Δύση, που είχε ξεκινήσει από τον 12ον αιώνα και εντάθηκε μετά την Άλωση, δημιούργησε ένα φιλελληνικό ρεύμα. Ο Βησσαρίων, ο Ιανός Λάσκαρις και πολλοί ακόμη φωτισμένοι άνδρες υπεδαύλισαν την φιλελληνική φωτιά. Για πρώτη φορά τα ονόματα Ελλάς και Έλλην έπαψαν ν’ αντιπετωπίζονται σαν σχισματικά.
Η δόξα της αρχαίας Ελλάδας και ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων φώτισαν και πάλι τον κόσμο και τέθηκε για πρώτη φορά η ανάγκη να αποκατασταθεί ένα νέο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Το ότι άργησε κατά τέσσερεις αιώνες η δημιουργία του, κι αυτή κολοβή, οφείλεται κυρίως στα αντιμαχόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Τα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση της Κωνσταντινούπολης, χαρακτηρίζονται από την πλημμυρίδα εκδόσεων έργων των αρχαίων Ελλήνων σοφών. Η ανακάλυψη των κινητών στοιχείων από τον Γουτεμβέργιο έδωσε μεγάλη ώθηση στις εκδόσεις των βιβλίων. Στο περίφημο τυπογραφείο του Άλδου Μανούτιου στη Βενετία η μία έκδοση διεδέχετο την άλλη. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είχε φθάσει η στιγμή ν’ αναγεννηθεί η αρχαία Ελλάδα. Πράγμα περίεργο όμως από πρώτη όψη, κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας είχαμε πλήρη επικράτηση του χριστιανισμού στους Έλληνες. Αυτό που δεν είχαν κατωρθώσει οι Βυζαντινοί με τις διώξεις τους, έγινε εκουσίως τα μετέπειτα χρόνια ορίζοντας έτσι τα ιδεολογικά όρια του νέου ελληνισμού. Δύο είναι οι κύριες αιτίες του φαινομένου αυτού. Απέναντι στους μουσουλμάνους Τούρκους οι Έλληνες όρθωσαν την δική τους θρησκεία σαν διαχωριστικό στοιχείο με τον κατακτητή. Από την άλλη η αρχαία θρησκεία φάνταζε μακρυνό όραμα και ξένη προς την κοινωνία, όπως είχε διαμορφωθεί. Τα φαινόμενα των δωδεκαθεϊστών, όπως αυτό του Πλήθωνος και των μαθητών του στη Σπάρτη, ήταν περιορισμένα. Έτσι οι Έλληνες απέναντι στον Αλλάχ αντέταξαν τον Χριστό. Αυτό όμως ήταν ένα κίνημα καθαρά λαϊκό. Δυστυχώς η επίσημη εκκλησία, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, παρέμεινε στα εξ Εβραίων προερχόμενα δόγματα. Οι πράξεις αντίστασης απέναντι στον Τούρκο κατακτητή έλαβαν και μορφή αντίστασης εναντίον της πατριαρχικής εξουσίας, που έφερε και καθαρά κοσμική εξουσία.
Με βάση τις θεοκρατικές αντιλήψεις των Τούρκων ο κοσμικός άρχοντας ήταν και θρησκευτικός, δηλαδή ο σουλτάνος ήταν και αρχηγός της τουρκικής θρησκείας. Έτσι βοηθούς τους στην άσκηση της εξουσίας του ο σουλτάνος όρισε τους θρησκευτικούς άρχοντες των κατακτημένων λαών και κοσμικούς. Δηαλαδή ο πατριάρχης των Αρμενίων έγινε και πολιτικός αρχηγός τους. Ο αρχιραββίνος έγινε πολιτικός αρχηγός των Εβραίων κατοίκων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο πατριάρχης όλων των ορθοδόξων ακόμα και αλλοεθνών προς τους Έλληνες.
Η διάσταση λαϊκής πίστης και δόγματος
Όμως οι Έλληνες δεν ήταν πρόθυμοι ν’ αποχωριστούν τις αρχαίες αυνήθειες τους. Πολλές φορές έχουμε παρακολουθήσει στην τηλεόραση τοπικούς παράγοντες να δηλώνουν για διάφορες πανηγυρικές λαϊκές γιορτές ότι είναι έθιμα που γεννήθηκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Αν εξαιρέσουμε τα έθιμα που αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα, όπως είναι η αντιμετώπιση των πειρατών, τα περισσότερα έθιμα ήταν αρχαιοελληνικά και κυνηγημένα κατά την βυζαντινή περίοδο, που αναβίωσαν στα χρόνια της μαύρης σκλαβιάς. Το πανέμορφο και σπάνιας αισθητικής αξίας Δημοτικό Τραγούδι στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας συνέχισε την παράδοση της τραγικής ποίησης, ιδιαίτερα οι «Παραλογές». Μαζύ με τους σύγχρονους ήρωες οι κλέφτες στα λημέρια τους και τα τσοπανόπουλα ύμνησαν και πάλι τον έρωτα και τις χαρές της ζωής, ενώ κύριο χαρακτηριστικό των Δημοτικών Τραγουδιών είναι η απουσία στίχων θρησκευτικού περιεχομένου.
Οι αρχαίες «χόες», δηλαδή η προσφορά βρασμένων τροφών στους νεκρούς προγόνους, έγιναν τα χριστιανικά κόλυβα. Το έθιμο του τραπεζώματος των τοπικών κοινωνιών μέσα στα νεκροταφεία, δίπλα στους τάφους, που λέγεται ότι έφεραν από την πατρίδα τους οι Πόντιοι είναι πανάρχαιο. Το ίδιο πανάρχαια είναι και η πυροβασία των αναστενάρηδων κι ας κρατούν σήμερα τις εικόνες των αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης. Πολλοί από εμάς έχουμε προλάβει το έθιμο να σφάζεται κόκορας στα θεμέλια νεοαναγειρόμενης οικίας με την ψαλμωδία ιερέως. Ακόμα και σήμερα κάθε καλοκαίρι στην Αγία Παρασκευή της Λέσβου θυσιάζεται ταύρος, που προηγουμένως στολισμένο τον έχουν περιάγει οι κάτοικοι στους δρόμους του χωριού συνοδεία των ντόπιων μουσικών, με τις ευλογίες του ιερέως.
Το ιουδαιογενές Πάσχα έγινε Πάσχα των Ελλήνων και συνδέθηκε με την ανάσταση του γένους και κύρια έκφρασή του έγινε το κάψιμο του Ιούδα. Οι αποκριάτικες γιορτές, τα αρχαία Διονύσια, ξαναζωντάνεψαν και μέχρι σήμερα στον Τύρναβο γλεντούν στο ελευθεριώτατο «Μπουρανί», κρατώντας στο ένα χέρι τον φαλλό και στο άλλο το σταυρό. Οι αμόρφωτοι κλέφτες πάνω στα βουνά αναβίωσαν τους αθλητικούς αγώνες. Το πάλεμα, το πέταγμα του λιθαριού, το τρέξιμο και η σκοποβολή ξαναγεννήθηκαν τότε. Όλ’ αυτά ήταν απαγορευμένα με την απειλή της θανατικής ποινής στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η αναβίωση των αρχαίων εθίμων γρήγορα έλαβε και μορφή αντίστασης προς την πατριαρχική εξουσία, που έμενε προσηλωμένη στις ιουδαιογενείς παραδόσεις του χριστιανισμού και συντάσσοταν με την εξουσία του σουλτάνου. Ο ιστορικός του 19ου αιώνα Κ. Κούμας έγραψε ότι ο πατριάρχης είχε δύο πρώτιστα καθήκοντα: να κρατά απαρασάλευτη την πίστη των χριστιανών υπηκόων του σουλτάνου και ν’ αποτρέπει κάθε επαναστατικό κίνημα.
Για το λόγο αυτό εκδόθηκε λίγο πριν απο την Επανάσταση του ’21 από το πατριαρχικό τυπογραφείο η «Πατρική Διδασκαλία», που καλούσε τους Έλληνες να μην επαναστατούν εναντίον του σουλτάνου, γιατί η εξουσία του είναι θεόσταλτη και αμαρτάνουν ενώπιον του Θεού και θα τύχουν θείας τιμωρίας για το αμάρτημά τους. Αυτά και πολλά ακόμα οδήγησαν τον ελληνικό λαό να κηρύξει το 1833 το αυτοκέφαλο της ελληνικής εκκλησίας, που δυστυχώς δεν ήταν τολμηρό και οι πολιτικοί ενήργησαν γι’ άλλη μια φορά πέρα από τις λαϊκές επιθυμίες και τα λαϊκά οράματα.
Ο πρώτος που διετύπωσε την διάσταση λαϊκής και δογματικής πίστης ήταν ο σπουδαίος πανεπιστημιακός δάσκαλος Στίλπων Κυριακίδης, που έγραψε: «Ούτως η λαϊκή ελληνική χριστιανική πίστις είναι εν πολλοίς ουσιωδώς διάφορος της χριστιανικής διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εκτός δε του κύκλου της χριστιανικής θρησκείας διέσωσεν ο ελληνικός λαός ου μόνον τηυν πίστιν εις διαφόρους δαίμοναςαλλά και πολυάριθμα εθνικά λατρευτικά στοιχεία. Είναι δε αξιοσημείωτον το γεγονός, ότι εν πολλοίς οι δύο πίστεις υφίστανται εν τη ψυχή του λαού εκ παραλλήλου, χωρίς ούτος να αισθάνεται την αντίφασιν και να πολυπραγμονή δι’ αυτήν» ( από το έργο του «Γλώσσα και λαϊκός Πολιτισμός των Νεωτέρων Ελλήνων»). Την αντίφαση αυτή είχε επισημάνει κι ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς καλούσε στην ποιητική συλλογή του «Ίαμβοι και Ανάπαιστοι» με αγωνία:
«Αδέλφια μου, να πλάσουμε
νέα θρησκεία, ελάτε».
Δεν χρειαζόμαστε νέα θρησκεία. Ο ελληνικός λαός κατερράκωσε το πολυεθνικό κήρυγμα του χριστιανισμού, όπως το εξέφρασε ο Παύλος με το δεν υπάρχει Έλλην, Ιουδαίος και Σκύθης, ελεύθερος και δούλος. Μετέτρεψε τον χριστιανισμό σ’ εθνική θρησκεία και μέσα σ’ αυτή διετήρησε τις προαιώνιες συνήθειές του. Για το λόγο αυτό κι ο νεώτερος δάσκαλος του γένους Περικλής Γιαννόπουλος έλεγε: «Παπάς που βάζει την πίστη του πάνω από το Έθνος, ξουραφισθείτω!!!». Καιρός είναι ν’ ασπαστεί κι η επίσημη εκκλησία τη λαϊκή εθνική πίστη. Να αποστεί των εβραϊκών ανθελληνικών κηρυγμάτων της Π. Διαθήκης.
Να πάψει να μνημονεύει για προπάτορές μας τον Αβραάμ και τον Ιακώβ. Είμαστε απόγονοι του Θαλή, του Ηράκλειτου, του δημόκριτου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Τιμούμε τους εθνικούς ήρωές μας: τον Μιλτιάδη, τον Θεμιστοκλή, τον Λεωνίδα, τον Μεγαλέξανδρο, που η φυλλάδα του νανούριζε τα ελληνόπουλα την εποχή της Τουρκοκρατίας και γέννησε τον Ανδρούτσο, τον Καραϊσκάκη και τον Κολοκοτρώνη. Ας μνημονεύει αυτούς τους προπάτορές μας κι όχι τον μισέλληνα Ζαχαρία, που τιμά την μνήμη του στις 8 Φεβρουαρίου. Να πάψουν οι ιερείς μας να ψάλλουν την Κυριακή της Ορθοδοξίας, που τιμάται η αναστήλωση των εικόνων, τους δέκα αφορισμού εναντίον του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Στον καιρό, που τα έθνη δέχονται την ολομέτωπη επίθεση του διεθνισμού με την παγκοσμιοποίηση, έχουμε σαν Έλληνες μεγαλύτερη ανάγκη από μια εθνική χριστιανική εκκλησία. Είναι κρίμα από άμβωνος ο νύν αρχιεπίσκοπος να κηρύττει ότι, εάν κινδυνέψουν η πίστη του και το Έθνος, θα υπερασπιστεί πρώτα την πίστη του. Στους καιρούς που ζούμε, αν δεν υπάρξει Έθνος, δεν θα υπάρξει και πίστη.
περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" τεύχος 26
Σήμερα μιλάμε για τη θρησκεία μας, το χριστιανισμό, και τον θεωρούμε αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής ζωής μας. Αυτό που δεν έχουμε ακόμα αγγίξει, είναι ποιον χριστιανισμό εννοούμε. Οι σχέσεις ελληνισμού και χριστιανισμού δεν ήταν ανέκαθεν σχέσεις αρμονικές, αλλά σχέσεις μίσους, κυρίως από την πλευρά των χριστιανών. Ο μητροπολίτης Πισιδίας κ. Μεθόδιος Φούγιας γράφει στο βιβλίο του «Η ελληνιστική ιουδαϊκή παράδοση», ότι ο χριστιανισμός είναι κληρονόμος του ιουδαϊσμού. Μαζύ όμως με τις θεολογικές παραδόσεις, τουλάχιστον οι πρώτοι χριστιανοί, κληρονόμησαν και το μίσος των Εβραίων εναντίον των Ελλήνων, όπως αυτό περιγράφεται στην Π. Διαθήκη. Ο προφήτης Ζαχαρίας (ολόκληρο το Θ΄ κεφάλαιο) απειλεί ότι θα εξεγείρει τους Εβραίους εναντίον μας, θα μας κατασφάξουν και θα μας τραβήξουν τα σπλάχνα ανάμεσα από τα δόντια. Ενώ ο Σοφονίας (Β΄, 5-6) ονειρεύεται ότι θα σφάξει όλους τους Κρητικούς και θα κάνει την Κρήτη μάντρα προβάτων.
Δεν χάνουν την ευκαιρία οι Εβραίοι να χύνουν την χολή τους εναντίον των Ελλήνων στο ιερό βιβλίο τους, που ποτέ δεν έζησαν ελεύθεροι, αλλά κάτω από ξένη κατοχή, με τελευταίο κατακτητή τους Σελευκίδες της Αντιόχειας. Την ίδια περίοδο (252 π. Χ.) έχουμε και τη συγγραφή της Π. Διαθήκης. Με τη συντριπτική πλειοψηφία προερχομένη εξ Εβραίων, οι πρώτοι χριστιανοί διατήρησαν ατόφιο το εβραϊκό μίσος εναντίον των Ελλήνων. Τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας είναι περίοδος γεμάτη με αίμα. Στον φανατισμό τους οι χριστιανοί όχι μόνον γκρέμισαν τους αρχαίους ναούς, κατέστρεψαν τα μνημεία τέχνης και πνεύματος, αλλά κατέσφαξαν και τους Έλληνες. Τα ονόματα Ελλάς, Έλλην, ελληνισμός ήταν απαγορευμένα. Ενώ όλος ο ανθελληνισμός τους διατηρήθηκε στην νομοθεσία της αυτοκρατορίας καθ’ όλον τον βίον της. Στην τελευταία συλλογή νόμων, την «Εξάβιβλο» του Κ. Αρμενόπουλου (εκδόθηκε το 1350, δηλαδή 100χρόνια πριν την Άλωση), η μόνο ποινή που επιβάλλεται στους ελληνίζοντες, ήταν η θανατική. Και ελληνίζοντες δεν ήταν μόνον οι πιστοί της αρχαίας θρησκείας, αλλά και όσοι ησχολούντο με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία.
Ο πρώτος πατριάρχης επί Τουρκοκρατίας, που είχε διοριστεί από τον Μωάμεθ Β΄, συμβούλευε τον διοικητή της Λακωνίας Ραούλ του Οισή: τους δυσεβείς και αλαζόνες Έλληνες να τους κτυπά κατακέφαλα, να τους στέλνει στα κάτεργα και να τους κόβει την γλώσσα και, εάν ακόμα συνεχίζουν να ελληνίζουν να τους στέλνει στο βυθό της θάλασσας. Ο ίδιος επισφράγισε την περίοδο του διωγμού του ελληνικού πνεύματος με το κάψιμο σε δημόσια τελετή στο πατριαρχείο το μοναδικό αντίτυπο των «Νόμων» του μεγάλου νεώτερου φιλοσόφου Γ. Γεμιστού-Πλήθωνος.
Οι ανυπότακτοι Έλληνες
Όπως λέει ο ποιητής Κ. Καβάφης στο ποίημά του «Ιωνικόν», επειδή σπάσαμε τ’ αγάλματά τους και διώξαμε τους θεούς από τους ναούς τους, διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό. Βαθειά θρησκευόμενος και συντηρητικός ο ελληνικός λαός δεν αλλάζει τις πατροπαράδοτες συνήθειές του. Μπορεί ο Θεοδόσιος Α΄ να κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά έχουμε βεβαιωμένο κάποιο είδος αθλητικών αγώνων τον 6ον αιώνα στην Αντιόχεια. Απηγορεύθησαν οι θεατρικές παραστάσεις, αλλά δεν έπαψαν τα θεατρικά θεάματα. Ο πιο αψευδής μάρτυρας είναι οι κανόνες των συνόδων. Το 692 συνήλθε η λεγόμενη πενθέκτη οικουμενική σύνοδος επί αυτοκράτορος Ιουστινιανού Β΄ (688-695 και 705-711). Ο ΚΔ΄ κανόνας της συνόδου απειλεί με καθαίρεση τους ιερείς και τους μοναχούς, που πηγαίνουν στον Ιππόδρομο ή ανέχονται τα θυμελικά (θεατρικά) παιχνίδια. Επίσης απειλεί με καθαίρεση τους ιερείς, που, μετά την θρησκευτική τελετή ενός γάμου, θα παρακαθίσουν στο κοσμικό γαμήλιο γλέντι.
Ο πιο αποκαλυπτικός όμως είναι ο ΞΒ΄ κανόνας, που ορίζει: «Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας, και τα λεγόμενα Βοτά και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την εν τη πρώτη του μηνός Μαρτίου ημέρα επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μην και τας των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, ως ασέμνους, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας, έτι μην και τας ονόματι των παρ’ Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών ή εξ ανδρών, ή γυναικών γινομένας ορχήσεις, και τελετάς, κατά τι έθος παλαιόν, και αλλότριον του των χριστιανών βίου, αποπεμπόμεθα ορίζοντες, μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδεδύσκεσθαι, ή γυναίκα ανδράσιν αρμόδιον. Αλλά μήτε προσωπεία κωμικά, ή σατυρικά, ή τραγικά υποδύεσθαι∙ μήτε το του βδελυκτού Διονύσου όνομα, την σταφυλήν εκθλίβοντος εν τοις ληνοίς, επιβοάν∙ μηδέ τον οίνον εν τοις πίθοις επιχέοντας γέλωτα επικινείν, αγνοίας τρόπω, ή ματαιότητος, τα της δαιμονιώδους πλάνης ενεργούντας. Τους ουν από του νύν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας, εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν κληρικοί είεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν∙ ει δε λαϊκοί αφορίζεσθαι».
Βλέπουμε στον παραπάνω κανόνα, πως, μετά από τρεις αιώνες περίπου της βίαιης επιβολής του χριστιανισμού σαν μόνης κι επίσημης κρατικής θρησκείας και την έκδοση του νόμου «ες έδαφος φέρειν» όλους τους αρχαίους ναούς και τα μνημεία τέχνης, οι Έλληνες γιόρταζαν τις αρχαίες θρησκευτικές γιορτές, πατούσαν τα σταφύλια κατά τον τρυγητό δοξολογώντας τον Διόνυσο και γιόρταζαν τα Διονύσια με μεταμφιέσεις, τραγούδια και πειράγματα. Αλλά και μεσούντος του 10ου αιώνα, όπως αναγνωρίζει ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος (913-919 και 944-959) στο βιβλίο του «Περί Θεμάτων», ότι στη Λακωνία υπήρχαν ακόμη πιστοί στο δωδεκάθεο. Για το λόγο αυτό στάλθηκε στην περιοχή μερικά χρόνια αργότερα ο Νίκων «ο Μετανοείτε», για να εξαλείψει και τους τελευταίους εθνικούς. Παρά την ανακήρυξή του σε άγιο και προστάτη της πόλης της Σπάρτης, υπήρξε βίαιος και με τα ίδια του τα χέρια τον Αντίοχο, έφορο των Εθνικών Γαιών, γιατί παραχωρούσε γή για καλλιέργεια στους εναπομείναντες πιστούς της παλαιάς θρησκείας. Αλλά ούτε ο Νίκων τους εξαφάνισε. Μερικούς αιώνες μετά η Σπάρτη έγινε επίκεντρο του αγώνα αναβίωσης της αρχαίας θρησκείας και της φιλοσοφίας κάτω από την σοφή καθοδήγηση του Γεωργίου Γεμιστού-Πλήθωνος. Η αλήθεια είναι ότι η εδαφική μορφολογία του ελληνικού χώρου ευνοεί την ύπαρξη ανεξαρτήτων θηλάκων μακρυά από τις αποφάσεις των διοικητικών κέντρων. Εκεί η αρχαία θρησκεία και οι αρχαίες παραδόσεις παρέμειναν ζωντανές.
Όμως και οι Έλληνες των πόλεων ανέστειλαν, αλλά δεν εγκατέλειψαν την παλαιά τους πίστη. Εν πολλοίς η τότε κατάσταση θυμίζει έντονα τους εναπομείναντες στην Τουρκία χριστιανούς, που κατ’ όνομα ακολουθούν την ισλαμική θρησκεία και φυλάσσουν στα μπαούλα τους τα χριστιανικά θυμητάρια∙ ή τους Έλληνες της Βορείας Ηπείρου, που μετά τις ελληνικές νίκες και την προέλαση του στρατού μας το 1940, έβγαλαν από τα συρτάρια τους τις ελληνικές σημαίες και τις κρέμασαν στα μπαλκόνια τους, για να υποδεχθούν τους νικητές. Έτσι περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία οι Έλληνες, για να επαναφέρουν τις αρχαίες παραδόσεις τους.
Οι Έλληνες κι ο χριστιανισμός κατά την Τουρκοκρατία
Η ευκαιρία για την ανόρθωση του ελληνισμού δόθηκε κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σ’ αυτό συνέτειναν δύο κυρίως αιτίες. Παρά τα προνόμια και την κοσμική εξουσία, που παραχωρήθηκαν από τους σουλτάνους στους πατριάρχες, η αλήθεια είναι ότι η εξουσία των πατριαρχών περιορίστηκε, αφού πλέον οι τελικές αποφάσεις ανήκαν στον σουλτάνο. Από την άλλη η καταφυγή πνευματικών προσωπικοτήτων στη Δύση, που είχε ξεκινήσει από τον 12ον αιώνα και εντάθηκε μετά την Άλωση, δημιούργησε ένα φιλελληνικό ρεύμα. Ο Βησσαρίων, ο Ιανός Λάσκαρις και πολλοί ακόμη φωτισμένοι άνδρες υπεδαύλισαν την φιλελληνική φωτιά. Για πρώτη φορά τα ονόματα Ελλάς και Έλλην έπαψαν ν’ αντιπετωπίζονται σαν σχισματικά.
Η δόξα της αρχαίας Ελλάδας και ο πολιτισμός των αρχαίων Ελλήνων φώτισαν και πάλι τον κόσμο και τέθηκε για πρώτη φορά η ανάγκη να αποκατασταθεί ένα νέο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Το ότι άργησε κατά τέσσερεις αιώνες η δημιουργία του, κι αυτή κολοβή, οφείλεται κυρίως στα αντιμαχόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Τα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση της Κωνσταντινούπολης, χαρακτηρίζονται από την πλημμυρίδα εκδόσεων έργων των αρχαίων Ελλήνων σοφών. Η ανακάλυψη των κινητών στοιχείων από τον Γουτεμβέργιο έδωσε μεγάλη ώθηση στις εκδόσεις των βιβλίων. Στο περίφημο τυπογραφείο του Άλδου Μανούτιου στη Βενετία η μία έκδοση διεδέχετο την άλλη. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι είχε φθάσει η στιγμή ν’ αναγεννηθεί η αρχαία Ελλάδα. Πράγμα περίεργο όμως από πρώτη όψη, κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας είχαμε πλήρη επικράτηση του χριστιανισμού στους Έλληνες. Αυτό που δεν είχαν κατωρθώσει οι Βυζαντινοί με τις διώξεις τους, έγινε εκουσίως τα μετέπειτα χρόνια ορίζοντας έτσι τα ιδεολογικά όρια του νέου ελληνισμού. Δύο είναι οι κύριες αιτίες του φαινομένου αυτού. Απέναντι στους μουσουλμάνους Τούρκους οι Έλληνες όρθωσαν την δική τους θρησκεία σαν διαχωριστικό στοιχείο με τον κατακτητή. Από την άλλη η αρχαία θρησκεία φάνταζε μακρυνό όραμα και ξένη προς την κοινωνία, όπως είχε διαμορφωθεί. Τα φαινόμενα των δωδεκαθεϊστών, όπως αυτό του Πλήθωνος και των μαθητών του στη Σπάρτη, ήταν περιορισμένα. Έτσι οι Έλληνες απέναντι στον Αλλάχ αντέταξαν τον Χριστό. Αυτό όμως ήταν ένα κίνημα καθαρά λαϊκό. Δυστυχώς η επίσημη εκκλησία, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, παρέμεινε στα εξ Εβραίων προερχόμενα δόγματα. Οι πράξεις αντίστασης απέναντι στον Τούρκο κατακτητή έλαβαν και μορφή αντίστασης εναντίον της πατριαρχικής εξουσίας, που έφερε και καθαρά κοσμική εξουσία.
Με βάση τις θεοκρατικές αντιλήψεις των Τούρκων ο κοσμικός άρχοντας ήταν και θρησκευτικός, δηλαδή ο σουλτάνος ήταν και αρχηγός της τουρκικής θρησκείας. Έτσι βοηθούς τους στην άσκηση της εξουσίας του ο σουλτάνος όρισε τους θρησκευτικούς άρχοντες των κατακτημένων λαών και κοσμικούς. Δηαλαδή ο πατριάρχης των Αρμενίων έγινε και πολιτικός αρχηγός τους. Ο αρχιραββίνος έγινε πολιτικός αρχηγός των Εβραίων κατοίκων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο πατριάρχης όλων των ορθοδόξων ακόμα και αλλοεθνών προς τους Έλληνες.
Η διάσταση λαϊκής πίστης και δόγματος
Όμως οι Έλληνες δεν ήταν πρόθυμοι ν’ αποχωριστούν τις αρχαίες αυνήθειες τους. Πολλές φορές έχουμε παρακολουθήσει στην τηλεόραση τοπικούς παράγοντες να δηλώνουν για διάφορες πανηγυρικές λαϊκές γιορτές ότι είναι έθιμα που γεννήθηκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας. Αν εξαιρέσουμε τα έθιμα που αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα, όπως είναι η αντιμετώπιση των πειρατών, τα περισσότερα έθιμα ήταν αρχαιοελληνικά και κυνηγημένα κατά την βυζαντινή περίοδο, που αναβίωσαν στα χρόνια της μαύρης σκλαβιάς. Το πανέμορφο και σπάνιας αισθητικής αξίας Δημοτικό Τραγούδι στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας συνέχισε την παράδοση της τραγικής ποίησης, ιδιαίτερα οι «Παραλογές». Μαζύ με τους σύγχρονους ήρωες οι κλέφτες στα λημέρια τους και τα τσοπανόπουλα ύμνησαν και πάλι τον έρωτα και τις χαρές της ζωής, ενώ κύριο χαρακτηριστικό των Δημοτικών Τραγουδιών είναι η απουσία στίχων θρησκευτικού περιεχομένου.
Οι αρχαίες «χόες», δηλαδή η προσφορά βρασμένων τροφών στους νεκρούς προγόνους, έγιναν τα χριστιανικά κόλυβα. Το έθιμο του τραπεζώματος των τοπικών κοινωνιών μέσα στα νεκροταφεία, δίπλα στους τάφους, που λέγεται ότι έφεραν από την πατρίδα τους οι Πόντιοι είναι πανάρχαιο. Το ίδιο πανάρχαια είναι και η πυροβασία των αναστενάρηδων κι ας κρατούν σήμερα τις εικόνες των αγίων Κωνσταντίνου κι Ελένης. Πολλοί από εμάς έχουμε προλάβει το έθιμο να σφάζεται κόκορας στα θεμέλια νεοαναγειρόμενης οικίας με την ψαλμωδία ιερέως. Ακόμα και σήμερα κάθε καλοκαίρι στην Αγία Παρασκευή της Λέσβου θυσιάζεται ταύρος, που προηγουμένως στολισμένο τον έχουν περιάγει οι κάτοικοι στους δρόμους του χωριού συνοδεία των ντόπιων μουσικών, με τις ευλογίες του ιερέως.
Το ιουδαιογενές Πάσχα έγινε Πάσχα των Ελλήνων και συνδέθηκε με την ανάσταση του γένους και κύρια έκφρασή του έγινε το κάψιμο του Ιούδα. Οι αποκριάτικες γιορτές, τα αρχαία Διονύσια, ξαναζωντάνεψαν και μέχρι σήμερα στον Τύρναβο γλεντούν στο ελευθεριώτατο «Μπουρανί», κρατώντας στο ένα χέρι τον φαλλό και στο άλλο το σταυρό. Οι αμόρφωτοι κλέφτες πάνω στα βουνά αναβίωσαν τους αθλητικούς αγώνες. Το πάλεμα, το πέταγμα του λιθαριού, το τρέξιμο και η σκοποβολή ξαναγεννήθηκαν τότε. Όλ’ αυτά ήταν απαγορευμένα με την απειλή της θανατικής ποινής στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η αναβίωση των αρχαίων εθίμων γρήγορα έλαβε και μορφή αντίστασης προς την πατριαρχική εξουσία, που έμενε προσηλωμένη στις ιουδαιογενείς παραδόσεις του χριστιανισμού και συντάσσοταν με την εξουσία του σουλτάνου. Ο ιστορικός του 19ου αιώνα Κ. Κούμας έγραψε ότι ο πατριάρχης είχε δύο πρώτιστα καθήκοντα: να κρατά απαρασάλευτη την πίστη των χριστιανών υπηκόων του σουλτάνου και ν’ αποτρέπει κάθε επαναστατικό κίνημα.
Για το λόγο αυτό εκδόθηκε λίγο πριν απο την Επανάσταση του ’21 από το πατριαρχικό τυπογραφείο η «Πατρική Διδασκαλία», που καλούσε τους Έλληνες να μην επαναστατούν εναντίον του σουλτάνου, γιατί η εξουσία του είναι θεόσταλτη και αμαρτάνουν ενώπιον του Θεού και θα τύχουν θείας τιμωρίας για το αμάρτημά τους. Αυτά και πολλά ακόμα οδήγησαν τον ελληνικό λαό να κηρύξει το 1833 το αυτοκέφαλο της ελληνικής εκκλησίας, που δυστυχώς δεν ήταν τολμηρό και οι πολιτικοί ενήργησαν γι’ άλλη μια φορά πέρα από τις λαϊκές επιθυμίες και τα λαϊκά οράματα.
Ο πρώτος που διετύπωσε την διάσταση λαϊκής και δογματικής πίστης ήταν ο σπουδαίος πανεπιστημιακός δάσκαλος Στίλπων Κυριακίδης, που έγραψε: «Ούτως η λαϊκή ελληνική χριστιανική πίστις είναι εν πολλοίς ουσιωδώς διάφορος της χριστιανικής διδασκαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, εκτός δε του κύκλου της χριστιανικής θρησκείας διέσωσεν ο ελληνικός λαός ου μόνον τηυν πίστιν εις διαφόρους δαίμοναςαλλά και πολυάριθμα εθνικά λατρευτικά στοιχεία. Είναι δε αξιοσημείωτον το γεγονός, ότι εν πολλοίς οι δύο πίστεις υφίστανται εν τη ψυχή του λαού εκ παραλλήλου, χωρίς ούτος να αισθάνεται την αντίφασιν και να πολυπραγμονή δι’ αυτήν» ( από το έργο του «Γλώσσα και λαϊκός Πολιτισμός των Νεωτέρων Ελλήνων»). Την αντίφαση αυτή είχε επισημάνει κι ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς καλούσε στην ποιητική συλλογή του «Ίαμβοι και Ανάπαιστοι» με αγωνία:
«Αδέλφια μου, να πλάσουμε
νέα θρησκεία, ελάτε».
Δεν χρειαζόμαστε νέα θρησκεία. Ο ελληνικός λαός κατερράκωσε το πολυεθνικό κήρυγμα του χριστιανισμού, όπως το εξέφρασε ο Παύλος με το δεν υπάρχει Έλλην, Ιουδαίος και Σκύθης, ελεύθερος και δούλος. Μετέτρεψε τον χριστιανισμό σ’ εθνική θρησκεία και μέσα σ’ αυτή διετήρησε τις προαιώνιες συνήθειές του. Για το λόγο αυτό κι ο νεώτερος δάσκαλος του γένους Περικλής Γιαννόπουλος έλεγε: «Παπάς που βάζει την πίστη του πάνω από το Έθνος, ξουραφισθείτω!!!». Καιρός είναι ν’ ασπαστεί κι η επίσημη εκκλησία τη λαϊκή εθνική πίστη. Να αποστεί των εβραϊκών ανθελληνικών κηρυγμάτων της Π. Διαθήκης.
Να πάψει να μνημονεύει για προπάτορές μας τον Αβραάμ και τον Ιακώβ. Είμαστε απόγονοι του Θαλή, του Ηράκλειτου, του δημόκριτου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Τιμούμε τους εθνικούς ήρωές μας: τον Μιλτιάδη, τον Θεμιστοκλή, τον Λεωνίδα, τον Μεγαλέξανδρο, που η φυλλάδα του νανούριζε τα ελληνόπουλα την εποχή της Τουρκοκρατίας και γέννησε τον Ανδρούτσο, τον Καραϊσκάκη και τον Κολοκοτρώνη. Ας μνημονεύει αυτούς τους προπάτορές μας κι όχι τον μισέλληνα Ζαχαρία, που τιμά την μνήμη του στις 8 Φεβρουαρίου. Να πάψουν οι ιερείς μας να ψάλλουν την Κυριακή της Ορθοδοξίας, που τιμάται η αναστήλωση των εικόνων, τους δέκα αφορισμού εναντίον του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Στον καιρό, που τα έθνη δέχονται την ολομέτωπη επίθεση του διεθνισμού με την παγκοσμιοποίηση, έχουμε σαν Έλληνες μεγαλύτερη ανάγκη από μια εθνική χριστιανική εκκλησία. Είναι κρίμα από άμβωνος ο νύν αρχιεπίσκοπος να κηρύττει ότι, εάν κινδυνέψουν η πίστη του και το Έθνος, θα υπερασπιστεί πρώτα την πίστη του. Στους καιρούς που ζούμε, αν δεν υπάρξει Έθνος, δεν θα υπάρξει και πίστη.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Να κατανοήσουμε την ουσία της αρχαίας Ελληνικής θρησκείας είναι πολύ δύσκολο, διότι αυτή ήταν η εκδήλωση των κατά καιρούς ακμασάντων και κανονικώς λειτουργησάντων Μυστηρίων. Δυνάμεθα όμως να εξετάσουμε το υλικό το οποίο μας παρέχει η προμυθική περίοδος του Ελληνισμού και κυρίως η Ελληνική Μυθολογία, η οποία κατά πάσα πιθανότητα πηγάζει εκ της Πελασγικής.
Η αρχική Πελασγική θρησκεία ήταν κατά βάση φυσιολατρική, θεοποιούμενων των φυσικών δυνάμεων και νόμων. Έπλασαν τους θεούς καθ' ομοίωσιν των ανθρώπων. Καθ' όσον δε αναπτύσσετο η διάνοια των αρχαίων Ελλήνων, στους θεούς αυτούς έβλεπαν συμβολικώς τους εργάτες όχι μόνο της φυσικής αλλά και της ηθικής τάξεως.
Τοιουτοτρόπως η Δήμητρα, η Γη μήτηρ, από θεά των φυτών και της χορηγού του σίτου εγένετο η ευρέτρια και προστάτις της γεωργίας και αργότερα στα Ελευσίνια μυστήρια ο μύθος αυτής και τα εν αυτοίς δρώμενα εσυμβόλιζαν εκτός των φυσικών γεγονότων, άλλα γεγονότα σχέσιν έχοντα με την ανθρώπινη ψυχή.
Κατά τον Σπ. Νάγο, τα μυστήρια της Ελευσίνος υπήρξαν τα θεμέλια του διαφωτισμού" της ανθρωπίνης ψυχής, τα υποδείξαντα σε αυτήν το φως της σωτηρίας. η εικόνα της παλαιούσης προς το σκότος ψυχής διετυπώθη στα μυστήρια της Ελευσίνος εν πληρεστάτη περιγραφή. Η δε αποκάλυψη των μέσων με σκοπό να νικήσει κάποιος το σκότος υπεδείχθη υπό τούτων πλήρως και ιδού γιατί οι μυηθέντες ωμολόγησαν ότι ο μυηθείς στα Ελευσίνια άνθρωπος θα έχει μετά θάνατον ευδαιμονία.
Να κατανοηθούν τα απόρρητα Μυστήρια δεν ήταν δυνατόν αν ο επιθυμών τούτο δεν ήταν μυημένος σε αυτά και κατάλληλος ψυχικώς για την κατανόησή τους. Η μύηση ήταν δια σειράς δοκιμασιών βαθμιαία από βαθμού σε βαθμό με προϋπόθεση από του κατωτάτου, του εξαγνισμού και της καθ άρσεως, μέχρι του ανωτάτου, στον όποιον ο μεμυημένος ελέγετο επόπτης, δηλαδή κατείχε την εξ εποπτείας Γνώση.
Η παλαιά θρησκεία θεωρούσε θεούς και ανθρώπους αδιακρίτως ως παράγοντες της παγκοσμίου θείας φύσεως συνεξελισσομένους, τους μεν θεούς ως νόμους αύτης, τους δε ανθρώπους ως δημιουργήματα αυτής, εξελισσόμενους δι' αυτών σε θεία κατάσταση.
Αλλά τι είναι φύση; ερωτά ο Θαλής το 600 και ποια η αρχή του σύμπαντος; Απεφάνθη δε ότι αρχή του παντός είναι το ύδωρ. Ο Αναξίμανδρος το 570 είπε ότι είναι το άπειρον. Ο Ηράκλειτος το 500 το πυρ. Ο Εμπεδοκλής το 450 ο αήρ, η γη και το ύδωρ. Ο Αναξαγόρας διεκήρυξε ότι ο νους είναι η αρχική ουσία, εκ της οποίας τα πάντα προέρχονται. Τέλος ο Λεύκιππος διετύπωσε την θεωρία των ατόμων.
Εκ τούτων καταφαίνεται ότι στα μυστήρια είχε την καταγωγή της όχι μόνο η αρχαία ελληνική θρησκεία, αλλά και η αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, Ιδιαιτέρως δε η Πυθαγόρειος διδασκαλία.
Ο Πυθαγόρας της κοσμογονικής Μονάδος και Δυάδος εδίδαξε όχι μόνο την αθανασία της ψυχής, αλλά και την προΰπαρξη αυτής και την διαδοχικήν αυτής ενσάρκωση, πιστεύοντας ότι δια των Οργανισμών εξελίσσεται αυτή.
Το γνώθι Σαυτόν στρέφει τον άνθρωπο προς τον εσωτερικό του κόσμο, είναι καθαρά εσωτερική φιλοσοφία, αντίλαλος καλώς λειτουργούντων μυστηρίων.
Ο Σωκράτης, παλαιά ψυχή ή μεμυημένος σε Μυστήρια, καθωδηγείτο υπό θείας εμπνεύσεως και περιέσωσε το έργο του Πυθαγόρου, το ματαιωθέν υπό του σχολαστικισμού, του Εκκλησιαστι κισμού και του Στρατιωτικισμού.
Ο Πλάτων όπως και ο Σωκράτης, εδίδασκε την έρευνα του ηθικού σκοπού της δημιουργίας και την συμμόρφωση της ανθρωπίνης λογικής προς αυτόν. Eπίστευε ότι ο άνθρωπος είναι συμβολική εικόνα του θεού, όταν άριστα εκτελεί την ηθική και θεία αποστολή του. Ή δε αληθής γνώση (Αλήθεια) είναι έλλαμψις, φωτισμός θεόθεν.
Είναι γεγονός ότι διδασκαλίες και δοξασίες ως άνω προέρχονται μυστηριακώς μεν υπό του Ορφέως, συμβολικώς δε υπό του Πυθαγόρου και επιστημονικώς (κατά την εσωτερική επιστήμη) υπό του Πλάτωνος.
Μέγα δίδαγμα του Πλάτωνος είναι ότι για να αυξάνει της ψυχής μας η ομοιότης με την θεότητα, πρέπει να ζούμε εναρέτως, για να πορευθεί η ψυχή μας προς την ανάλογη γι' αυτήν ευδαιμονία. Ή αρετή είναι η υγεία, η τάξη και αρμονία της ψυχής. Επίσης μεγίστη σημασία απέδιδε ο Πλάτων στους στοχασμούς μας, διότι γνώριζε ότι οι στοχασμοί του ανθρώπου λαμβάνουν υλική υπόσταση ανάλογη, καλή ή κακή.
Εκ της θεωρίας αυτής ο Αριστοτέλης διετύπωσε την διδασκαλία του περί ανελίξεως των πάντων δια των κοσμογονικών νόμων της φύσεως και της δυναμικής εκδηλώσεως και εξελίξεως αυτών, με την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι εν μικρογραφία το Σύμπαν.
Ο, τι έλεγε ο Πλάτων Ύλη, ο Αριστοτέλης έλεγε Δύναμη. Ο,τι ο Πλάτων έλεγε Ιδέα, ο Αριστοτέλης έλεγε Ενέργεια. Ο Αριστοτέλης θεωρούσε την πραγματικότητα ως αποτέλεσμα Δυνάμεως και Ενεργείας και εδίδασκε ότι η Φύση, ανελισσομένη πορεύεται προς την εκπνευμάτωση και η θεία Δημιουργία εξελισσόμενη έχει ως αποτέλεσμα την θεία Πνευματικότητα.
Όταν ο Σωκράτης καθιέρωσε την σπουδαιότητα της ηθικής ως πρακτικό σκοπό πάσης φιλοσοφίας, οι άνθρωποι έστρεψαν την προσοχή τους προς αυτήν με αποτέλεσμα την Στωική διδασκαλία.
Επί 400 χρόνια το υπέροχο τούτο σύστημα, διδαχθέν υπό του Ζήνωνος, του Χρυσίππου, του Κλεάνθους, του Επικτήτου και των διαδόχων τους, παρήγαγε τους μάλλον υπέροχους χαρακτήρες. Οι Στωικοί δια της απλότητος και ειλικρίνειας του βίου, απέδειξαν ότι πράγματι ήσαν ό,τι συμβούλευαν τους άλλους, να είναι Άρχοντες της ψυχής τους.
Ή στωική πίστη, όπως την διετύπωσε ο Επίκτητος δέχεται ότι ο Θεός είναι ο Λόγος, Δημιουργός των πάντων και πατήρ των ανθρώπων (πρόγονος). τρεις βαθμίδες οδηγούν τον άνθρωπο προς την τελειότητα: Διαυγής Νους, Υγιής Πόθος και Αγαθή Δράση. Εάν θέλεις να μην είσαι δούλος, έλεγαν, φρόντιζε να μην έχεις κανέναν δούλο σου. Διότι εάν ανέχεσαι να έχεις δούλους είναι τεκμήριο ότι είσαι συ πρώτος δούλος της δουλείας την οποίαν εξασκείς στους άλλους. ο Στωικός είναι απέριττος, κύριος εαυτού, δούλος ουδενός, κόλαξ ουδενός, τύραννος ουδενός και ολιγαρκής.
Την Πλατωνική φιλοσοφία παλινώρθωσε το 200 ο Αμμώνιος Σακκάς στην Αλεξάνδρεια. ο Πλωτίνος ο οποίος εκλήθη το ύστατον Φως της Ελλάδος ήταν μαθητής του Αμμωνίου. Οι θεμελιώδεις αρχές του νεοπλατωνισμού κατά τους ανωτέρω είναι: Ενότητα και Αγαθότητα του θεού. σφαίρες υποστάσεως, εκπορευόμενες εκ του θεού. ο άνθρωπος είναι μικροσκοπική άναπαράσταση του Σύμπαντος.
Ή ψυχή προϋπήρχε του σώματος, εξακολουθεί να υπάρχει μετά τον θάνατο του και ενσαρκώνεται σε νέο σώμα, εξελισσόμενη δια των οργανισμών. Ή ψυχή είναι προορισμένη για την θέωση και ο νους φωτίζεται δια ελλάμψεως. Ή ψυχή δύναται να έλθει σε έκσταση εσωτερικώς ενουμένη με τόν θεό. Οι διαβαθμίσεις της υποστάσεως είναι: Θεός - Νους - Ψυχή - Λόγος - Αίσθηση - Ζωτικότητα - Ύλη. ο Πλωτίνος δίδει την κάτωθι εντολή σε κάθε άνθρωπο, επιθυμούντα να βαδίσει σε μία πραγματική ψυχική εξέλιξη:
Καθάρισον την ψυχήν σου από πάσης φρούδης ελπίδος και από παντός φόβου περί ανθρωπίνων πραγμάτων και τότε ο ενδότερος οφθαλμός σου θα αρχίσει να βλέπει την ευθείαν οδόν.
Ενθυμού ότι η αγάπη είναι ο σωτήρ σου και ο φρουρός σου. "Ανευ της αγάπης ο κεντρόφυξ νόμος θα εξεσφενδόνιζε την ψυχήν σου εις πας παγερωτέρας της εξωτέρας ζώνης.
Μη λησμονεί ότι υπεράνω της λογικής είναι η Διαίσθησις και ότι το θείον φως, δια της διαισθήσεως, έρχεται πληρούν την καρδίαν γηθοσύνης. θαύμαζε το κάλλος, την συμμετρίαν και την τάξιν τον υλικον κόσμον ίνα αισθανθείς αγάπην προς τον πνευματικόν κόσμον, τον οποίον ο ολικός είναι απλή αναπαράστασις και ατελής εικών.
Ζήτει την πληρεστέραν απεικόνισιν τον πνευματικού κόσμον εις τον υλικόν, Ίνα μη φοβήσαι περί της τύχης του ατόμου σον.
Εκ των ανωτέρω δύναται τις να συμπεράνει ότι η αρχαία Ελληνική θρησκεία και φιλοσοφία έχουν κοινή την καταγωγή εκ του αδύτου των μυστηρίων. Για τούτο πάντες οι συγγραφείς μετά σεβασμού ομιλούσαν περί αυτών.
Άκρως αντίθετος υπήρξεν η Ιδέα περί των μυστηρίων και ιδίως των Ελευσίνιων, την οποίαν εσχημάτισαν οι πατέρες της χριστιανικής θρησκείας, Ιδίως δε της Λατινικής εκκλησίας, λόγω των μικρών γνώσεων, τις οποίες είχαν σε σχέση προς τα Μυστήρια και λόγω της τερατώδους μεταμορφώσεως, την οποίαν υφίσταντο οι περιγραφές τους, έως ότου φθάσουν μέχρι των “αγίων” τους εδρών.
Η αρχική Πελασγική θρησκεία ήταν κατά βάση φυσιολατρική, θεοποιούμενων των φυσικών δυνάμεων και νόμων. Έπλασαν τους θεούς καθ' ομοίωσιν των ανθρώπων. Καθ' όσον δε αναπτύσσετο η διάνοια των αρχαίων Ελλήνων, στους θεούς αυτούς έβλεπαν συμβολικώς τους εργάτες όχι μόνο της φυσικής αλλά και της ηθικής τάξεως.
Τοιουτοτρόπως η Δήμητρα, η Γη μήτηρ, από θεά των φυτών και της χορηγού του σίτου εγένετο η ευρέτρια και προστάτις της γεωργίας και αργότερα στα Ελευσίνια μυστήρια ο μύθος αυτής και τα εν αυτοίς δρώμενα εσυμβόλιζαν εκτός των φυσικών γεγονότων, άλλα γεγονότα σχέσιν έχοντα με την ανθρώπινη ψυχή.
Κατά τον Σπ. Νάγο, τα μυστήρια της Ελευσίνος υπήρξαν τα θεμέλια του διαφωτισμού" της ανθρωπίνης ψυχής, τα υποδείξαντα σε αυτήν το φως της σωτηρίας. η εικόνα της παλαιούσης προς το σκότος ψυχής διετυπώθη στα μυστήρια της Ελευσίνος εν πληρεστάτη περιγραφή. Η δε αποκάλυψη των μέσων με σκοπό να νικήσει κάποιος το σκότος υπεδείχθη υπό τούτων πλήρως και ιδού γιατί οι μυηθέντες ωμολόγησαν ότι ο μυηθείς στα Ελευσίνια άνθρωπος θα έχει μετά θάνατον ευδαιμονία.
Να κατανοηθούν τα απόρρητα Μυστήρια δεν ήταν δυνατόν αν ο επιθυμών τούτο δεν ήταν μυημένος σε αυτά και κατάλληλος ψυχικώς για την κατανόησή τους. Η μύηση ήταν δια σειράς δοκιμασιών βαθμιαία από βαθμού σε βαθμό με προϋπόθεση από του κατωτάτου, του εξαγνισμού και της καθ άρσεως, μέχρι του ανωτάτου, στον όποιον ο μεμυημένος ελέγετο επόπτης, δηλαδή κατείχε την εξ εποπτείας Γνώση.
Η παλαιά θρησκεία θεωρούσε θεούς και ανθρώπους αδιακρίτως ως παράγοντες της παγκοσμίου θείας φύσεως συνεξελισσομένους, τους μεν θεούς ως νόμους αύτης, τους δε ανθρώπους ως δημιουργήματα αυτής, εξελισσόμενους δι' αυτών σε θεία κατάσταση.
Αλλά τι είναι φύση; ερωτά ο Θαλής το 600 και ποια η αρχή του σύμπαντος; Απεφάνθη δε ότι αρχή του παντός είναι το ύδωρ. Ο Αναξίμανδρος το 570 είπε ότι είναι το άπειρον. Ο Ηράκλειτος το 500 το πυρ. Ο Εμπεδοκλής το 450 ο αήρ, η γη και το ύδωρ. Ο Αναξαγόρας διεκήρυξε ότι ο νους είναι η αρχική ουσία, εκ της οποίας τα πάντα προέρχονται. Τέλος ο Λεύκιππος διετύπωσε την θεωρία των ατόμων.
Εκ τούτων καταφαίνεται ότι στα μυστήρια είχε την καταγωγή της όχι μόνο η αρχαία ελληνική θρησκεία, αλλά και η αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, Ιδιαιτέρως δε η Πυθαγόρειος διδασκαλία.
Ο Πυθαγόρας της κοσμογονικής Μονάδος και Δυάδος εδίδαξε όχι μόνο την αθανασία της ψυχής, αλλά και την προΰπαρξη αυτής και την διαδοχικήν αυτής ενσάρκωση, πιστεύοντας ότι δια των Οργανισμών εξελίσσεται αυτή.
Το γνώθι Σαυτόν στρέφει τον άνθρωπο προς τον εσωτερικό του κόσμο, είναι καθαρά εσωτερική φιλοσοφία, αντίλαλος καλώς λειτουργούντων μυστηρίων.
Ο Σωκράτης, παλαιά ψυχή ή μεμυημένος σε Μυστήρια, καθωδηγείτο υπό θείας εμπνεύσεως και περιέσωσε το έργο του Πυθαγόρου, το ματαιωθέν υπό του σχολαστικισμού, του Εκκλησιαστι κισμού και του Στρατιωτικισμού.
Ο Πλάτων όπως και ο Σωκράτης, εδίδασκε την έρευνα του ηθικού σκοπού της δημιουργίας και την συμμόρφωση της ανθρωπίνης λογικής προς αυτόν. Eπίστευε ότι ο άνθρωπος είναι συμβολική εικόνα του θεού, όταν άριστα εκτελεί την ηθική και θεία αποστολή του. Ή δε αληθής γνώση (Αλήθεια) είναι έλλαμψις, φωτισμός θεόθεν.
Είναι γεγονός ότι διδασκαλίες και δοξασίες ως άνω προέρχονται μυστηριακώς μεν υπό του Ορφέως, συμβολικώς δε υπό του Πυθαγόρου και επιστημονικώς (κατά την εσωτερική επιστήμη) υπό του Πλάτωνος.
Μέγα δίδαγμα του Πλάτωνος είναι ότι για να αυξάνει της ψυχής μας η ομοιότης με την θεότητα, πρέπει να ζούμε εναρέτως, για να πορευθεί η ψυχή μας προς την ανάλογη γι' αυτήν ευδαιμονία. Ή αρετή είναι η υγεία, η τάξη και αρμονία της ψυχής. Επίσης μεγίστη σημασία απέδιδε ο Πλάτων στους στοχασμούς μας, διότι γνώριζε ότι οι στοχασμοί του ανθρώπου λαμβάνουν υλική υπόσταση ανάλογη, καλή ή κακή.
Εκ της θεωρίας αυτής ο Αριστοτέλης διετύπωσε την διδασκαλία του περί ανελίξεως των πάντων δια των κοσμογονικών νόμων της φύσεως και της δυναμικής εκδηλώσεως και εξελίξεως αυτών, με την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι εν μικρογραφία το Σύμπαν.
Ο, τι έλεγε ο Πλάτων Ύλη, ο Αριστοτέλης έλεγε Δύναμη. Ο,τι ο Πλάτων έλεγε Ιδέα, ο Αριστοτέλης έλεγε Ενέργεια. Ο Αριστοτέλης θεωρούσε την πραγματικότητα ως αποτέλεσμα Δυνάμεως και Ενεργείας και εδίδασκε ότι η Φύση, ανελισσομένη πορεύεται προς την εκπνευμάτωση και η θεία Δημιουργία εξελισσόμενη έχει ως αποτέλεσμα την θεία Πνευματικότητα.
Όταν ο Σωκράτης καθιέρωσε την σπουδαιότητα της ηθικής ως πρακτικό σκοπό πάσης φιλοσοφίας, οι άνθρωποι έστρεψαν την προσοχή τους προς αυτήν με αποτέλεσμα την Στωική διδασκαλία.
Επί 400 χρόνια το υπέροχο τούτο σύστημα, διδαχθέν υπό του Ζήνωνος, του Χρυσίππου, του Κλεάνθους, του Επικτήτου και των διαδόχων τους, παρήγαγε τους μάλλον υπέροχους χαρακτήρες. Οι Στωικοί δια της απλότητος και ειλικρίνειας του βίου, απέδειξαν ότι πράγματι ήσαν ό,τι συμβούλευαν τους άλλους, να είναι Άρχοντες της ψυχής τους.
Ή στωική πίστη, όπως την διετύπωσε ο Επίκτητος δέχεται ότι ο Θεός είναι ο Λόγος, Δημιουργός των πάντων και πατήρ των ανθρώπων (πρόγονος). τρεις βαθμίδες οδηγούν τον άνθρωπο προς την τελειότητα: Διαυγής Νους, Υγιής Πόθος και Αγαθή Δράση. Εάν θέλεις να μην είσαι δούλος, έλεγαν, φρόντιζε να μην έχεις κανέναν δούλο σου. Διότι εάν ανέχεσαι να έχεις δούλους είναι τεκμήριο ότι είσαι συ πρώτος δούλος της δουλείας την οποίαν εξασκείς στους άλλους. ο Στωικός είναι απέριττος, κύριος εαυτού, δούλος ουδενός, κόλαξ ουδενός, τύραννος ουδενός και ολιγαρκής.
Την Πλατωνική φιλοσοφία παλινώρθωσε το 200 ο Αμμώνιος Σακκάς στην Αλεξάνδρεια. ο Πλωτίνος ο οποίος εκλήθη το ύστατον Φως της Ελλάδος ήταν μαθητής του Αμμωνίου. Οι θεμελιώδεις αρχές του νεοπλατωνισμού κατά τους ανωτέρω είναι: Ενότητα και Αγαθότητα του θεού. σφαίρες υποστάσεως, εκπορευόμενες εκ του θεού. ο άνθρωπος είναι μικροσκοπική άναπαράσταση του Σύμπαντος.
Ή ψυχή προϋπήρχε του σώματος, εξακολουθεί να υπάρχει μετά τον θάνατο του και ενσαρκώνεται σε νέο σώμα, εξελισσόμενη δια των οργανισμών. Ή ψυχή είναι προορισμένη για την θέωση και ο νους φωτίζεται δια ελλάμψεως. Ή ψυχή δύναται να έλθει σε έκσταση εσωτερικώς ενουμένη με τόν θεό. Οι διαβαθμίσεις της υποστάσεως είναι: Θεός - Νους - Ψυχή - Λόγος - Αίσθηση - Ζωτικότητα - Ύλη. ο Πλωτίνος δίδει την κάτωθι εντολή σε κάθε άνθρωπο, επιθυμούντα να βαδίσει σε μία πραγματική ψυχική εξέλιξη:
Καθάρισον την ψυχήν σου από πάσης φρούδης ελπίδος και από παντός φόβου περί ανθρωπίνων πραγμάτων και τότε ο ενδότερος οφθαλμός σου θα αρχίσει να βλέπει την ευθείαν οδόν.
Ενθυμού ότι η αγάπη είναι ο σωτήρ σου και ο φρουρός σου. "Ανευ της αγάπης ο κεντρόφυξ νόμος θα εξεσφενδόνιζε την ψυχήν σου εις πας παγερωτέρας της εξωτέρας ζώνης.
Μη λησμονεί ότι υπεράνω της λογικής είναι η Διαίσθησις και ότι το θείον φως, δια της διαισθήσεως, έρχεται πληρούν την καρδίαν γηθοσύνης. θαύμαζε το κάλλος, την συμμετρίαν και την τάξιν τον υλικον κόσμον ίνα αισθανθείς αγάπην προς τον πνευματικόν κόσμον, τον οποίον ο ολικός είναι απλή αναπαράστασις και ατελής εικών.
Ζήτει την πληρεστέραν απεικόνισιν τον πνευματικού κόσμον εις τον υλικόν, Ίνα μη φοβήσαι περί της τύχης του ατόμου σον.
Εκ των ανωτέρω δύναται τις να συμπεράνει ότι η αρχαία Ελληνική θρησκεία και φιλοσοφία έχουν κοινή την καταγωγή εκ του αδύτου των μυστηρίων. Για τούτο πάντες οι συγγραφείς μετά σεβασμού ομιλούσαν περί αυτών.
Άκρως αντίθετος υπήρξεν η Ιδέα περί των μυστηρίων και ιδίως των Ελευσίνιων, την οποίαν εσχημάτισαν οι πατέρες της χριστιανικής θρησκείας, Ιδίως δε της Λατινικής εκκλησίας, λόγω των μικρών γνώσεων, τις οποίες είχαν σε σχέση προς τα Μυστήρια και λόγω της τερατώδους μεταμορφώσεως, την οποίαν υφίσταντο οι περιγραφές τους, έως ότου φθάσουν μέχρι των “αγίων” τους εδρών.
χριστιανικος φασισμος
Απόστολος Αμυράς
Οδηγός προστασίας των Ελλήνων από την χριστιανική προπαγάνδα.
Επέκταση των ιδεολογικών και πολιτιστικών μας συνόρων.
Πρέπει παση θυσία να επεκτείνουμε τα ιδεολογικά και πολιτιστικά μας σύνορα. Αυτό που γίνεται τώρα μέσα στην Ελλάδα είναι μάχη στα πολιτιστικά σύνορα Ελληνισμού-ιουδαϊσμού.
Οι Σακέτος, Γεωργαλάς,Σία έχουν ανέβει στις πλάτες μας και φωνάζουν με το μαστίγιο: «Εμπρός Έλληνες, να επεκτείνουμε τα ιδεολογικά σύνορα του ιουδαϊσμού.
Εμπρός, να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από την ορθοδοξία.
Να τσακίσουμε τους χριστιανούς φασίστες.
Όποιος πολεμά την Εθνική μας Θρησκεία πολεμά το Έθνος, τον Ελληνισμό και όλους τους Έλληνες.
Όποιος πολεμά την Εθνική μας Θρησκεία είναι προδότης, άπατρις, γραικύλος.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβoμαστε την ορθοδοξία. Είναι δειλή. Κοιτάξτε την πώς συμπεριφέρεται έναντι των μουσουλμάνων και των εβραίων. Σκύβει το κεφάλι μπροστά τους σαν δούλος.
Παρατηρείστε τους διαφόρους Γεωργαλάδες, Μεταλληνούς, Σακέτους, Μισύρηδες, Χριστόδουλους & Σια: παριστάνουν τους δυνατούς και απειλούν τους Έλληνες στο θρήσκευμα αλλά δεν τολμούν να ψελλίσουν ούτε μία λέξη κατά του επερχομένου Ισλάμ. Δεν τολμούν να γράψουν ούτε μία λέξη, ούτε μια αντι-μουσουλμανική πραγματεία. Ακούσατε ποτέ τον Χριστόδουλο, τον Μισύρη και τον Σακέτο να επιτίθωνται κατά του Ισλάμ; Πού να βρούν το κουράγιο τα ανθρωπάκια; Τους φοβούνται, είναι δειλοί μέχρι αηδίας. Απλώς εμείς δεν ήμασταν επιθετικοί και ωργανωμένοι μέχρι τώρα όπως είναι το Ισλάμ. Γι’ αυτό έχουν αποθρασυνθεί.
Καμμία ηθική αναστολή στον αγώνα κατά του χριστιανισμού.
Δεν πρέπει να έχουμε καμμία ηθική αναστολή εναντίον των χριστιανών φασιστών, δεν είναι Έλληνες. Εάν ο Κ.Πλεύρης ήταν Έλληνας θα δίδασκε στα εβραιόπουλα ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι είναι οι συνεχιστές των ταλμουδιστών ραββίνων και όχι να διδάσκει τα ελληνόπουλα ότι οι Πατέρες του χριστιανισμού, είναι οι συνεχιστές των φιλοσόφων μας.
Εάν ο Α. Σακέτος ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι μέσα στην κοσμογονία του Ησιόδου ανακαλύπτουν τον εβραϊσμό τους, ότι μέσα στην Ελληνική Εθνική Θρησκεία θα νιώσουν εβραίοι και όχι να διδάσκει τους Έλληνες ότι μέσα από την Παλαιά Διαθήκη και μέσα από τον χριστιανισμό γινόμαστε Έλληνες.
Εάν ο Γ. Γεωργαλάς ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι πρέπει να σταματήσουν να πιστεύουν στον Γιαχβέ και να πιστεύουν όπως οι άλλοι εβραίοι στον Δία γιατί αλλιώς το Ισραήλ θα διχαστεί. Καί όχι να φοβίζει τους Έλληνες με το να τους λέει, ότι εάν επανέλθουν στην Ελληνική Θρησκεία, θα διχαστούν.
Εάν ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης ήταν Έλληνας θα δίδασκε στα εβραιόπουλα ότι ο Αριστοτέλης είναι ο αληθινός τους προφήτης, και όχι να διδάσκει τα ελληνόπουλα ότι ο αληθινός τους προφήτης είναι ο Μωϋσής.
Εάν ο Α. Γεωργιάδης ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι ο Ελληνισμός είναι η συνέχεια του εβραϊσμού , ότι ο Ελληνισμός έσωσε τον εβραϊσμό και όχι να λέει στους Έλληνες ότι ο χριστιανισμός είναι η συνέχεια του Ελληνισμού και ότι ο χριστιανισμός έσωσε τον Ελληνισμό.
Αυτοί οι εβραιόδουλοι βυζαντινολάτρεις αντί να προσπαθούν να επεκτείνουν τα ιδεολογικά και πολιτιστικά σύνορα του Ελληνισμού μέσα στο Ισραήλ προσπαθούν με μανία να διατηρήσουν και αν μπορούν να επεκτείνουν τα σύνορα του ιουδαϊσμού μέσα στην Ελλάδα. Δηλαδή αντί να χρησιμοποιούν όλα τα τεχνάσματα που αναλύσαμε σε αυτό το βιβλίο για να εξελληνίσουν τους Εβραίους βάζουν κάτω το μυαλό τους και σκέφτονται τεχνάσματα για να εξιουδαΐσουν τους Έλληνες.
Αντί να διδάσκουν τους εβραίους ότι ο Δίας είναι ο μόνος αληθινός θεός και ότι οι εβραίοι προφήτες ήταν προ Διός Δωδεκαθεϊστές, διδάσκουν τους Έλληνες ότι ο Γιαχβέ είναι ο μοναδικός θεός μαζί με τον υιό του Τζεσουά, και ότι οι Έλληνες σοφοί ήταν προ χριστού χριστιανοί.
Αντί να επεκτείνουν την Εθνική Θρησκεία των Ελλήνων μέσα στο Ισραήλ, αγωνίζονται να διαδοθεί και να επικρατήσει η εθνική θρησκεία των εβραίων μέσα στην Ελλάδα. Γίνονται εισαγωγείς, αντιπρόσωποι και διανομείς ιουδαϊκών ρυπογόνων δοξασιών. Και νομίζουν ότι θα τους αφήσουμε ατιμώρητους να διαδίδουν την εγκληματογόνο και εθνοκτόνο ιδεολογία τους.
Όλοι οι χριστιανοί πολύ γρήγορα θα επανέλθουν στην Ελληνική Θρησκεία.
Μερικοί χριστιανοί που θα διαβάσουν το βιβλίο μας ίσως να βγάλουν το λανθασμένο συμπέρασμα ότι θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς βίαιες μεθόδους όπως ο χριστιανισμός για να τους επαναφέρουμε στην Εθνική μας Θρησκεία. Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε καμμία βίαια μέθοδο. Πολλοί χριστιανοί γίνονται από μόνοι τους Έλληνες χωρίς να τους κάνουμε προσηλυτισμό. Ερχόμενοι σε επαφή με τα κείμενα της αρχαίας γραμματείας, βλέποντας, έστω και σπασμένα, αγάλματα και ναούς γίνονται λίγο-λίγο Έλληνες στο θρήσκευμα.
Ήδη πολλοί Έλληνες τρώγουν με αρχαιοελληνικές συνταγές. Άλλοι συνθέτουν αρχαία ελληνική μουσική. Πολλά ελληνόπουλα αθλούμενα θαυμάζουν τους αρχαίους Έλληνες Ολυμπιονίκες. Πολλοί γονείς δεν δίνουν στα παιδιά τους τα χριστιανικά ονόματα των δικών τους γονέων αλλά δίνουν αρχαιοελληνικά. Γίνονται επιδείξεις μόδας με αρχαία ενδυμασία. Τα θέατρα παίζουν αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες. Το Χόλυγουντ ετοιμάζει ταινία για την μάχη των Θερμοπυλών. Με λίγα λόγια η Ελληνική Θρησκεία εισβάλλει από παντού. Από άπειρες εισόδους. Η ορθοδοξία δεν μπορεί να τις φράξει όλες. Ο χριστιανικός Τιτανικός μπάζει από παντού νερά και σε λίγο θα πάει στον βυθό της ιστορίας.
Η δυσαρέσκεια του αρχιμανδρίτη που αναφέραμε στο Δ’ κεφάλαιο για τα ΕΛΤΑ που έχουν έμβλημα τον Ερμή αποδεικνύει κάτι πολύ σημαντικό. Ότι ο παπάς ξέρει αυτό που ξέρουμε και εμείς: ότι το σύμβολο του Ερμή στα ΕΛΤΑ θυμίζει στους Έλληνες την Θρησκεία τους. Οι παπάδες θα πρέπει να αφανίσουν όλο τον Ελληνισμό για να μην θυμίζει στους Έλληνες τους Θεούς των.
Από την ημέρα που επετράπη στα σχολεία να διδάσκωνται τα μαθηματικά και η ιατρική ήδη ο χριστιανισμός άρχισε να καταρρέει. Γιατί; Μα γιατί απλούστατα για να επικρατήσει ο χριστιανισμος επέβαλλε την τέλεια αποβλάκωση. Το πλήρες σκότος. Απηγόρευσε τα μαθηματικά και την ιατρική ως δήθεν σατανικές ασχολίες. Από την στιγμή που Έλληνες άρχισαν να επαναδιδάσκωνται επιστήμες όπως τα μαθηματικά, που τα είχαν απογορεύσει οι παπάδες επί 15 αιώνες, το έκτρωμα που λέγεται χριστιανισμός πνέει τα λοίσθια. Γιατί χριστιανισμός και επιστήμη δεν συμβαδίζουν. Και αντίστροφα, αρχαίο Θέατρο, μουσική, μαθηματικά, ζωγραφική, ιατρική, αθλητισμός κτλ, όχι απλώς συμβαδίζουν αλλά επήγασαν από την Εθνική μας Θρησκεία.
Δεν μπορούν λοιπόν οι χριστιανοί να κάνουν τίποτε για να αποφύγουν την επανελλήνισή τους(εκτός και αν απαγορεύσουν πάλι τα μαθηματικά και την ιατρική επιστήμη...). Δεν μπορούν να αποφύγουν την επαναφορά τους στην Εθνική μας Θρησκεία. Από την στιγμή που βλέπουν αρχαίο θέατρο κάποια στιγμή θα αγαπήσουν τους Πατρώους Θεούς. Από την στιγμή που μαθαίνουν Ευκλείδιο γεωμετρία, από την στιγμή που διαβάζουν Ελληνική φιλοσοφία, από την στιγμή που θαυμάζουν τα Ελληνικά αριστουργήματα γλυπτικής, κάποια στιγμή θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Δεν μπορούν να το αποφύγουν.
Από την στιγμή που μιλούν την θεία Ελληνική γλώσσα, την δοσμένη από τους Πατρώους Θεούς μας κάποια ημέρα, αργά ή γρήγορα θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Οι Θεοί μας είναι τόσο ισχυροί που χωρίς να κάνουν θαύματα και να στέλνουν θεϊκά σημάδια τους μαγνητίζουν και τους φέρνουν κοντά τους. Όποιος χριστιανός ονομάζεται Αχιλλέας, Μιλτιάδης, Αθηνά, Καλλιόπη αργά ή γρήγορα θα έρθει κοντά στους Θεούς που θα τον περιμένουν με στοργή.
Τα πάντα στον Ελληνικό Πολιτισμό συνδέονται με την Εθνική μας Θρησκεία. Εμείς οι Έλληνες στο θρήσκευμα το μόνον που έχουμε να κάνουμε είναι να διαδώσουμε τον πολιτισμό μας και αυτομάτως, χωρίς προσπάθεια από την πλευρά μας θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Ωρισμένα άτομα τύπου Α. Γεωργιάδη που διαφημίζουν την κλασσική γραμματεία μαζί με τον χριστιανισμό το μόνο που κάνουν είναι να καθυστερούν λίγο την επιστροφή τους στην Εθνική Θρησκεία. Νομίζουν ότι σκάβουν το λάκκο τον δικό μας αλλά στο τέλος αυτοί θα πέσουν μέσα. Όσοι χριστιανοί Ιντιάνα Τζόουνς «σκάβουν» στην αρχαία Ελλάδα για να ανακαλύψουν χριστιανισμό, στο τέλος, χωρίς να το καταλάβουν θα τους καταπιεί ο γιγαντιαίος Ελληνικός πολιτισμός. Γι’ αυτό ας μην αντιστέκονται. Θα κάνουμε το καθήκον μας και πρέπει να φροντίσουν να μας διευκολύνουν στο έργο της επανελληνοποιήσεως του λαού μας. Να αφήσουν οι χριστιανοί δημαγωγοί τις ανοησίες περί ραββίνου Τζεσουά και να κοιτάξουν να μάθουν στα παιδιά σας να λατρεύουν τους Πατρώους Θεούς, για να ξεφύγει η χώρα μας από την μιζέρια και τον ραγιαδισμό.
Τί είναι ο Xριστιανισμός.
Να χαρακτεί βαθιά μέσα στο μυαλό μας: Ο χριστιανισμός είναι μια τεχνολογία υποδουλώσεως ψυχών και συνειδήσεων και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίσουμε, με ψυχοτεχνικά αντίμετρα. Δεν πρέπει να μας φοβίζει ο φανατισμένος χριστιανικός όχλος ούτε η αμάθειά του. Αρκεί να μάθουμε πώς μπορούμε να χειραγωγούμε ένα χριστιανικό όχλο.
Ο χριστιανισμός είναι μια σατανική αίρεση, είναι αιμοσταγής και αιμοδιψής. Θέλει να πίνει το αίμα των λαών που κατακτά. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε αμείλικτοι εναντίον του. Να μην έχουμε καμμία ηθική αναστολή. Η πατρίδα και ο Ελληνισμός στηρίζονται σε μας.
Δεν πρέπει να αφήνουμε να εκλαμβάνωνται ως πατριώτες, βυζαντιλάτρεις τύπου Κ. Πλεύρη και Γ. Καρατζαφέρη που θέλουν να αναβιώσουν την αιμοσταγή βυζαντινή αυτοκρατορία.
Ο χριστιανισμός λειτουργεί σαν τον ιό του AIDS. Εισβάλλει στον εθνικό κορμό, τον κατατρώγει και χρησιμοποιεί τα θρεπτικά του συστατικά για να μεταδώσει την θανατηφόρο αρρώστια του και σε άλλα έθνη. Ο ιός του AIDS καταστρέφει το αμυντικό σύστημα του οργανισμού και μετά ο οργανισμός μπορεί να πεθάνει από ένα απλό συνάχι. Έτσι και ο χριστιανισμός, καταστρέφει το αμυντικό(=πολιτιστικό) σύστημα του έθνους οπότε οργιάζουν μέσα σε αυτό κάθε είδους διεθνιστικές εθνοκτόνες αιρέσεις. Δυστυχώς οι επιστήμονες και οι φιλόσοφοί μας δεν εργάστηκαν επιμελώς στα εργαστήριά τους για να βρούν το αντίδοτο κατά της εθνοκτόνου χριστιανικής νόσου. Το βάρος πέφτει σε μας τους νέους Έλληνες να εργαστούμε σκληρά στα πνευματικά μας εργαστήρια για να εφεύρουμε θεραπευτικές μεθόδους του Ελληνικού έθνους από τον χριστιανισμό.
Είναι βασικό να καταλάβουν οι Έλληνες ότι πρέπει να σταματήσουν να κλαψουρίζουν για τις σφαγές των χριστιανών. Ούτε και να διαμαρτύρονται με στείρο τρόπο, δηλαδή σαν να μην μπορεί να ανατραπεί η σημερινή κατάστασις. Ηττηθήκαμε γιατί δεν είχαμε μελετήσει καλά τις ψυχολογικές και τις στρατιωτικές τεχνικές του αντιπάλου μας. Δεν είχαμε οργάνωση και ιεραρχία, δεν μελετήσαμε καλά την τακτική και την στρατηγική του αντιπάλου. Τώρα το ζήτημα είναι να μελετήσουμε τις τεχνικές προσηλυτισμού που χρησιμοποιούν, να αρπάξουμε τα συνθήματα τους περί ειδωλολατρείας και να τα στρέψουμε εναντίον τους. Και πάνω απ’ όλα να μήν έχουμε ηθικές αναστολές στον αγώνα κατά του χριστιανισμού. Αυτό θέλουν οι χριστιανοί δημαγωγοί, να μας κάνουν να αισθανώμαστε ένοχοι αν τους πολεμήσουμε.
Σε έναν πόλεμο αυτό που έχει σημασία είναι η νίκη με οποιοδήποτε μέσον. Και μείς αγωνιζόμαστε για τον πιό ευγενή και ύψιστο σκοπό. Την απελευθέρωση της χώρας μας από τον ιουδαιοχριστιανισμό. Δεν επιτρέπονται δειλίες και ηθικοσυναισθηματικές αναστολές. Δεν επιτρέπεται να καλύπτουν ωρισμένοι την δειλία και την οκνηρία τους κάτω από ψευτοσοφιστείες του τύπου «εμείς δεν θα γίνουμε σαν τους χριστιανούς», «δεν θα χρησιμοποίησουμε τις μεθόδους τους». Να όμως που οι χριστιανοί παπάδες έκαναν πολλούς Έλληνες σαν τα πρόβατα.
Θα μας πουν ωρισμένοι ότι προσπαθείτε να χρεώσετε σε όλους τους χριστιανούς τα εγκλήματα που έκαναν λίγοι φανατικοί. Απαντούμε: προσπαθείτε να πιστώσετε σε όλους τους χριστιανούς τα καλά που έκαναν λίγοι ελληνοχριστιανοί.
Προσοχή: οι ρασοφορεμένοι ανθέλληνες μαζί με τους βυζαντινολάτρεις ονειρεύονται την αναβίωση του βυζαντίου. Θέλουν πάλι να κάψουν τα βιβλία μας, να γκρεμίσουν ότι έχει απομείνει από τους ναούς μας ύστερα από την χιλιόχρονη βυζαντινή λαίλαπα και να μας σφάξουν όπως έκαναν τότε.
Επειδή τώρα δεν μπορούν να το πούν ωμά βρήκαν μια έξυπνη μέθοδο: μας πωλούν «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό». Μας αποκοιμίζουν τώρα με ομιλίες για τον Αριστοτέλη και τον Ηράκλειτο. Δεν λέγουν ανοικτά όπως παλαιότερα ότι οι φιλόσοφοί μας είναι ειδωλολάτρες και άνθρωποι του σατανά. Όταν δυναμώσουν θα το πούν και τότε θα μας εξοντώσουν. Θα τους αφήσουμε; Όχι, πρέπει να τσακίσουμε αυτούς τους φασίστες που θέλουν να αναβιώσουν την βυζαντινή πανούκλα. Είναι χειρότεροι από τους Ναζί. Πρέπει να τους σταματήσουμε πριν να είναι αργά, πριν αρχίσουν να ανάβουν φωτιές και να μας καίνε ζωντανούς. Δεν χρειάζεται να ξαναπάθουμε τα ίδια για να ξυπνήσουμε και να ενεργοποιηθούμε.
Προσοχή: οι ρασοφορεμένοι στραγγαλιστές του Ελληνισμού φόρεσαν το προσωπείο του Σωκράτους, του Αριστοτέλους και του Δημοκρίτου. Αφού τους χλεύαζαν μέχρι χθές, αφού δολοφόνησαν τους μαθητές τους, τώρα έγιναν δήθεν υπερασπιστές της αρχαίας μας κληρονομιάς. Οι χθεσινοί φονιάδες του Ελληνισμού παριστάνουν τους σημερινούς σωτήρες του Ελληνισμού. Αυτοί που έκαψαν το 99% της αρχαίας γραμματείας θριαμβολογούν ότι έσωσαν το 1%. Όσο πιο δυνατά φωνάζουν ότι είναι Έλληνες τόσο ψεύτες είναι.
Η ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων είναι χίλιες φορές πιο επικίνδυνη από την ιουδαϊκή αίρεση των μαρτύρων του Ιεχωβά. Η ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων είναι ο χειρότερος εχθρός του Ελληνισμού γιατί είναι καμουφλαρισμένη. Οι άλλες αιρέσεις δεν προπαγανδίζουν ότι ενσαρκώνουν/συνεχίζουν/προέρχονται από τον Ελληνισμό, μόνον αυτή το κάνει. Γι’ αυτό έχει παραπλανήσει πολλούς πατριώτες.
Στόχος μας: να μετατρέψουμε εμείς τον κύριο Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη σε κύρηκα της Εθνικής Θρησκείας, όχι ο κ. Παρασκευαΐδης τους Έλληνες σε προπαγανδιστές τους ιουδαιοχριστιανισμού. Να μετατρέψουμε εμείς τον κ. Πλεύρη σε προπαγανδιστή της ελευθερίας των Ελλήνων από τους βυζαντινούς ρασοφόρους όχι να μας μετατρέψει αυτός σε προπαγανδιστές του μισελληνικού βυζαντίου. Οι στόχοι μας θα πρέπει να είναι υψηλοί. Να κάνουμε τους παπάδες λάτρεις της Ελληνικής Θρησκείας. Εκεί θα φανεί η διαφωτιστική μας ικανότητα. Να κάνουμε τον κ. Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη να προσκυνήσει τον Δία. Μέχρι τώρα καταφέρνει ο Χριστόδουλος το αντίστροφο, να προσκυνούν οι Έλληνες τον Ιεχωβά. Αλλά εδώ θα δείξουμε την ικανότητά μας. Οι Θεοί μας, μάς έχουν προικήσει με υπεράνθρωπες ικανότητες και αντοχή. Αρκεί να κάνουμε χρήση αυτών των δυνατοτήτων και μία μέρα το θαύμα θα γίνει: οι παπάδες των ορθοδόξων θα υποταχθούν στους Πατρώους Θεούς μας αναγνωρίζοντας την πλάνη τους και ζητώντας συγγνώμη για τα εγκλήματά τους.
Να θυμούνται όλοι οι Έλληνες ότι για να σωθεί η πατρίδα πρέπει να ανακηρυχθεί η Θρησκεία μας σε επίσημη θρησκεία του Ελληνικού κράτους. Για να σταματήσει ο διχασμός πρέπει όλοι οι Έλληνες να επιστρέψουν στην Εθνική τους Θρησκεία. Εάν δεν ενωθούμε κάτω από την προστασία της Εθνικής μας Θρησκείας θα αφανιστούμε ως φυλή. Μόνον εάν απελευθερωθούμε από την ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων θα σωθεί η Ελλάς από την λαίλαπα της παγκοσμιοποιήσεως.Εμπρός, όλοι μαζί ενωμένοι στον αγώνα για την σωτηρία της Ελλάδος και της ανθρωπότητος απο το σκοτάδι του χριστιανισμού.
Απόστολος Αμυράς. Email: mail to:apostolos10@hotmail.com
Οδηγός προστασίας των Ελλήνων από την χριστιανική προπαγάνδα.
Επέκταση των ιδεολογικών και πολιτιστικών μας συνόρων.
Πρέπει παση θυσία να επεκτείνουμε τα ιδεολογικά και πολιτιστικά μας σύνορα. Αυτό που γίνεται τώρα μέσα στην Ελλάδα είναι μάχη στα πολιτιστικά σύνορα Ελληνισμού-ιουδαϊσμού.
Οι Σακέτος, Γεωργαλάς,Σία έχουν ανέβει στις πλάτες μας και φωνάζουν με το μαστίγιο: «Εμπρός Έλληνες, να επεκτείνουμε τα ιδεολογικά σύνορα του ιουδαϊσμού.
Εμπρός, να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από την ορθοδοξία.
Να τσακίσουμε τους χριστιανούς φασίστες.
Όποιος πολεμά την Εθνική μας Θρησκεία πολεμά το Έθνος, τον Ελληνισμό και όλους τους Έλληνες.
Όποιος πολεμά την Εθνική μας Θρησκεία είναι προδότης, άπατρις, γραικύλος.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβoμαστε την ορθοδοξία. Είναι δειλή. Κοιτάξτε την πώς συμπεριφέρεται έναντι των μουσουλμάνων και των εβραίων. Σκύβει το κεφάλι μπροστά τους σαν δούλος.
Παρατηρείστε τους διαφόρους Γεωργαλάδες, Μεταλληνούς, Σακέτους, Μισύρηδες, Χριστόδουλους & Σια: παριστάνουν τους δυνατούς και απειλούν τους Έλληνες στο θρήσκευμα αλλά δεν τολμούν να ψελλίσουν ούτε μία λέξη κατά του επερχομένου Ισλάμ. Δεν τολμούν να γράψουν ούτε μία λέξη, ούτε μια αντι-μουσουλμανική πραγματεία. Ακούσατε ποτέ τον Χριστόδουλο, τον Μισύρη και τον Σακέτο να επιτίθωνται κατά του Ισλάμ; Πού να βρούν το κουράγιο τα ανθρωπάκια; Τους φοβούνται, είναι δειλοί μέχρι αηδίας. Απλώς εμείς δεν ήμασταν επιθετικοί και ωργανωμένοι μέχρι τώρα όπως είναι το Ισλάμ. Γι’ αυτό έχουν αποθρασυνθεί.
Καμμία ηθική αναστολή στον αγώνα κατά του χριστιανισμού.
Δεν πρέπει να έχουμε καμμία ηθική αναστολή εναντίον των χριστιανών φασιστών, δεν είναι Έλληνες. Εάν ο Κ.Πλεύρης ήταν Έλληνας θα δίδασκε στα εβραιόπουλα ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι είναι οι συνεχιστές των ταλμουδιστών ραββίνων και όχι να διδάσκει τα ελληνόπουλα ότι οι Πατέρες του χριστιανισμού, είναι οι συνεχιστές των φιλοσόφων μας.
Εάν ο Α. Σακέτος ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι μέσα στην κοσμογονία του Ησιόδου ανακαλύπτουν τον εβραϊσμό τους, ότι μέσα στην Ελληνική Εθνική Θρησκεία θα νιώσουν εβραίοι και όχι να διδάσκει τους Έλληνες ότι μέσα από την Παλαιά Διαθήκη και μέσα από τον χριστιανισμό γινόμαστε Έλληνες.
Εάν ο Γ. Γεωργαλάς ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι πρέπει να σταματήσουν να πιστεύουν στον Γιαχβέ και να πιστεύουν όπως οι άλλοι εβραίοι στον Δία γιατί αλλιώς το Ισραήλ θα διχαστεί. Καί όχι να φοβίζει τους Έλληνες με το να τους λέει, ότι εάν επανέλθουν στην Ελληνική Θρησκεία, θα διχαστούν.
Εάν ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης ήταν Έλληνας θα δίδασκε στα εβραιόπουλα ότι ο Αριστοτέλης είναι ο αληθινός τους προφήτης, και όχι να διδάσκει τα ελληνόπουλα ότι ο αληθινός τους προφήτης είναι ο Μωϋσής.
Εάν ο Α. Γεωργιάδης ήταν Έλληνας θα δίδασκε τους εβραίους ότι ο Ελληνισμός είναι η συνέχεια του εβραϊσμού , ότι ο Ελληνισμός έσωσε τον εβραϊσμό και όχι να λέει στους Έλληνες ότι ο χριστιανισμός είναι η συνέχεια του Ελληνισμού και ότι ο χριστιανισμός έσωσε τον Ελληνισμό.
Αυτοί οι εβραιόδουλοι βυζαντινολάτρεις αντί να προσπαθούν να επεκτείνουν τα ιδεολογικά και πολιτιστικά σύνορα του Ελληνισμού μέσα στο Ισραήλ προσπαθούν με μανία να διατηρήσουν και αν μπορούν να επεκτείνουν τα σύνορα του ιουδαϊσμού μέσα στην Ελλάδα. Δηλαδή αντί να χρησιμοποιούν όλα τα τεχνάσματα που αναλύσαμε σε αυτό το βιβλίο για να εξελληνίσουν τους Εβραίους βάζουν κάτω το μυαλό τους και σκέφτονται τεχνάσματα για να εξιουδαΐσουν τους Έλληνες.
Αντί να διδάσκουν τους εβραίους ότι ο Δίας είναι ο μόνος αληθινός θεός και ότι οι εβραίοι προφήτες ήταν προ Διός Δωδεκαθεϊστές, διδάσκουν τους Έλληνες ότι ο Γιαχβέ είναι ο μοναδικός θεός μαζί με τον υιό του Τζεσουά, και ότι οι Έλληνες σοφοί ήταν προ χριστού χριστιανοί.
Αντί να επεκτείνουν την Εθνική Θρησκεία των Ελλήνων μέσα στο Ισραήλ, αγωνίζονται να διαδοθεί και να επικρατήσει η εθνική θρησκεία των εβραίων μέσα στην Ελλάδα. Γίνονται εισαγωγείς, αντιπρόσωποι και διανομείς ιουδαϊκών ρυπογόνων δοξασιών. Και νομίζουν ότι θα τους αφήσουμε ατιμώρητους να διαδίδουν την εγκληματογόνο και εθνοκτόνο ιδεολογία τους.
Όλοι οι χριστιανοί πολύ γρήγορα θα επανέλθουν στην Ελληνική Θρησκεία.
Μερικοί χριστιανοί που θα διαβάσουν το βιβλίο μας ίσως να βγάλουν το λανθασμένο συμπέρασμα ότι θα χρησιμοποιήσουμε και εμείς βίαιες μεθόδους όπως ο χριστιανισμός για να τους επαναφέρουμε στην Εθνική μας Θρησκεία. Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε καμμία βίαια μέθοδο. Πολλοί χριστιανοί γίνονται από μόνοι τους Έλληνες χωρίς να τους κάνουμε προσηλυτισμό. Ερχόμενοι σε επαφή με τα κείμενα της αρχαίας γραμματείας, βλέποντας, έστω και σπασμένα, αγάλματα και ναούς γίνονται λίγο-λίγο Έλληνες στο θρήσκευμα.
Ήδη πολλοί Έλληνες τρώγουν με αρχαιοελληνικές συνταγές. Άλλοι συνθέτουν αρχαία ελληνική μουσική. Πολλά ελληνόπουλα αθλούμενα θαυμάζουν τους αρχαίους Έλληνες Ολυμπιονίκες. Πολλοί γονείς δεν δίνουν στα παιδιά τους τα χριστιανικά ονόματα των δικών τους γονέων αλλά δίνουν αρχαιοελληνικά. Γίνονται επιδείξεις μόδας με αρχαία ενδυμασία. Τα θέατρα παίζουν αρχαίες τραγωδίες και κωμωδίες. Το Χόλυγουντ ετοιμάζει ταινία για την μάχη των Θερμοπυλών. Με λίγα λόγια η Ελληνική Θρησκεία εισβάλλει από παντού. Από άπειρες εισόδους. Η ορθοδοξία δεν μπορεί να τις φράξει όλες. Ο χριστιανικός Τιτανικός μπάζει από παντού νερά και σε λίγο θα πάει στον βυθό της ιστορίας.
Η δυσαρέσκεια του αρχιμανδρίτη που αναφέραμε στο Δ’ κεφάλαιο για τα ΕΛΤΑ που έχουν έμβλημα τον Ερμή αποδεικνύει κάτι πολύ σημαντικό. Ότι ο παπάς ξέρει αυτό που ξέρουμε και εμείς: ότι το σύμβολο του Ερμή στα ΕΛΤΑ θυμίζει στους Έλληνες την Θρησκεία τους. Οι παπάδες θα πρέπει να αφανίσουν όλο τον Ελληνισμό για να μην θυμίζει στους Έλληνες τους Θεούς των.
Από την ημέρα που επετράπη στα σχολεία να διδάσκωνται τα μαθηματικά και η ιατρική ήδη ο χριστιανισμός άρχισε να καταρρέει. Γιατί; Μα γιατί απλούστατα για να επικρατήσει ο χριστιανισμος επέβαλλε την τέλεια αποβλάκωση. Το πλήρες σκότος. Απηγόρευσε τα μαθηματικά και την ιατρική ως δήθεν σατανικές ασχολίες. Από την στιγμή που Έλληνες άρχισαν να επαναδιδάσκωνται επιστήμες όπως τα μαθηματικά, που τα είχαν απογορεύσει οι παπάδες επί 15 αιώνες, το έκτρωμα που λέγεται χριστιανισμός πνέει τα λοίσθια. Γιατί χριστιανισμός και επιστήμη δεν συμβαδίζουν. Και αντίστροφα, αρχαίο Θέατρο, μουσική, μαθηματικά, ζωγραφική, ιατρική, αθλητισμός κτλ, όχι απλώς συμβαδίζουν αλλά επήγασαν από την Εθνική μας Θρησκεία.
Δεν μπορούν λοιπόν οι χριστιανοί να κάνουν τίποτε για να αποφύγουν την επανελλήνισή τους(εκτός και αν απαγορεύσουν πάλι τα μαθηματικά και την ιατρική επιστήμη...). Δεν μπορούν να αποφύγουν την επαναφορά τους στην Εθνική μας Θρησκεία. Από την στιγμή που βλέπουν αρχαίο θέατρο κάποια στιγμή θα αγαπήσουν τους Πατρώους Θεούς. Από την στιγμή που μαθαίνουν Ευκλείδιο γεωμετρία, από την στιγμή που διαβάζουν Ελληνική φιλοσοφία, από την στιγμή που θαυμάζουν τα Ελληνικά αριστουργήματα γλυπτικής, κάποια στιγμή θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Δεν μπορούν να το αποφύγουν.
Από την στιγμή που μιλούν την θεία Ελληνική γλώσσα, την δοσμένη από τους Πατρώους Θεούς μας κάποια ημέρα, αργά ή γρήγορα θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Οι Θεοί μας είναι τόσο ισχυροί που χωρίς να κάνουν θαύματα και να στέλνουν θεϊκά σημάδια τους μαγνητίζουν και τους φέρνουν κοντά τους. Όποιος χριστιανός ονομάζεται Αχιλλέας, Μιλτιάδης, Αθηνά, Καλλιόπη αργά ή γρήγορα θα έρθει κοντά στους Θεούς που θα τον περιμένουν με στοργή.
Τα πάντα στον Ελληνικό Πολιτισμό συνδέονται με την Εθνική μας Θρησκεία. Εμείς οι Έλληνες στο θρήσκευμα το μόνον που έχουμε να κάνουμε είναι να διαδώσουμε τον πολιτισμό μας και αυτομάτως, χωρίς προσπάθεια από την πλευρά μας θα γίνουν Έλληνες στο θρήσκευμα. Ωρισμένα άτομα τύπου Α. Γεωργιάδη που διαφημίζουν την κλασσική γραμματεία μαζί με τον χριστιανισμό το μόνο που κάνουν είναι να καθυστερούν λίγο την επιστροφή τους στην Εθνική Θρησκεία. Νομίζουν ότι σκάβουν το λάκκο τον δικό μας αλλά στο τέλος αυτοί θα πέσουν μέσα. Όσοι χριστιανοί Ιντιάνα Τζόουνς «σκάβουν» στην αρχαία Ελλάδα για να ανακαλύψουν χριστιανισμό, στο τέλος, χωρίς να το καταλάβουν θα τους καταπιεί ο γιγαντιαίος Ελληνικός πολιτισμός. Γι’ αυτό ας μην αντιστέκονται. Θα κάνουμε το καθήκον μας και πρέπει να φροντίσουν να μας διευκολύνουν στο έργο της επανελληνοποιήσεως του λαού μας. Να αφήσουν οι χριστιανοί δημαγωγοί τις ανοησίες περί ραββίνου Τζεσουά και να κοιτάξουν να μάθουν στα παιδιά σας να λατρεύουν τους Πατρώους Θεούς, για να ξεφύγει η χώρα μας από την μιζέρια και τον ραγιαδισμό.
Τί είναι ο Xριστιανισμός.
Να χαρακτεί βαθιά μέσα στο μυαλό μας: Ο χριστιανισμός είναι μια τεχνολογία υποδουλώσεως ψυχών και συνειδήσεων και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίσουμε, με ψυχοτεχνικά αντίμετρα. Δεν πρέπει να μας φοβίζει ο φανατισμένος χριστιανικός όχλος ούτε η αμάθειά του. Αρκεί να μάθουμε πώς μπορούμε να χειραγωγούμε ένα χριστιανικό όχλο.
Ο χριστιανισμός είναι μια σατανική αίρεση, είναι αιμοσταγής και αιμοδιψής. Θέλει να πίνει το αίμα των λαών που κατακτά. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε αμείλικτοι εναντίον του. Να μην έχουμε καμμία ηθική αναστολή. Η πατρίδα και ο Ελληνισμός στηρίζονται σε μας.
Δεν πρέπει να αφήνουμε να εκλαμβάνωνται ως πατριώτες, βυζαντιλάτρεις τύπου Κ. Πλεύρη και Γ. Καρατζαφέρη που θέλουν να αναβιώσουν την αιμοσταγή βυζαντινή αυτοκρατορία.
Ο χριστιανισμός λειτουργεί σαν τον ιό του AIDS. Εισβάλλει στον εθνικό κορμό, τον κατατρώγει και χρησιμοποιεί τα θρεπτικά του συστατικά για να μεταδώσει την θανατηφόρο αρρώστια του και σε άλλα έθνη. Ο ιός του AIDS καταστρέφει το αμυντικό σύστημα του οργανισμού και μετά ο οργανισμός μπορεί να πεθάνει από ένα απλό συνάχι. Έτσι και ο χριστιανισμός, καταστρέφει το αμυντικό(=πολιτιστικό) σύστημα του έθνους οπότε οργιάζουν μέσα σε αυτό κάθε είδους διεθνιστικές εθνοκτόνες αιρέσεις. Δυστυχώς οι επιστήμονες και οι φιλόσοφοί μας δεν εργάστηκαν επιμελώς στα εργαστήριά τους για να βρούν το αντίδοτο κατά της εθνοκτόνου χριστιανικής νόσου. Το βάρος πέφτει σε μας τους νέους Έλληνες να εργαστούμε σκληρά στα πνευματικά μας εργαστήρια για να εφεύρουμε θεραπευτικές μεθόδους του Ελληνικού έθνους από τον χριστιανισμό.
Είναι βασικό να καταλάβουν οι Έλληνες ότι πρέπει να σταματήσουν να κλαψουρίζουν για τις σφαγές των χριστιανών. Ούτε και να διαμαρτύρονται με στείρο τρόπο, δηλαδή σαν να μην μπορεί να ανατραπεί η σημερινή κατάστασις. Ηττηθήκαμε γιατί δεν είχαμε μελετήσει καλά τις ψυχολογικές και τις στρατιωτικές τεχνικές του αντιπάλου μας. Δεν είχαμε οργάνωση και ιεραρχία, δεν μελετήσαμε καλά την τακτική και την στρατηγική του αντιπάλου. Τώρα το ζήτημα είναι να μελετήσουμε τις τεχνικές προσηλυτισμού που χρησιμοποιούν, να αρπάξουμε τα συνθήματα τους περί ειδωλολατρείας και να τα στρέψουμε εναντίον τους. Και πάνω απ’ όλα να μήν έχουμε ηθικές αναστολές στον αγώνα κατά του χριστιανισμού. Αυτό θέλουν οι χριστιανοί δημαγωγοί, να μας κάνουν να αισθανώμαστε ένοχοι αν τους πολεμήσουμε.
Σε έναν πόλεμο αυτό που έχει σημασία είναι η νίκη με οποιοδήποτε μέσον. Και μείς αγωνιζόμαστε για τον πιό ευγενή και ύψιστο σκοπό. Την απελευθέρωση της χώρας μας από τον ιουδαιοχριστιανισμό. Δεν επιτρέπονται δειλίες και ηθικοσυναισθηματικές αναστολές. Δεν επιτρέπεται να καλύπτουν ωρισμένοι την δειλία και την οκνηρία τους κάτω από ψευτοσοφιστείες του τύπου «εμείς δεν θα γίνουμε σαν τους χριστιανούς», «δεν θα χρησιμοποίησουμε τις μεθόδους τους». Να όμως που οι χριστιανοί παπάδες έκαναν πολλούς Έλληνες σαν τα πρόβατα.
Θα μας πουν ωρισμένοι ότι προσπαθείτε να χρεώσετε σε όλους τους χριστιανούς τα εγκλήματα που έκαναν λίγοι φανατικοί. Απαντούμε: προσπαθείτε να πιστώσετε σε όλους τους χριστιανούς τα καλά που έκαναν λίγοι ελληνοχριστιανοί.
Προσοχή: οι ρασοφορεμένοι ανθέλληνες μαζί με τους βυζαντινολάτρεις ονειρεύονται την αναβίωση του βυζαντίου. Θέλουν πάλι να κάψουν τα βιβλία μας, να γκρεμίσουν ότι έχει απομείνει από τους ναούς μας ύστερα από την χιλιόχρονη βυζαντινή λαίλαπα και να μας σφάξουν όπως έκαναν τότε.
Επειδή τώρα δεν μπορούν να το πούν ωμά βρήκαν μια έξυπνη μέθοδο: μας πωλούν «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό». Μας αποκοιμίζουν τώρα με ομιλίες για τον Αριστοτέλη και τον Ηράκλειτο. Δεν λέγουν ανοικτά όπως παλαιότερα ότι οι φιλόσοφοί μας είναι ειδωλολάτρες και άνθρωποι του σατανά. Όταν δυναμώσουν θα το πούν και τότε θα μας εξοντώσουν. Θα τους αφήσουμε; Όχι, πρέπει να τσακίσουμε αυτούς τους φασίστες που θέλουν να αναβιώσουν την βυζαντινή πανούκλα. Είναι χειρότεροι από τους Ναζί. Πρέπει να τους σταματήσουμε πριν να είναι αργά, πριν αρχίσουν να ανάβουν φωτιές και να μας καίνε ζωντανούς. Δεν χρειάζεται να ξαναπάθουμε τα ίδια για να ξυπνήσουμε και να ενεργοποιηθούμε.
Προσοχή: οι ρασοφορεμένοι στραγγαλιστές του Ελληνισμού φόρεσαν το προσωπείο του Σωκράτους, του Αριστοτέλους και του Δημοκρίτου. Αφού τους χλεύαζαν μέχρι χθές, αφού δολοφόνησαν τους μαθητές τους, τώρα έγιναν δήθεν υπερασπιστές της αρχαίας μας κληρονομιάς. Οι χθεσινοί φονιάδες του Ελληνισμού παριστάνουν τους σημερινούς σωτήρες του Ελληνισμού. Αυτοί που έκαψαν το 99% της αρχαίας γραμματείας θριαμβολογούν ότι έσωσαν το 1%. Όσο πιο δυνατά φωνάζουν ότι είναι Έλληνες τόσο ψεύτες είναι.
Η ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων είναι χίλιες φορές πιο επικίνδυνη από την ιουδαϊκή αίρεση των μαρτύρων του Ιεχωβά. Η ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων είναι ο χειρότερος εχθρός του Ελληνισμού γιατί είναι καμουφλαρισμένη. Οι άλλες αιρέσεις δεν προπαγανδίζουν ότι ενσαρκώνουν/συνεχίζουν/προέρχονται από τον Ελληνισμό, μόνον αυτή το κάνει. Γι’ αυτό έχει παραπλανήσει πολλούς πατριώτες.
Στόχος μας: να μετατρέψουμε εμείς τον κύριο Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη σε κύρηκα της Εθνικής Θρησκείας, όχι ο κ. Παρασκευαΐδης τους Έλληνες σε προπαγανδιστές τους ιουδαιοχριστιανισμού. Να μετατρέψουμε εμείς τον κ. Πλεύρη σε προπαγανδιστή της ελευθερίας των Ελλήνων από τους βυζαντινούς ρασοφόρους όχι να μας μετατρέψει αυτός σε προπαγανδιστές του μισελληνικού βυζαντίου. Οι στόχοι μας θα πρέπει να είναι υψηλοί. Να κάνουμε τους παπάδες λάτρεις της Ελληνικής Θρησκείας. Εκεί θα φανεί η διαφωτιστική μας ικανότητα. Να κάνουμε τον κ. Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη να προσκυνήσει τον Δία. Μέχρι τώρα καταφέρνει ο Χριστόδουλος το αντίστροφο, να προσκυνούν οι Έλληνες τον Ιεχωβά. Αλλά εδώ θα δείξουμε την ικανότητά μας. Οι Θεοί μας, μάς έχουν προικήσει με υπεράνθρωπες ικανότητες και αντοχή. Αρκεί να κάνουμε χρήση αυτών των δυνατοτήτων και μία μέρα το θαύμα θα γίνει: οι παπάδες των ορθοδόξων θα υποταχθούν στους Πατρώους Θεούς μας αναγνωρίζοντας την πλάνη τους και ζητώντας συγγνώμη για τα εγκλήματά τους.
Να θυμούνται όλοι οι Έλληνες ότι για να σωθεί η πατρίδα πρέπει να ανακηρυχθεί η Θρησκεία μας σε επίσημη θρησκεία του Ελληνικού κράτους. Για να σταματήσει ο διχασμός πρέπει όλοι οι Έλληνες να επιστρέψουν στην Εθνική τους Θρησκεία. Εάν δεν ενωθούμε κάτω από την προστασία της Εθνικής μας Θρησκείας θα αφανιστούμε ως φυλή. Μόνον εάν απελευθερωθούμε από την ιουδαϊκή αίρεση των Ναζωραίων θα σωθεί η Ελλάς από την λαίλαπα της παγκοσμιοποιήσεως.Εμπρός, όλοι μαζί ενωμένοι στον αγώνα για την σωτηρία της Ελλάδος και της ανθρωπότητος απο το σκοτάδι του χριστιανισμού.
Απόστολος Αμυράς. Email: mail to:apostolos10@hotmail.com
Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009
Βάπτιση ≠ Ονοματοδοσία
Οι πληροφορίες που ακολουθούν προέρχονται από αυτήν την σελίδα, όπου θα βρείτε μια πολύ καλή παρουσίαση του θέματος από τον Συνήγορο του Πολίτη.
1. Δεν χρειάζεται βάπτιση για να έχεις όνομα. Με την βάπτιση δεν αποκτάς όνομα, αποκτάς μόνο θρήσκευμα.
Η βάπτιση όχι μόνον δεν συνιστά αναγκαία συνθήκη για την απόκτηση ονόματος, αλλά ούτε καν ικανή.
Με τον Νόμο 344/1976 γίνεται πλήρης διάκριση ονοματοδοσίας – βάπτισης. Σύμφωνα με τα Άρθρα 25-26 του παραπάνω νόμου, όπως αντικαταστάθηκαν από το Άρθρο 15 του Νόμου 1438/84 και το Άρθρο 26 παρ.8 του Νόμου 2130/93, οι ληξιαρχικές καταχωρίσεις ονοματοδοσίας και βάπτισης είναι εντελώς ανεξάρτητες και άσχετες μεταξύ τους. Η ονοματοδοσία αποτελεί την αποκλειστική διαδικασία κτήσης ονόματος νεογνού, απαιτείται ακόμη και επί ήδη δηλωμένης ή ταυτοχρόνως δηλούμενης βαπτίσεως, και προϋποθέτει παρουσία και των δύο γονέων ή εξουσιοδότηση του απόντος γονέως. Αντίθετα, η καταχώριση βάπτισης έχει ως αποκλειστικό αποτέλεσμα την αναγραφή θρησκεύματος και ουδόλως επιδρά στο ήδη δηλωθέν ή ταυτοχρόνως δηλούμενο όνομα, ενώ μπορεί να γίνει και χωρίς εξουσιοδότηση του απόντος γονέως ή ακόμη και με πρωτοβουλία άλλων προσώπων.
Σύμφωνα λοιπόν με τον νόμο, η λήψη ονόματος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της βάπτισης. Το γεγονός ότι οι δύο διαδικασίες συνηθίζεται να λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα στα ληξιαρχεία, συνιστά πρόσφορο έδαφος για δημιουργία μιας νομικής πλάνης, διότι έτσι γεννάται η εντύπωση ότι μπορεί κανείς να κάνει μόνον δήλωση βάπτισης χωρίς δήλωση ονόματος. Όμως, σύμφωνα με τον νόμο η ονοματοδοσία δεν είναι έγκυρη παρά μόνον αν υπογράψουν και οι δύο γονείς ή αν υπάρχει εξουσιοδότηση του απόντος γονέως. Αν λοιπόν πάει μόνον ο ένας γονιός, ή μόνον ο νονός, να δηλώσουν την βάπτιση, δεν μπορεί να γίνει ταυτόχρονη ονοματοδοσία – και αν γίνει, είναι άκυρη.
2. Η βάπτιση, ακόμη και αν τελεστεί, δεν είναι υποχρεωτικό να δηλωθεί στο ληξιαρχείο.
Πουθενά δεν απαιτείται ληξιαρχική πράξη βάπτισης, ούτε για εγγραφή στο σχολείο, ούτε για έκδοση ταυτότητας, ούτε για τη στρατιωτική θητεία, ούτε για διορισμό στο δημόσιο, ούτε για κανέναν άλλο πρακτικό σκοπό. Δεδομένου λοιπόν ότι η δήλωση της βάπτισης δεν εξυπηρετεί τίποτε, δεν συντρέχει κανένας λόγος να δηλωθεί η βάπτιση στο ληξιαρχείο.
Το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Σύνταγμα και με τις αποφάσεις 2279-2286/2002 του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν υποχρεούται κανείς να το αποκαλύψει. Ο εξαναγκασμός σε ακούσια αποκάλυψη του θρησκεύματος είναι παράνομος (η πληροφορία από την ίδια πηγή όπως και παραπάνω). Ακόμη και αν ερωτηθείτε για το θρήσκευμά σας ή για το αν το παιδί σας έχει βαπτιστεί, μπορείτε να αρνηθείτε να απαντήσετε, επικαλούμενοι την ανωτέρω απόφαση.
Θυμηθείτε λοιπόν:
Η βάπτιση δεν είναι υποχρεωτική.
Η βάπτιση δεν είναι ονοματοδοσία.
Η βάπτιση δεν χρειάζεται να δηλωθεί στο ληξιαρχείο.
Η βάπτιση δεν έχει καμμία πρακτική χρησιμότητα.
Και πράξτε αναλόγως.
1. Δεν χρειάζεται βάπτιση για να έχεις όνομα. Με την βάπτιση δεν αποκτάς όνομα, αποκτάς μόνο θρήσκευμα.
Η βάπτιση όχι μόνον δεν συνιστά αναγκαία συνθήκη για την απόκτηση ονόματος, αλλά ούτε καν ικανή.
Με τον Νόμο 344/1976 γίνεται πλήρης διάκριση ονοματοδοσίας – βάπτισης. Σύμφωνα με τα Άρθρα 25-26 του παραπάνω νόμου, όπως αντικαταστάθηκαν από το Άρθρο 15 του Νόμου 1438/84 και το Άρθρο 26 παρ.8 του Νόμου 2130/93, οι ληξιαρχικές καταχωρίσεις ονοματοδοσίας και βάπτισης είναι εντελώς ανεξάρτητες και άσχετες μεταξύ τους. Η ονοματοδοσία αποτελεί την αποκλειστική διαδικασία κτήσης ονόματος νεογνού, απαιτείται ακόμη και επί ήδη δηλωμένης ή ταυτοχρόνως δηλούμενης βαπτίσεως, και προϋποθέτει παρουσία και των δύο γονέων ή εξουσιοδότηση του απόντος γονέως. Αντίθετα, η καταχώριση βάπτισης έχει ως αποκλειστικό αποτέλεσμα την αναγραφή θρησκεύματος και ουδόλως επιδρά στο ήδη δηλωθέν ή ταυτοχρόνως δηλούμενο όνομα, ενώ μπορεί να γίνει και χωρίς εξουσιοδότηση του απόντος γονέως ή ακόμη και με πρωτοβουλία άλλων προσώπων.
Σύμφωνα λοιπόν με τον νόμο, η λήψη ονόματος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της βάπτισης. Το γεγονός ότι οι δύο διαδικασίες συνηθίζεται να λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα στα ληξιαρχεία, συνιστά πρόσφορο έδαφος για δημιουργία μιας νομικής πλάνης, διότι έτσι γεννάται η εντύπωση ότι μπορεί κανείς να κάνει μόνον δήλωση βάπτισης χωρίς δήλωση ονόματος. Όμως, σύμφωνα με τον νόμο η ονοματοδοσία δεν είναι έγκυρη παρά μόνον αν υπογράψουν και οι δύο γονείς ή αν υπάρχει εξουσιοδότηση του απόντος γονέως. Αν λοιπόν πάει μόνον ο ένας γονιός, ή μόνον ο νονός, να δηλώσουν την βάπτιση, δεν μπορεί να γίνει ταυτόχρονη ονοματοδοσία – και αν γίνει, είναι άκυρη.
2. Η βάπτιση, ακόμη και αν τελεστεί, δεν είναι υποχρεωτικό να δηλωθεί στο ληξιαρχείο.
Πουθενά δεν απαιτείται ληξιαρχική πράξη βάπτισης, ούτε για εγγραφή στο σχολείο, ούτε για έκδοση ταυτότητας, ούτε για τη στρατιωτική θητεία, ούτε για διορισμό στο δημόσιο, ούτε για κανέναν άλλο πρακτικό σκοπό. Δεδομένου λοιπόν ότι η δήλωση της βάπτισης δεν εξυπηρετεί τίποτε, δεν συντρέχει κανένας λόγος να δηλωθεί η βάπτιση στο ληξιαρχείο.
Το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο, και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Σύνταγμα και με τις αποφάσεις 2279-2286/2002 του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν υποχρεούται κανείς να το αποκαλύψει. Ο εξαναγκασμός σε ακούσια αποκάλυψη του θρησκεύματος είναι παράνομος (η πληροφορία από την ίδια πηγή όπως και παραπάνω). Ακόμη και αν ερωτηθείτε για το θρήσκευμά σας ή για το αν το παιδί σας έχει βαπτιστεί, μπορείτε να αρνηθείτε να απαντήσετε, επικαλούμενοι την ανωτέρω απόφαση.
Θυμηθείτε λοιπόν:
Η βάπτιση δεν είναι υποχρεωτική.
Η βάπτιση δεν είναι ονοματοδοσία.
Η βάπτιση δεν χρειάζεται να δηλωθεί στο ληξιαρχείο.
Η βάπτιση δεν έχει καμμία πρακτική χρησιμότητα.
Και πράξτε αναλόγως.
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009
" ΑΓΙΟ " ΟΡΟΣ
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου,στο βιβλίο του «Άγιο Όρος», διαπιστώνει πως «Καλογερισμός χωρίς σκοτάδι δεν γίνεται». H είσοδος γυναικών και θηλυκών ζώων στο “περιβόλι της Παναγίας”, απαγορεύεται από το 1046. Έκφραση αυτό΄του σκοταδισμού είναι το Άβατο, η παραβίαση του οποίου τιμωρείται με το Ν.Δ. 2623/1953 μέχρι με φυλάκιση ενός έτους και με Κανονιστική Διάταξη του 1956 με κράτηση 5 ημερών και πρόστιμο. Η Ιερά Κοινότης θέλησε με τον τρόπο αυτό να προστατευθεί από την αμαρτωλή Εύα, αλλά όταν διώχνεις τον πειρασμό από την πόρτα, αυτός μπαίνει από το παράθυρο. Στα τέλη του 11ου αιώνα μοναχοί του Άθω εμφανίστηκαν στον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ και διαμαρτυρήθηκαν πως η εκεί παρουσία νεαρών βλάχων βοσκών “οδηγούσε σε παρά φύσιν έξεις“. Ο αυτοκράτορας ανακάλυψε πως αυτό ήταν μια πρόφαση για να μπορέσουν να επισκεφθούν την Κωνσταντινούπολη (Στ.Ράνσιμαν “Βυζαντινός πολιτισμός” εκδ. Γαλαξίας,Αθήνα, 1979,αλλά δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.
Ο κομμουνιστής συγγραφέας Θ.Κορνάρος, πήγε στο όρος ως εργάτης και μετέφερε τα όσα έζησε στο βιβλίο του “Άγιον όρος, οι Άγιοι χωρίς μάσκα“. Το βιβλίο του κατασχέθηκε από την Εισαγγελεία. Στις 15 Γενάρη του 1934,ο Φώτος Πολίτης,τον υπερασπίζεται με επιφυλλίδα του στην “Πρωϊα“: “Όσοι ενδιαφέρονται λοιπόν πραγματικά για την θρησκεία…αντί να ζητήσουν την κεφαλήν του Κορνάρου επί πίνακι, θάπρεπε να εξακριβώσουν τις καταγγελίες του και να ασκήσουν αυστηρόν έλεγχο εκεί που πρέπει“. Επαινετικά επίσης έγραψαν για το βιβλίο, και οι Πέτρος Χάρης, Κωστής Μπαστιάς, Λιλή Ιακωβίδη (”Αθ.Νέα”, 5-5-’33, “Καθημερινή”, 2-4-’33, και με επιστολή της υπό ημερομηνία 15-4-’33, η ποιήτρια, δημοσιευμένη στο βιβλίο “Ένα μήνα με τους άνδρες….”.). Ο Κορνάρος δημοσίευσε στο βιβλίο αυτό, υπό τον τίτλο “Πνευματική παραγωγή του όρους”, την ερώτηση που σύμφωνα με το εξομολογητάριο του αγ.Νικοδήμου, πρέπει να απευθύνεται στους υποψήφιους για χειροτονία: “Ο υποψήφιος διάκονος πρέπει να ερωτηθή, εάν ανθρωπίνη φύσις, τριβήν εποιήσατο περί την οπισθίαν οπήν, ή εάν εισήλθεν εν αυτή και συνάμα ροήν εποιήσατο…”. Όπως συμπληρώνει ο Κορνάρος είναι “θαύμα” το φαινόμενο να μην τρέμουν τα πόδια του υποψήφιου στο άκουσμα αυτής της περικοπής.
Απαντώντας το 1793 από την Λειψία όπου δεν τον έφτανε η εκδικητική μανία της Εκκλησίας, στις επιθέσεις του δεσπότη Πλαταμώνα Διονύσιου,ο λόγιος Χριστόδουλος Παμπλέκης,παλιός τρόφιμος της Αθωνιάδας Σχολής του θυμίζει τα χρόνια εκείνα: “κάτω εις την αμπελικήν του μοναστηρίου, όχι μόνον έτρωγες και έπινες, ουδέ μόνον ετραγώδεις και εχόρευες με τας λύρας, αλλά και σαρίκι γυναικείον έβανες εις την κεφαλήν σου, και πιστολιαίς έριπτες περιπατών με τους πόδας γυμνούς έως τα γόνατα….οι καλόγκαιροι εφώναζον και σας πουτ…του σχολείου…….οι καλόγκαιροι εφώναζον και ημάς τους ιδίους πουτ…και πούσ…, το οποίον ημείς δεν το καταδεχόμεθα……Διά τούτο εδιώχθην κύριε Ντελή Δήμο (δια να μην είπω άγιε απόστολε) και όχι μόνον εγώ….όσοι δεν ευχαριστούντο εις τας ασελγείας, ακολασίας….” (Ιώσηπου .Μοισιόδακος “Απολογία”, επιμ. Ά.Αγγέλου, σ.οθ΄.).
Ο Ζακ Lacarriere, διαπιστώνει: “Σπάνια έχω κάνει για την θρησκεία συζητήσεις τόσο βλακώδεις και πρωτόγονες όσο στον Άθω….ο αθωνίτης μοναχός αντιπροσωπεύει μια έμμονη επιβίωση των στοιχείων που συγκροτούν το διανοητικό σύμπαν ενός βυζαντινού χωρικού“. Ο ίδιος κοιτάζοντας από έναν μικρό φεγγίτη, είδε: “κατάλαβα γιατί ο αρχοντάρης βιαζόταν να με ξαποστείλει…καμιά δεκαριά καλόγεροι ήσαν τραπεζωμένοι μπροστά σε …τηγανητά, σαλάτες, ψάρια, κρασιά και ρακή….αναγνώρισα μάλιστα κι έναν…ογκώδη και επηρμένο παπά επισκέπτη…Αργότερα διαβάζοντας τον Γρηγόριο Παλαμά….Τρώνε σαν τα γουρούνια έγραφε για τους μοναχούς του Άθω, πίνουν βαρέλια κι όταν μεθύσουν προσποιούνται ότι χρησμοδοτούν“.Ο Κ.Σάθας διαπιστώνει πως “.αι εν τω Άθωνι πολυάριθμοι μοναί, απορροφώσαι τα πλούσια ελέη του ορθοδόξου πληρώματος” “ούδ’επ’ελάχιστον εξεπλήρωσαν την μεγάλην ταύτην αποστολήν” της μόρφωσης του Ελληνισμού, “ουδέν σχολείον συνέστη εν Μετεώροις και εν Άθωνι” ενώ “και η μόλις περί τους υστάτους χρόνους ιδρυθείσα…Αθωνιάς σχολή, πρόξενος πολλών σκανδάλων εγένετο και ανηλεώς διελύθη. Την αυτήν δε τύχην υπέστη και η ….Αθωνιάς τυπογραφία” («Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη», Βενετία 1872, τ.Γ΄, σ.ο΄).
Η Γαλλίδα συγγραφέας Μαρίζ Σουαζί,μεταμφιεσμένη σε άντρα,έζησε εκεί και περιγράφοντας διαφόρους τύπους μοναχών, έγραψε γι’αυτόν που αποκαλεί “βιτσιόζο“: “…Έχει πάντα την επιθυμία του έρωτα….οι πειρασμοί ξεφεύγουν από τα φαρδιά του μανίκια…μυρίζει σπέρμα και ένοχη συνείδηση….“.O Κ.Τσαρούχας αισιοδοξεί στην “Απογευματινή”(2-12-’79): “Ακριβά θα κοστίζει η φρέσκια σάρκα σε ηγούμενους, ηγούμενες και άλλους ρασοφόρους εκμαυλιστές ανηλίκων για μοναστήρια“. Το δημοσίευμα αναφέρεται στον ηγούμενο της μονής Ξενοφώντος Α.Μ., που οδηγήθηκε στις φυλακές Τρικάλων, επειδή παρέσυρε πέντε ανήλικους στο μοναστήρι του. Το βούλευμα του Συμβ. Πλημμελ. Τρικάλων, χαρακτηρίζει κακούργημα την χορήγηση καταλύματος στο μοναστήρι του δεκατετράχρονου Ε.Μ. Ο ίδιος ηγούμενος ομολόγησε πως και ένας 16χρονος από την Λαμία, βρισκόταν στην μονή Ξενοφώντος τον Ιούλιο του ‘77.Τι γυρεύουν νεαροί έφηβοι στα μοναστήρια;Ο αγιορείτης Μιχαήλ ομολογεί: “Πολλά τα κρούσματα ομοφυλοφιλίας…Ζήτημα ομοφυλοφιλίας τέθηκε στην Σύναξη, αλλά δεν πιστεύω πλέον σ’αυτόν τον θεσμό…η προτεραιότητά τους είναι η βιτρίνα τους……δηλαδή κουκούλωμα…” (”Ελευθεροτυπία» 22-4-2001). Σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Τέταρτο” (Ιούνιος 1985),ο Άρχων Μέγας Μυρεψός του Οικ. Πατριαρχείου Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, συζητώντας για το Όρος, ρώτησε τον δημοσιογράφο, αν του “ρίχτηκε κανένας καλόγερος” και στην καταφατική απάντηση του συνομιλητή του, παρατήρησε: “Και εγώ είδα πολλούς να έχουν σπιτωμένους νέους, δόκιμους“."Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν σε ελληνικό έδαφος να καταργούνται βασικές συνταγματικές διατάξεις όπως αυτή της ισότητας των δυο φύλλων, από ένα Σύνταγμα που το άγχος του να ικανοποιήσει την Εκκλησία το κάνει να αντιφάσκει με τον εαυτό του. Οι μονές του Αγίου όρους απορροφούν κονδύλια της «αιρετικής» Δύσης, τα οποία προέρχονται και από φορολόγηση γυναικών, αλλά δεν επιτρέπουν στις τελευταίες να πατήσουν το πόδι τους σε εδάφη που δεν τους ανήκουν και τα οποία ποτέ δεν υπερασπίστηκαν έναντι οποιουδήποτε κατακτητή. Πάγια αρχή τους ήταν η προδοτική συναλλαγή με κάθε εξουσία.Σε πολλά σουλτανικά φιρμάνια που σώζονται στα μοναστήρια γράφεται: “Επειδή οι Αγιορείται προ των άλλων ραγιάδων εδέχθησαν την υπηκοότητα και απέκτησαν την ασυδοσίαν…“. Οι Αθωνίτες, βλέποντας την πτώση της Πόλης,έστειλαν αντιπροσωπεία στον Σουλτάνο Ορχάν, “προφητεύοντας” την τουρκική κατάκτηση, δηλώνοντας υποταγή. Ο περιηγητής R.Walpole είδε στις Καρυές στις αρχές του 19ου αι. το σχετικό φιρμάνι.Ανανέωση των προνομίων πέτυχαν το 1430 στέλνοντας πρεσβεία στον Μουράτ Β.Το 1453 ζήτησαν και πήραν προστασία από τον Μωάμεθ τον Πορθητή.Στις 26 Απριλίου του 1941, οι μονές του Άθω με εικοσασφράγιστη επιστολή τους προς τον Χίτλερ,ζήτησαν την προστασία του, πετυχαίνοντας να μπει φρουρά στην Ουρανούπολη, η οποία απαγόρευε σε οποιονδήποτε Γερμανό να πατήσει στο Όρος: «…παρακαλούμεν και ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα…..Τον…..Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής…ικετεύοντες όπως επιδαψιλεύη τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν…επ’αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους. Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως…». Mε γράμμα του στον «Δαυλό» (τ. 251, 11.’02), ο τ.δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας γνωστός συγγραφέας και θεολόγος Γ.Μουστάκης αποκαλύπτει συγχαρητήρια επιστολή προς τον Χίτλερ της Ι.Επιστασίας των 20 εκλεγμένων αντιπροσώπων των αγιορείτικων μονών,με αφορμή την πτώση του Ζιτομίρ, σοβιετικού οχυρού στην Ουκρανία, στα χέρια των Ναζίστών: «…..αγαλλόμενοι κραυγάζομεν εν θαυμασμώ: Έπεσεν το Ζιτομίρ καί εσώθη η Χριστιανοσύνη…..Κύριος ο Θεός κρατύνη την υμετέραν εξουσίαν εις έτη πλείστα…..».Στις 7.6.’44 δημοσιεύτηκε στο «Ελεύθερον Βήμα» είδηση στην οποία εξαίρεται η άριστη συνεργασία που είχαν με τους αγιορείτες ηγουμένους οι γερμανικές αρχές και αναφέρεται πως οι μονές δεν πείνασαν «χάρις εις τας μεγάλας εισαγωγάς τροφίμων εκ μέρους του Γερμανικού στρατού εις το Όρος…»
Είναι ενδεικτική η γνώμη ενός μοναχού για τις αγωνίστριες του Δημοκρατικού Στρατού που κατέφυγαν στο όρος: “η συμμορία αύτη είχε μεθ’εαυτής και δεκάδα των θλιβερών εκείνων γυναικών, τα οποία αποπτύσαντα πάντα χαλινόν αιδούς…..δυστυχής ελληνική φυλή που σε κατήντησεν η πανούκλα του Βορρά” (Καραγιάννη Γιώργου “Εκκλησία και Κράτος. 1833-1977…». Εκδ. “Το Ποντίκι”, 1997).Το καλοκαίρι του ‘44 κατέφυγαν στη μονή Εσφιγμένου γυναικόπαιδα της Ιερισσού για να γλυτώσουν από τα Τάγματα Ασφαλείας.Ο εκπρόσωπος της Ι.Κοινότητας ζήτησε να φύγουν. Ήταν τυχερές,αφού παλιότερα όπως άκουσε ο Άγγλος περιηγητής συνταγματάρχης Leake,γυναίκες που πάτησαν στο απαγορευμένο βουνό, θανατώθηκαν αμέσως.Ο ηγούμενος της ρωσικής μονής Παντελεήμονος Βασίλειος Κριβοσέϊν, συγγραφέας της “μυστικής διδασκαλίας του Γρ.Παλαμά“, κάλεσε τους Γερμανούς να διώξουν τις ικέτιδες, αλλά συνάντησε την αντίδραση των υπολοίπων μοναχών.Ο καλόγερος ήθελε να είναι πιστός στο Τυπικό που περιέχεται στον βίο του αγ. Αθανασίου Μετεώρων, που ορίζει να μην δίνεται τροφή σε γυναίκα που παραβίασε το άβατο “κάν συμβεί υπό λιμού αποθανείν“. Ο Βασίλειος που όπως όλοι οι Σλάβοι αγιορείτες επιδίωκε την διεθνοποίηση του όρους (είχαν στείλει σχετικό υπόμνημα στο Βερολίνο), καταδικάστηκε ερήμην για δοσιλογισμό σε διετή φυλάκιση το 1947, και αργότερα προήχθη σε αρχιεπίσκοπο Βρυξελών της εξόριστης (φιλοναζιστικής) ρωσικής Εκκλησίας.Στην καταδικαστική απόφαση αναφέρεται πως “ικανοποίει κατά συρροήν…όλας τας ορέξεις των κατακτητών” χαρίζοντάς τους λειτουργικά κειμήλια (Γ.Μουστάκης, «Δαυλός» Απριλίου ‘03).
Το Άβατο παραβιάστηκε αρκετές φορές από επώνυμες γυναίκες. Ο πατροκτόνος Σέρβος τσάρος Στέφανος Δουσάν που κατέκτησε τον 14ο αιώνα την Μακεδονία, επισκέφτηκε με την γυναίκα του το Όρος και γέμισε τους καλόγερους προνόμια και δώρα. Στους νεώτερους χρόνους εκτός από την Σουαζί (1931),μπήκαν στο Όρος η «Μις Ευρώπη» Αλίκη Διπλαράκου(1929)και η Ελένη Σκούρα (1932). Γνωστή είναι και η απόπειρα ενός Ρώσου μοναχού (1905) να φιλοξενήσει στο κελί του την καλή του. Αυτό μας παρηγορεί πως ο «ανίκατος μάχαν» Έρωτας μπορεί να μένει ζωντανός ακόμη και στην Αγιορειτική Σαχάρα.
Ο κομμουνιστής συγγραφέας Θ.Κορνάρος, πήγε στο όρος ως εργάτης και μετέφερε τα όσα έζησε στο βιβλίο του “Άγιον όρος, οι Άγιοι χωρίς μάσκα“. Το βιβλίο του κατασχέθηκε από την Εισαγγελεία. Στις 15 Γενάρη του 1934,ο Φώτος Πολίτης,τον υπερασπίζεται με επιφυλλίδα του στην “Πρωϊα“: “Όσοι ενδιαφέρονται λοιπόν πραγματικά για την θρησκεία…αντί να ζητήσουν την κεφαλήν του Κορνάρου επί πίνακι, θάπρεπε να εξακριβώσουν τις καταγγελίες του και να ασκήσουν αυστηρόν έλεγχο εκεί που πρέπει“. Επαινετικά επίσης έγραψαν για το βιβλίο, και οι Πέτρος Χάρης, Κωστής Μπαστιάς, Λιλή Ιακωβίδη (”Αθ.Νέα”, 5-5-’33, “Καθημερινή”, 2-4-’33, και με επιστολή της υπό ημερομηνία 15-4-’33, η ποιήτρια, δημοσιευμένη στο βιβλίο “Ένα μήνα με τους άνδρες….”.). Ο Κορνάρος δημοσίευσε στο βιβλίο αυτό, υπό τον τίτλο “Πνευματική παραγωγή του όρους”, την ερώτηση που σύμφωνα με το εξομολογητάριο του αγ.Νικοδήμου, πρέπει να απευθύνεται στους υποψήφιους για χειροτονία: “Ο υποψήφιος διάκονος πρέπει να ερωτηθή, εάν ανθρωπίνη φύσις, τριβήν εποιήσατο περί την οπισθίαν οπήν, ή εάν εισήλθεν εν αυτή και συνάμα ροήν εποιήσατο…”. Όπως συμπληρώνει ο Κορνάρος είναι “θαύμα” το φαινόμενο να μην τρέμουν τα πόδια του υποψήφιου στο άκουσμα αυτής της περικοπής.
Απαντώντας το 1793 από την Λειψία όπου δεν τον έφτανε η εκδικητική μανία της Εκκλησίας, στις επιθέσεις του δεσπότη Πλαταμώνα Διονύσιου,ο λόγιος Χριστόδουλος Παμπλέκης,παλιός τρόφιμος της Αθωνιάδας Σχολής του θυμίζει τα χρόνια εκείνα: “κάτω εις την αμπελικήν του μοναστηρίου, όχι μόνον έτρωγες και έπινες, ουδέ μόνον ετραγώδεις και εχόρευες με τας λύρας, αλλά και σαρίκι γυναικείον έβανες εις την κεφαλήν σου, και πιστολιαίς έριπτες περιπατών με τους πόδας γυμνούς έως τα γόνατα….οι καλόγκαιροι εφώναζον και σας πουτ…του σχολείου…….οι καλόγκαιροι εφώναζον και ημάς τους ιδίους πουτ…και πούσ…, το οποίον ημείς δεν το καταδεχόμεθα……Διά τούτο εδιώχθην κύριε Ντελή Δήμο (δια να μην είπω άγιε απόστολε) και όχι μόνον εγώ….όσοι δεν ευχαριστούντο εις τας ασελγείας, ακολασίας….” (Ιώσηπου .Μοισιόδακος “Απολογία”, επιμ. Ά.Αγγέλου, σ.οθ΄.).
Ο Ζακ Lacarriere, διαπιστώνει: “Σπάνια έχω κάνει για την θρησκεία συζητήσεις τόσο βλακώδεις και πρωτόγονες όσο στον Άθω….ο αθωνίτης μοναχός αντιπροσωπεύει μια έμμονη επιβίωση των στοιχείων που συγκροτούν το διανοητικό σύμπαν ενός βυζαντινού χωρικού“. Ο ίδιος κοιτάζοντας από έναν μικρό φεγγίτη, είδε: “κατάλαβα γιατί ο αρχοντάρης βιαζόταν να με ξαποστείλει…καμιά δεκαριά καλόγεροι ήσαν τραπεζωμένοι μπροστά σε …τηγανητά, σαλάτες, ψάρια, κρασιά και ρακή….αναγνώρισα μάλιστα κι έναν…ογκώδη και επηρμένο παπά επισκέπτη…Αργότερα διαβάζοντας τον Γρηγόριο Παλαμά….Τρώνε σαν τα γουρούνια έγραφε για τους μοναχούς του Άθω, πίνουν βαρέλια κι όταν μεθύσουν προσποιούνται ότι χρησμοδοτούν“.Ο Κ.Σάθας διαπιστώνει πως “.αι εν τω Άθωνι πολυάριθμοι μοναί, απορροφώσαι τα πλούσια ελέη του ορθοδόξου πληρώματος” “ούδ’επ’ελάχιστον εξεπλήρωσαν την μεγάλην ταύτην αποστολήν” της μόρφωσης του Ελληνισμού, “ουδέν σχολείον συνέστη εν Μετεώροις και εν Άθωνι” ενώ “και η μόλις περί τους υστάτους χρόνους ιδρυθείσα…Αθωνιάς σχολή, πρόξενος πολλών σκανδάλων εγένετο και ανηλεώς διελύθη. Την αυτήν δε τύχην υπέστη και η ….Αθωνιάς τυπογραφία” («Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη», Βενετία 1872, τ.Γ΄, σ.ο΄).
Η Γαλλίδα συγγραφέας Μαρίζ Σουαζί,μεταμφιεσμένη σε άντρα,έζησε εκεί και περιγράφοντας διαφόρους τύπους μοναχών, έγραψε γι’αυτόν που αποκαλεί “βιτσιόζο“: “…Έχει πάντα την επιθυμία του έρωτα….οι πειρασμοί ξεφεύγουν από τα φαρδιά του μανίκια…μυρίζει σπέρμα και ένοχη συνείδηση….“.O Κ.Τσαρούχας αισιοδοξεί στην “Απογευματινή”(2-12-’79): “Ακριβά θα κοστίζει η φρέσκια σάρκα σε ηγούμενους, ηγούμενες και άλλους ρασοφόρους εκμαυλιστές ανηλίκων για μοναστήρια“. Το δημοσίευμα αναφέρεται στον ηγούμενο της μονής Ξενοφώντος Α.Μ., που οδηγήθηκε στις φυλακές Τρικάλων, επειδή παρέσυρε πέντε ανήλικους στο μοναστήρι του. Το βούλευμα του Συμβ. Πλημμελ. Τρικάλων, χαρακτηρίζει κακούργημα την χορήγηση καταλύματος στο μοναστήρι του δεκατετράχρονου Ε.Μ. Ο ίδιος ηγούμενος ομολόγησε πως και ένας 16χρονος από την Λαμία, βρισκόταν στην μονή Ξενοφώντος τον Ιούλιο του ‘77.Τι γυρεύουν νεαροί έφηβοι στα μοναστήρια;Ο αγιορείτης Μιχαήλ ομολογεί: “Πολλά τα κρούσματα ομοφυλοφιλίας…Ζήτημα ομοφυλοφιλίας τέθηκε στην Σύναξη, αλλά δεν πιστεύω πλέον σ’αυτόν τον θεσμό…η προτεραιότητά τους είναι η βιτρίνα τους……δηλαδή κουκούλωμα…” (”Ελευθεροτυπία» 22-4-2001). Σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Τέταρτο” (Ιούνιος 1985),ο Άρχων Μέγας Μυρεψός του Οικ. Πατριαρχείου Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, συζητώντας για το Όρος, ρώτησε τον δημοσιογράφο, αν του “ρίχτηκε κανένας καλόγερος” και στην καταφατική απάντηση του συνομιλητή του, παρατήρησε: “Και εγώ είδα πολλούς να έχουν σπιτωμένους νέους, δόκιμους“."Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν σε ελληνικό έδαφος να καταργούνται βασικές συνταγματικές διατάξεις όπως αυτή της ισότητας των δυο φύλλων, από ένα Σύνταγμα που το άγχος του να ικανοποιήσει την Εκκλησία το κάνει να αντιφάσκει με τον εαυτό του. Οι μονές του Αγίου όρους απορροφούν κονδύλια της «αιρετικής» Δύσης, τα οποία προέρχονται και από φορολόγηση γυναικών, αλλά δεν επιτρέπουν στις τελευταίες να πατήσουν το πόδι τους σε εδάφη που δεν τους ανήκουν και τα οποία ποτέ δεν υπερασπίστηκαν έναντι οποιουδήποτε κατακτητή. Πάγια αρχή τους ήταν η προδοτική συναλλαγή με κάθε εξουσία.Σε πολλά σουλτανικά φιρμάνια που σώζονται στα μοναστήρια γράφεται: “Επειδή οι Αγιορείται προ των άλλων ραγιάδων εδέχθησαν την υπηκοότητα και απέκτησαν την ασυδοσίαν…“. Οι Αθωνίτες, βλέποντας την πτώση της Πόλης,έστειλαν αντιπροσωπεία στον Σουλτάνο Ορχάν, “προφητεύοντας” την τουρκική κατάκτηση, δηλώνοντας υποταγή. Ο περιηγητής R.Walpole είδε στις Καρυές στις αρχές του 19ου αι. το σχετικό φιρμάνι.Ανανέωση των προνομίων πέτυχαν το 1430 στέλνοντας πρεσβεία στον Μουράτ Β.Το 1453 ζήτησαν και πήραν προστασία από τον Μωάμεθ τον Πορθητή.Στις 26 Απριλίου του 1941, οι μονές του Άθω με εικοσασφράγιστη επιστολή τους προς τον Χίτλερ,ζήτησαν την προστασία του, πετυχαίνοντας να μπει φρουρά στην Ουρανούπολη, η οποία απαγόρευε σε οποιονδήποτε Γερμανό να πατήσει στο Όρος: «…παρακαλούμεν και ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα…..Τον…..Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής…ικετεύοντες όπως επιδαψιλεύη τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν…επ’αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους. Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως…». Mε γράμμα του στον «Δαυλό» (τ. 251, 11.’02), ο τ.δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας γνωστός συγγραφέας και θεολόγος Γ.Μουστάκης αποκαλύπτει συγχαρητήρια επιστολή προς τον Χίτλερ της Ι.Επιστασίας των 20 εκλεγμένων αντιπροσώπων των αγιορείτικων μονών,με αφορμή την πτώση του Ζιτομίρ, σοβιετικού οχυρού στην Ουκρανία, στα χέρια των Ναζίστών: «…..αγαλλόμενοι κραυγάζομεν εν θαυμασμώ: Έπεσεν το Ζιτομίρ καί εσώθη η Χριστιανοσύνη…..Κύριος ο Θεός κρατύνη την υμετέραν εξουσίαν εις έτη πλείστα…..».Στις 7.6.’44 δημοσιεύτηκε στο «Ελεύθερον Βήμα» είδηση στην οποία εξαίρεται η άριστη συνεργασία που είχαν με τους αγιορείτες ηγουμένους οι γερμανικές αρχές και αναφέρεται πως οι μονές δεν πείνασαν «χάρις εις τας μεγάλας εισαγωγάς τροφίμων εκ μέρους του Γερμανικού στρατού εις το Όρος…»
Είναι ενδεικτική η γνώμη ενός μοναχού για τις αγωνίστριες του Δημοκρατικού Στρατού που κατέφυγαν στο όρος: “η συμμορία αύτη είχε μεθ’εαυτής και δεκάδα των θλιβερών εκείνων γυναικών, τα οποία αποπτύσαντα πάντα χαλινόν αιδούς…..δυστυχής ελληνική φυλή που σε κατήντησεν η πανούκλα του Βορρά” (Καραγιάννη Γιώργου “Εκκλησία και Κράτος. 1833-1977…». Εκδ. “Το Ποντίκι”, 1997).Το καλοκαίρι του ‘44 κατέφυγαν στη μονή Εσφιγμένου γυναικόπαιδα της Ιερισσού για να γλυτώσουν από τα Τάγματα Ασφαλείας.Ο εκπρόσωπος της Ι.Κοινότητας ζήτησε να φύγουν. Ήταν τυχερές,αφού παλιότερα όπως άκουσε ο Άγγλος περιηγητής συνταγματάρχης Leake,γυναίκες που πάτησαν στο απαγορευμένο βουνό, θανατώθηκαν αμέσως.Ο ηγούμενος της ρωσικής μονής Παντελεήμονος Βασίλειος Κριβοσέϊν, συγγραφέας της “μυστικής διδασκαλίας του Γρ.Παλαμά“, κάλεσε τους Γερμανούς να διώξουν τις ικέτιδες, αλλά συνάντησε την αντίδραση των υπολοίπων μοναχών.Ο καλόγερος ήθελε να είναι πιστός στο Τυπικό που περιέχεται στον βίο του αγ. Αθανασίου Μετεώρων, που ορίζει να μην δίνεται τροφή σε γυναίκα που παραβίασε το άβατο “κάν συμβεί υπό λιμού αποθανείν“. Ο Βασίλειος που όπως όλοι οι Σλάβοι αγιορείτες επιδίωκε την διεθνοποίηση του όρους (είχαν στείλει σχετικό υπόμνημα στο Βερολίνο), καταδικάστηκε ερήμην για δοσιλογισμό σε διετή φυλάκιση το 1947, και αργότερα προήχθη σε αρχιεπίσκοπο Βρυξελών της εξόριστης (φιλοναζιστικής) ρωσικής Εκκλησίας.Στην καταδικαστική απόφαση αναφέρεται πως “ικανοποίει κατά συρροήν…όλας τας ορέξεις των κατακτητών” χαρίζοντάς τους λειτουργικά κειμήλια (Γ.Μουστάκης, «Δαυλός» Απριλίου ‘03).
Το Άβατο παραβιάστηκε αρκετές φορές από επώνυμες γυναίκες. Ο πατροκτόνος Σέρβος τσάρος Στέφανος Δουσάν που κατέκτησε τον 14ο αιώνα την Μακεδονία, επισκέφτηκε με την γυναίκα του το Όρος και γέμισε τους καλόγερους προνόμια και δώρα. Στους νεώτερους χρόνους εκτός από την Σουαζί (1931),μπήκαν στο Όρος η «Μις Ευρώπη» Αλίκη Διπλαράκου(1929)και η Ελένη Σκούρα (1932). Γνωστή είναι και η απόπειρα ενός Ρώσου μοναχού (1905) να φιλοξενήσει στο κελί του την καλή του. Αυτό μας παρηγορεί πως ο «ανίκατος μάχαν» Έρωτας μπορεί να μένει ζωντανός ακόμη και στην Αγιορειτική Σαχάρα.
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ
ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ«για τη Διάσωση και Ανάδειξη της αληθινής Ελληνικής Παραδόσεως»
Ν. Π. Μη Κερδοσκοπικό Πρωτοδ. Αθηνών
8201 / 7.7.1997 τροπ. 7896 / 20. 6.2001 τροπ. 4261/1.4.2003
Τηλεομοιότυπο (fax) 210-9880821
Ταχ. διεύθυνση Ταχ. Θυρίδα 78211 Άλιμος 17400
Ηλ. διεύθυνση ysee@ysee.gr
Δικτυακός τόπος www.ysee.gr
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
του
ΥΠΑΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ (Υ.Σ.Ε.Ε.)
για
την ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΥΤΗΣ ΩΣ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
την ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ, ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ ΤΗΣ
Αθήνα 7 Μαΐου 2006
Υποβάλλεται:
1. Πρόεδρο της Δημοκρατίας
κ. Κάρολο Παπούλια
2. Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων
κα Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα
3. Πρωθυπουργό κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή
4. Υπουργό Εσωτερικών
κ. Προκόπη Παυλόπουλο
5. Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
κα Μαριέττα Γιαννάκου
6. Υπουργό Πολιτισμού
κ. Γεώργιο Βουλγαράκη
Κοινοποιείται:
1. Secretary to the Committee on Economic, Social and Cultural Rights Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights Office 1-025, Palais Wilson, Palais des Nations 8-14 Avenue de la Paix 1211 Geneva 10, Switzerland
2. UNESCO General Director Mr Koichiro Matsuura 7, place de Fontenoy, 75352 Paris 07 SP, B.P. 3.07 Paris, France
3. The President of the European Parliament, Mr. Josep Borrell Fontelles rue Wiertz, B-1047 Brussels, Belgium
4. The European Commission against Racism and Intolerance Εuropean Council, F-67075 Strasbourg CEDEX, France
5. Πολιτικό κόμμα «Νέα Δημοκρατία» Ρηγίλλης 18, Αθήνα 10674
6. Πολιτικό κόμμα «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» Χαριλάου Τρικούπη 50, Αθήνα 10680
7. Πολιτικό κόμμα «Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος» Λεωφόρος Ηρακλείου 145, Ν. Ιωνία 14231
8. Πολιτικό κόμμα «Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας» Πλατεία Ελευθερίας 1, Αθήνα 10553
9. Συνήγορος του Πολίτη, Κύκλος Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Χατζηγιάννη Μέξη 5, Αθήνα 11528
10. The European Ombudsman, 1 Avenue du Président Robert Schuman, B.P. 403, FR-67001 Strasbourg Cedex, France
11. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη Κριεζώτου 6, Αθήνα 10671
12. Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών Ελσίνκι, Τ.Θ. 60820, Τ.Κ. 15304 Γλυκά Νερά
13. «Παγκόσμιο Συνέδριο Εθνικών Θρησκειών» - «World Congress of Ethnic Religions» W.C.E.R., Vivulskio 27-4, LT-2009 Vilnius, Lithuania
14. TInternational Centre for Cultural Studies - World Council of Elders of the Ancient Traditions, 3607, Haystack Lane, Bensalem, PA 19020
15. Human Rights Watch, Rue Van Campenhout 15, 1000 Brussels, Belgium
16. Federation Internationale des Droits de l’Homme T(F.I.D.H.) T17, passage de la main d'or, 75011 Paris, France
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 1 από 12
ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ
Διά του παρόντος, γνωστοποιείται και επισήμως στον ανώτατο άρχοντα της Ελληνικής Δημοκρατίας, στις αρμόδιες αρχές της Πολιτείας, αλλά και σε άλλους αρμόδιους φορείς (διεθνείς Οργανισμούς, Ελληνικά πολιτικά Κόμματα, Μη κυβερνητικές Οργανώσεις, κ.ά.) η παγκοίνως γνωστή ύπαρξη πολυαρίθμων Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι ζουν και θρησκεύονται κατά τα Εθνικά (δηλαδή προχριστιανικά) Ελληνικά «ειωθότα και νομιζόμενα».
Κύριος, αλλά όχι αποκλειστικός φορέας εκπροσωπήσεως των ως άνω Ελλήνων πολιτών είναι το Ύπατο Συμβούλίο των Ελλήνων Εθνικών (Υ.Σ.Ε.Ε.) (Uβλ. επισυναπτόμενο 1U). Η έκφραση «αλλά όχι αποκλειστικός» τονίζεται, διότι ο οργανικός – πολυμορφικός χαρακτήρας της προχριστιανικής μας λατρευτικής εκφράσεως, αντίκειται σε κάθε μορφής μοναδικότητα ή αποκλειστικότητα στην οργάνωση των ζητημάτων της. Δηλώνεται επίσης εδώ, ότι όλες οι στην συνέχεια του παρόντος, αναφορές στην ονομασία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ», δεν δεσμεύουν το σύνολο των παραπάνω Ελλήνων πολιτών, αλλά μόνον όσους εξ αυτών:
1. αυτοπροσδιορίζονται ως «Έλληνες Εθνικοί», και
2. οικειοθελώς δέχονται και αναγνωρίζουν ως εκπρόσωπό τους έναντι της Πολιτείας τον παραπάνω φορέα.
Για τον αυτοπροσδιορισμό των ανωτέρω Ελλήνων πολιτών, ο όρος «Ελληνική Εθνική Θρησκεία» προκρίνεται και επιλέγεται έναντι των αδοκίμων όρων «Δωδεκαθεϊσμός» (ο οποίος ουδέποτε εχρησιμοποιήθη υπό των Ελλήνων της προχριστιανικής εποχής) και «Αρχαία Ελληνική Θρησκεία» (ο οποίος παραπλανά και προκαλεί συνειρμούς περί δήθεν «νεκράς» Θρησκείας), δίχως βεβαίως αυτή η πρόκριση και επιλογή να σημαίνει αντιπαλότητα, είτε προς τους ως άνω όρους, είτε προς όσους Έλληνες πολίτες επιλέγουν να τους χρησιμοποιούν για να αυτοπροσδιορισθούν ως άτομα ή θρησκευτικές κινήσεις.
Οι ακολουθούντες την Ελληνική Εθνική Θρησκεία ορίζουμε αυτήν, ως το σύνολο των «νομιζομένων» των Εθνικών (δηλαδή μη χριστιανών) Ελλήνων του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, για τον Κόσμο, για τους Θεούς, για την εκδηλωμένη φύση, για τα ζώα και τους ανθρώπους. Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία δεν έχει ιδρυθεί από έναν ή περισσότερους ανθρώπους, «προφήτες» ή «θεανθρώπους», αλλά αποτελεί μία δίχως αρχή και τέλος πνευματική συνεξέλιξη με την βιολογική, κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική οντότητα του έθνους που λέγεται Ελληνικό.
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 2 από 12
Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία βασίζεται επάνω στην αλήθεια του Κόσμου και δέχεται την πραγματικότητα όπως εκείνη είναι και όχι όπως την θέλει η ανθρώπινη ανασφάλεια. Αναγνωρίζει την Δικαιοσύνη και την Αρμονία ως κυρίαρχους νόμους του Σύμπαντος και δεν προβάλλει με βέβηλο τρόπο διάφορα ανθρώπινα ή ζωώδη συναισθήματα στις σφαίρες των Θεών. Δεν ηθικολογεί, δεν δικάζει υποτιθέμενους αμαρτωλούς, ούτε εκφοβίζει ανασφαλείς ανθρώπους, αλλά διδάσκει στον άνθρωπο την ύψιστη σοφία τού να αποδέχεται την πραγματικότητα, να συμμετέχει σε αυτήν και να τιμά όλα εκείνα που την συνέχουν (δηλαδή τους φυσικούς νόμους και τους Θεούς).
Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία έχει κυρίως συλλογική διάσταση και ασκεί ευεργετική - διαπλαστική επίδραση επάνω στην κοινότητα. Ο ιερέας της αποτελεί τον εκπρόσωπο, κατά κανόνα μάλιστα εκλεγμένο, της κοινότητος απέναντι στους Θεούς, πρωτεύοντα δε ρόλο, παίζει όχι το θεολόγημα αλλά η πράξις, η επαναλαμβανόμενη τελετουργία η οποία διατηρεί αδιάσπαστη την αόρατη αλυσίδα της ζωής των γενών, η οποία ενώνει το παρελθόν με το μέλλον και τους προγόνους με τους απογόνους.
Η λατρευτική πράξη της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, δεν γίνεται σε «ευκτηρίους οίκους», αλλά λατρευτικό κέντρο αυτής ήταν, είναι και θα είναι ο Βωμός (υπαίθριος ή εστεγασμένος σε κτίριο, το οποίο ωστόσο, αν και ονομάζεται Ναός, ουδεμία σχέση έχει με ό,τι σημαίνει ο όρος στις συναθροιστικές λατρείες άλλων Θρησκειών).
Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία είναι Θρησκεία:
• Αυτόχθων
• Φυσική
• Προαιώνια
• Οργανική
• Πολυμορφική
• Πολυθεϊστική
• Ιστορικώς και κοινωνικώς γνωστή
• Ζώσα
• Εθνική
(Uβλ. επισυναπτόμενο 2U).
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 3 από 12
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Ως φυσική, οργανική – πολυμορφική, πολυθεϊστική, ιστορικώς και κοινωνικώς γνωστή και ζώσα, καθώς και κυρίως αυτόχθων, προαιώνια και εθνική, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία είναι αυτομάτως νόμιμος καθ’ όλα, από την στιγμή που Έλληνες πολίτες δηλώνουν, ότι ασπάζονται την κοσμοθέασή της και ότι τελούν κάποιες από τις ιεροπραξίες της προς τιμήν των Θεών της.
Καθώς κάτι τέτοιο δεν εναντιώνεται «στην δημόσια ασφάλεια, τάξη, υγεία και ηθική ή στα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες των άλλων» (άρθρο 18 παρ.3 του ν. 2462 / 1997), το δικαίωμα υιοθεσίας των Ελληνικών Εθνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων και η ελευθερία να εκδηλώνονται αυτές, είτε ατομικώς είτε «από κοινού με άλλους μέσω της λατρείας, πράξεων ιεροτελεστίας, πρακτικής και διδασκαλίας» (άρθρο 18 παρ.1 σε συνδυασμό με το άρθρο 21), αλλά και της ελευθέρας διαδόσεως των Ελληνικών Εθνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων (άρθρο 19) καλύπτεται ήδη πλήρως υπό του Έλληνος Νομοθέτου, μετά την κύρωση στις 21.2.1997 διά του ν. 2462 / 1997 «του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, κ.λπ.», που αποτελεί υπερνομοθετικό Δίκαιο, όπως ρητώς και κατηγορηματικώς αναγνωρίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος («οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς Δικαίου καθώς και οι Διεθνείς Συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και την θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμίας, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού Ελληνικού Δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου»).
Σαφές είναι ότι διά του ως άνω ν. 2462 / 1997 καθίστανται, όπως ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, εντελώς ανίσχυροι πάντες οι επί του ζητήματος έως προσφάτως λειτουργούντες αντίθετοι νόμοι – απολιθώματα, που προέρχονται από πολιτικώς ανώμαλες εποχές (εκ του δικτατορικού καθεστώτος της 4PηςP Αυγούστου και εκ της γερμανικής κατοχής).
Εκ των ανωτέρω, είναι επίσης σαφές ότι ουδεμία περαιτέρω διατύπωση ή «αναγνώριση» εκ μέρους της Πολιτείας απαιτείται για το δικαίωμα της πεποιθήσεως και της ελευθέρας λατρείας των θρησκευτών της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας σε επίπεδο ατομικού δικαιώματος. Προβληματική είναι όμως η άσκηση άλλων επιμέρους θρησκευτικών ατομικών δικαιωμάτων τους, στις περιπτώσεις που αυτά συνδέονται αμέσως ή εμμέσως με το μη υφιστάμενο έως σήμερα κοινωνικό δικαίωμα της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, ήτοι το δικαίωμα που αφορά μία Θρησκεία ως αφηρημένη και συλλογική οντότητα (δικαίωμα να υπάρχει αυτή, ως Ν. Π. εντός του εννόμου πλαισίου της Πολιτείας, δικαίωμα να αναγνωρίζεται ως ισχυρός ο Αστικός Κώδιξ αυτής, δικαίωμα να είναι ισότιμος μεταξύ των υπολοίπων Θρησκειών και δικαίωμα να της αποδίδεται τιμή). Έως και σήμερα δεν υπάρχει καμμία απολύτως διαδικασία βάσει της οποίας η Ελληνική Πολιτεία, μπορεί να «αναγνωρίζει Θρησκείες», με αποτέλεσμα οι Θρησκείες να είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτες και ανυπόστατες, εξαιρουμένων μόνον των 3 θεωρουμένων ως «βυζαντινών»
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 4 από 12
(Ορθοδοξία, Ιουδαϊσμός και Μωαμεθανισμός) στις οποίες έχει με ειδικούς νόμους αποδοθεί προνομιακώς το ως άνω κοινωνικό δικαίωμα.
Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, ως Θρησκεία αυτόχθων, προαιώνια, ιστορικώς και κοινωνικώς γνωστή και, κυρίως, εθνική, θεωρεί αυτονόητο, ότι δεν μπορεί να καταφύγει ως τυχαίο «νέο θρησκευτικό κίνημα» στην έμμεση, πλαγία και σκιώδη ψευδο«αναγνώρισή» της ως «ανεκτής» διά της αποκτήσεως ενός υποτιθεμένου «ευκτηρίου οίκου», ο οποίος άλλωστε ουδεμία υπόσταση έχει στην ημετέρα μορφή λατρείας, συνεπώς ζητεί διά του παρόντος την απόκτηση νομικής προσωπικότητος ως απαραίτητο τμήμα του κοινωνικού της δικαιώματος.
Με το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, μέσα από την δική της μακραίωνα ιστορική διαδρομή και μέσα από τον σύγχρονο δικό της χαρακτήρα, όπως αυτός έχει διαμορφωθεί εκ του μακρού δημιουργικού έργου των συγχρόνων φορέων της (Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών, παραρτήματα και συνεργαζόμενες ομάδες), καθώς και μέσα από την πλήρη αποδοχή – αναγνώριση - αρωγή αυτών, υπό ομοειδών πολυθεϊστικών Εθνικών Θρησκειών του πλανήτη (World Congress of Ethnic Religions, Παγκόσμιο Συνέδριο Εθνικών Θρησκειών και TWorld Council of Elders of the Ancient TraditionsT, Παγκόσμιο Συμβούλιο ηγετών των Αρχαίων Παραδόσεων Uβλ. επισυναπτόμενο 3U), η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, αφού προηγουμένως ορίζει ως πρωτεύοντα και πραγματικά προβλήματά της σε επίπεδο κοινωνικού δικαιώματος,
1. την παράλειψη της Πολιτείας να προβλέψει στην έως σήμερα νομοθεσία της την χορήγηση νομικής προσωπικότητος σε θρησκευτικές κοινότητες πέραν των ανωτέρω τριών Θρησκειών, που αποτελούν Ν.Π.Δ.Δ., και
2. την ένεκα αυτού αλλά και ένεκα της ογκώδους κρατικής υποστηρίξεως, οικονομικής ενισχύσεως και θεσμικής προβολής της «επικρατούσης» Θρησκείας, κραυγαλέα έλλειψη ισονομίας, ισοπολιτείας αλλά και ισηγορίας μεταξύ των διαφόρων εντός της Ελληνικής επικρατείας Θρησκειών,
απευθύνεται διά του παρόντος Υπομνήματος στην Ελληνική Πολιτεία και αρμοδίως αιτείται
1. την ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
2. την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
3. την ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ – ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ - ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 5 από 12
1 ΑΙΤΗΜΑ ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ
ΘΡΗΣΚΕΙΑ
1α: ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ»
Συνυπογράφουμε κατ’ αρχάς και δηλώνουμε, ότι πρέπει να επανεξετασθούν και να υλοποιηθούν τα προτεινόμενα από την «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη» (Δεκέμβριος 2005) άρθρα 1 – 7, 9 – 15 και 18 - 20 στην σχετική της Πρόταση Νόμου, προς την Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων με τίτλο «Ρύθμιση σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας, Θρησκευτικές Ενώσεις και κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας», αναφορικά με την οργάνωση και λειτουργία «όλων ανεξαιρέτως των αυτοτελών θρησκευτικών κοινοτήτων».
Επειδή όμως η ικανοποίηση της δικής μας ανάγκης για νομική προσωπικότητα δεν μπορεί να σχετίζεται με και να επηρεάζεται από την εμφανή απροθυμία της Ελληνικής Πολιτείας να προβεί σε διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας και να μετατρέψει την Εκκλησία της Ελλάδος και τα υπόλοιπα θρησκευτικά Ν.Π.Δ.Δ. σε ιδιωτικού δικαίου Θρησκευτικές Ενώσεις (άρθρο 4),
αιτούμεθα
την άμεσο μερική υλοποίηση (άρθρα 1 – 3 και 5 - 6) των προτεινομένων τής ανωτέρω Μη κυβερνητικής Οργανώσεως (Uεπισυναπτόμενο 4U).
Η Ελληνική Πολιτεία οφείλει λοιπόν διά νόμου να θεσμοθετήσει άμεσα «θρησκευτικό νομικό πρόσωπο» ιδιωτικού δικαίου («Θρησκευτική Ένωση») ως «μοναδικό φορέα της συλλογικής θρησκευτικής δράσης με ταυτόχρονη αναγνώριση στα μέλη του ελευθερίας, ώστε να καθορίζουν κατά το δοκούν τα οργανωτικά τους ζητήματα» (αιτιολογική έκθεση επί του ως άνω άρθρου 2). Η απόκτηση νομικής προσωπικότητος της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας θα γίνει μόνον μέσα από το εν λόγω θεσμικό πλαίσιο των «Θρησκευτικών Ενώσεων», το οποίο είναι το μοναδικό που δεν προσβάλλει την αξιοπρέπειά της, δεν αλλοιώνει τον χαρακτήρα και την φύση της και δεν διαστρέφει την κοινωνική της παράσταση (είτε με το να παρουσιάζεται αυτή, όπως συμβαίνει έως σήμερα, ως τυχαίο μη κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο, Αστική Εταιρεία στην καλύτερη των περιπτώσεων ή ευκόλως αλώσιμο Σωματείο στην χειρότερη, είτε, όπως συμβαίνει με την Εκκλησία της Ελλάδος και τους λοιπούς που σήμερα αποτελούν Ν.Π.Δ.Δ., ως θρησκευτικά μορφώματα που διαπλέκονται με το Κράτος).
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 6 από 12
1β. ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Στο νέο Ελληνικό Σύνταγμα, όπως θα προκύψει από την επόμενη Βουλή των Ελλήνων, η οποία τυγχάνει και αναθεωρητική, πρέπει να απαριθμούνται στο άρθρο 3 όλες οι εν Ελλάδι λειτουργούσες Θρησκείες, στις οποίες φυσικά πρέπει να περιλαμβάνεται και η Ελληνική Εθνική Θρησκεία, δηλούσης της ονομασίας κατ’ εξαίρεση στην προκείμενη περίπτωση όχι στενώς τον ημέτερο φορέα, αλλά το σύνολο των συμπολιτών μας που θρησκεύονται κατά τα Εθνικά (δηλαδή προχριστιανικά) Ελληνικά «ειωθότα και νομιζόμενα».
Είναι αδιανόητο το προσανατολισμένο προς τα ευρωπαϊκά δεδομένα Ελληνικό Σύνταγμα, παρ’ όλο που επιμένει να κάνει λόγο στο συγκεκριμένο άρθρο για Θρησκεία «επικρατούσα» (με ασαφή και νεφελώδη μάλιστα έννοια), να απαξιοί να αναφέρει και τις υπόλοιπες Θρησκείες, με τις οποίες υποτίθεται ότι αυτή συγκρίνεται και αναγνωρίζεται και προσδιορίζεται ως τέτοια. Το ισχύον Σύνταγμα του θεοκρατικού Ιράν, έχει τουλάχιστον το θάρρος να εμφανίζει εντός των αναγνωρισμένων θρησκευτικών μειοψηφιών («recognized religious minorities») της εν λόγω χώρας (ελεύθερες μάλιστα «να λειτουργούν σύμφωνα με τον δικό τους Κανόνα σε θέματα προσωπικών σχέσεων και θρησκευτικής εκπαιδεύσεως») και την Περσική Εθνική Θρησκεία, τον Ζωροαστρισμό (Uβλ. επισυναπτόμενο 5U).
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 7 από 12
2 ΑΙΤΗΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ «ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
2α. ΨΗΦΙΣΗ ΝΟΜΟΥ «ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ»
Πέραν της προαναφερθείσης νομικής προσωπικότητος, η οποία πρέπει άλλωστε να δοθεί σε όλες τις εντός της Ελληνικής επικρατείας Θρησκείες, η Πολιτεία οφείλει ειδικότερα να χορηγήσει στην Ελληνική Εθνική Θρησκεία και την ηθική της αποκατάσταση και υλική στήριξη μετά από αιώνες καταδιώξεων (Uβλ. επισυναπτόμενο 6U), συκοφαντιών, χυδαίων καθυβρίσεων και φυσικών επιθέσεων εναντίον της από πλευράς των κυριάρχων επυλίδων μονοθεϊστικών δογμάτων, πολλές εκ των οποίων δυστυχώς συνεχίζονται έως και τις ημέρες μας (Uβλ. επισυναπτόμενο 7U). Γι’ αυτό η Πολιτεία οφείλει, να ψηφίσει νόμο «Περί Προστασίας της Εθνικής Κληρονομιάς», ο οποίος θα εξασφαλίζει την προστασία, διάσωση και περαιτέρω διάδοση του συνόλου της Εθνικής μας κληρονομιάς, τόσο προχριστιανικής όσο και μεταχριστιανικής.
Η Ελληνική Εθνική Θρησκεία αποτελούσα ουχί μνημειακή αλλά ζώσα εκδήλωση του προχριστιανικού τμήματος της Εθνικής μας κληρονομιάς, θα αναγνωρίζεται ως τέτοια και θα τίθεται υπό την προστασία της Πολιτείας, η οποία θα ενισχύει τις προσπάθειες για διάσωση και περαιτέρω διάδοσή της, όπως οφείλει επίσης να κάνει αυτή και για μία σειρά λαϊκών εθίμων, τα οποία κατ’ ουσίαν ανήκουν στο προχριστιανικό τμήμα της Εθνικής μας κληρονομιάς (λ.χ. πυροβασίες, καρναβάλια, κ.ά. Uβλ. επισυναπτόμενο 8U).
Όπως και στο σημείο 1β του παρόντος («ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ».), έτσι και στην προκείμενη περίπτωση, διά του όρου Ελληνική Εθνική Θρησκεία ορίζεται κατ΄ εξαίρεση όχι στενώς ο ημέτερος φορέας, αλλά το σύνολο των συμπολιτών μας που θρησκεύονται κατά τα Εθνικά (δηλαδή προχριστιανικά) Ελληνικά «ειωθότα και νομιζόμενα».
2β. ΠΑΓΙΑ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΙΕΡΑ ΓΙΑ ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.
Διά του προαναφερθέντος νόμου «Περί Προστασίας της Εθνικής Κληρονομιάς» πρέπει επίσης να αναγνωρίζεται ρητώς ο λατρευτικός χαρακτήρας των αρχαιολογικών χώρων που περιέχουν υπολείμματα Εθνικών Ιερών και η προσβασιμότης αυτών για λατρευτικούς λόγους, καθώς αφενός ο χαρακτηρισμός ενός λατρευτικού χώρου ως «αρχαιολογικού», δεν αναιρεί τον λατρευτικό χαρακτήρα αυτού και αφετέρου στις αρχαίες και αυτόχθονες Θρησκείες και Παραδόσεις, το δικαίωμα της προσβάσεως για λατρευτικούς λόγους είναι προ πολλού διεθνώς αναγνωρισμένο, εκ της «Διακηρύξεως τού Ο.Η.Ε. περί των Δικαιωμάτων των αυτοχθόνων πληθυσμών» (άρθρα 12 και 13, Uβλ. επισυναπτόμενο 9U).
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 8 από 12
Έως τότε, και για λόγους οικονομίας χρόνου και αποφυγής ασκόπου αλληλογραφίας, θα πρέπει να εξασφαλισθεί παγίως υπό του αρμοδίου Υπουργείου (Υπουργείο Πολιτισμού) το δικαίωμα προσβάσεώς μας για λατρευτικούς σκοπούς στους χώρους αυτούς, η οποία άλλωστε πρόσβαση ήδη εδώ και καιρό μάς επιτρέπεται μετά από αιτήσεις μας και έγγραφες άδειες των αρμοδίων αρχών, πράγμα που από πλευράς μας θεωρούμε, ότι τιμά την Ελληνική Πολιτεία, η οποία δείχνει να κάνει δειλά αλλά σταθερά βήματα προς την πραγματική ανεξιθρησκία. Αυτονόητο θεωρούμε το ότι κατά τις λατρευτικές εκδηλώσεις και μόνον αυτές, η πρόσβαση πρέπει να είναι για τους θρησκευτές ελευθέρα και δωρεάν.
Επιπροσθέτως έως την ψήφιση του νόμου «Περί Προστασίας της Εθνικής Κληρονομιάς», και για την κατεύθυνση εκεί του μεγαλυτέρου όγκου των λατρευτικών μας εκδηλώσεων, αιτούμαστε από το αρμόδιο Υπουργείο (Υπουργείο Πολιτισμού) να μας παραχωρηθεί μακροχρονίως η λατρευτική χρήση περίπου 100 τ.μ. επί της ευρυτέρας περιοχής του αρχαιολογικού χώρου των Αθηνών (λ.χ. επί του λόφου των Νυμφών ή επί του λόφου των Μουσών) με δικαίωμα ωστόσο ανεγέρσεως στην συγκεκριμένη έκταση ενός περικαλλούς μαρμάρινου βωμού της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας. Τόσο η συγκεκριμένη έκταση, όσο και ο βωμός θα εξακολουθήσουν να αποτελούν ιδιοκτησία της Πολιτείας.
Επί του γενικοτέρου τέλος ζητήματος της ιδιοκτησίας όσων αρχαιολογικών χώρων περιέχουν υπολείμματα Εθνικών Ιερών, δηλώνουμε ρητώς ότι, από πλευράς μας αναγνωρίζουμε για λόγους εθνικού συμφέροντος όλα τα επ’ αυτών υπό του νόμου οριζόμενα δικαιώματα της Ελληνικής Πολιτείας, εκ των οποίων άλλωστε, στα πλαίσια της αμοιβαίας καλής πίστεως, ουδέν ακυρώνει τα λατρευτικά μας δικαιώματα.
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 9 από 12
3 . ΑΙΤΗΜΑ ΘΕΣΜΙΚΗΣ ΚΑΘΙΕΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ, ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΗΓΟΡΙΑΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Δίκην προοιμίου δηλώνουμε, ότι κατ’ αρχάς θεωρούμε κάτι περισσότερο από αυτονόητο πως η όποια πραγματική Ισονομία, Ισοπολιτεία και Ισηγορία της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας και των άλλων μειοψηφικών Θρησκειών απέναντι στην νυν «επικρατούσα», απαιτεί τον προηγούμενο πλήρη διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας, καθώς μόνον αυτός μπορεί να εγγυηθεί πειστικά την απαιτούμενη θρησκευτική ουδετερότητα της Πολιτείας και την έργω εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για όλες τις Θρησκείες και τους λειτουργούς τους.
Μέχρι τότε ωστόσο και ως μερική και προσωρινή μόνον εξασφάλιση μίας στοιχειώδους Ισονομίας, Ισοπολιτείας και Ισηγορίας για την Ελληνική Εθνική Θρησκεία,
προτείνουμε – αιτούμεθα τα κάτωθι:
3α. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΥ – ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ – ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟΥ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
Σε ό,τι αφορά την Παιδεία, αιτούμαστε την άμεση τροποποίηση του ν. 1566 / 1985 («Δομή και λειτουργία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις») με διαγραφή των καθαρά θεοκρατικών φράσεων «και τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης» (άρθρο 1, παρ. 1) και «του ορθόδοξου χριστιανικού ήθους» (άρθρο 6, παρ. 2). Επίσης με Προεδρικό Διάταγμα, πρέπει να αντικατασταθεί στην γενικότερη διδασκαλία ο αλλού άμεσος και αλλού έμμεσος Ορθόδοξος ομολογιακός – κατηχητικός – προσηλυτιστικός χαρακτήρας της, από έναν χαρακτήρα καθαρά ανθρωπιστικό, υπό την έννοια που καθιέρωσαν για τον όρο αυτό, η κλασική Ελληνορωμαϊκή Γραμματεία και ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός.
Ως πρώτα βήματα για το ανωτέρω, το απροκαλύπτως προσηλυτιστικό μάθημα των «Θρησκευτικών» πρέπει να αντικατασταθεί από μάθημα «Θρησκειολογίας», στο οποίο θα παρουσιάζονται ισοτίμως η ιστορία, η κοσμοαντίληψη και η ηθική όλων των Θρησκειών, πολυθεϊστικών, πανθεϊστικών και μονοθεϊστικών, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας.
Εξαιτίας μάλιστα των αρκετών εγνωσμένων στην νεοελληνική πραγματικότητα περιπτώσεων θεωρητικής και εμπράκτου μισαλλοδοξίας ή καθυβρίσεως μειοψηφιών και μειοψηφικών απόψεων και πίστεων, οι οποίες έρχονται ως φυσικό αποτέλεσμα της πνευματικής μονοκαλλιεργείας, στην οποία αποβλέπει ο νυν ομολογιακός – κατηχητικός – προσηλυτιστικός χαρακτήρας τής πρωτοβαθμίου και δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως, θα πρέπει επίσης το συντομότερο δυνατόν,
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 10 από 12
να ενταχθεί στην διδακτέα ύλη και μάθημα «Ανθρωπισμού», στο οποίο οι αυριανοί πολίτες θα διδάσκονται διεξοδικώς τις πανανθρώπινες αξίες (Δικαιοσύνη, Αξιοπρέπεια, Ελευθερία, Αυτοδιάθεση, κ.λπ.) και την ιστορία των σκληρών αγώνων, που έχουν δοθεί για να μεταφερθούν αυτές από την αρχαιότητα έως τις ημέρες μας, μέσα από πολλούς και σκοτεινούς αιώνες πολιτικής αυταρχίας και θεοκρατίας.
Για όλα τα ανωτέρω, καθώς και για την αναγκαία διόρθωση επί το αντικειμενικότερον του διδασκομένου μαθήματος «Ιστορίας» (ιδίως για την περίοδο από την Ύστερη Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση), καθώς και αρκετών άλλων, που αντί να εξυπηρετούν την Ελληνική Παιδεία, αντιθέτως υπηρετούν απροκαλύπτως την «επικρατούσα» Θρησκεία (είτε με ιδιοποιητική προπαγάνδα, όπως λ.χ. με την διδασκαλία κυρίως εκκλησιαστικών κειμένων στο μάθημα «Αρχαίων Ελληνικών», είτε με καθαρά δυσφημιστική, όπως λ.χ. με ανιστόρητα κείμενα που δυσφημούν τον προχριστιανικό Ελληνισμό, Uβλ. επισυναπτόμενο 10U), η Ελληνική Εθνική Θρησκεία είναι πρόθυμη και έτοιμη να βοηθήσει την Πολιτεία με συμμετοχή ειδικευμένων εκπροσώπων της στις αρμόδιες Επιτροπές του Υπουργείου Παιδείας που καθορίζουν και εγκρίνουν την διδακτέα ύλη στην πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο Εκπαίδευση και συνεπώς αιτούμαστε από το αρμόδιο Υπουργείο (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων) την άμεσο θεσμοθέτηση των σχετικών διαδικασιών.
3β. ΕΠΙΣΠΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ
Ως γνωστόν, πρόσφατη (Μάρτιος 2006) τροπολογία για δυνατότητα αποτεφρώσεως των νεκρών και στην χώρα μας, παραπέμπει για την ενεργοποίησή της αορίστως σε άγνωστο πότε θα εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα για τον καθορισμό χώρων δημιουργίας Κέντρων Αποτεφρώσεως. Από πλευράς μας υπογραμμίζουμε, το κατεπείγον του ζητήματος και ζητούμε από το αρμόδιο Υπουργείο (Υπουργείο Εσωτερικών) την άμεση έκδοση του εν λόγω Προεδρικού Διατάγματος, για την ίδρυση και λειτουργία των απαραιτήτων αποτεφρωτηρίων από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως. Στα εν λόγω αποτεφρωτήρια πρέπει να προβλέπεται, η ύπαρξη διακεκριμένου αλλά κενού θρησκευτικών συμβόλων χώρου για τον αποχωρισμό των νεκρών και για την πραγματοποίηση της θρησκευτικής επικηδείου τελετής. Η τελευταία θα γίνεται άνευ διατυπώσεων προς οιουσδήποτε τρίτους, με αποκλειστική ευθύνη των οικείων του και της Θρησκευτικής Ενώσεως στην οποία ανήκει ο νεκρός, η οποία και μόνον αυτή οφείλει να κοσμήσει τον χώρο αναλόγως των δικών της θρησκευτικών απαιτήσεων.
Τέλος καθώς οι σποδοί (στάχτες) των νεκρών μας που θα αποτεφρώνονται αποτελούν ύλη απολύτως αποστειρωμένη, θεωρούμε αυτονόητο, ότι θα μπορούμε άνευ διατυπώσεων και άλλου είδους αδειών από την Πολιτεία να τις εναποθέτουμε σε ιδιόκτητους χώρους μας, ανεγείροντας επάνω στο σημείο αποθέσεως σχετικό «σήμα» (άγαλμα, στήλη ή μνημείο άλλης μορφής).
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 11 από 12
3γ. ΕΠΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ «ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟΥ».
Έως την και τυπική πλέον συνταγματική κατάργηση του αντιδημοκρατικού νόμου του δικτατορικού καθεστώτος της 4PηςP Αυγούστου περί «προσηλυτισμού», θα πρέπει ο Έλληνας Νομοθέτης να διατυπώσει σαφέστερα τον ορισμό του «προσηλυτισμού», προσθέτοντας νέο άρθρο μετά το 335ΠΚ, στο οποίο, αφού πρώτα θα αφαιρείται το ιδιώνυμο, θα ορίζεται σαφώς, ότι η πίεση προσώπου με σκοπό να μεταβάλει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις (προσηλυτισμός) αποτελεί αδίκημα μόνον όταν γίνεται σε βαθμό εξαναγκασμού ή μέσω μίας αποκλειστικότητος στην παροχή αναγκαίων ωστόσο αγαθών (βλ. υποχρέωση του απόρου για να αναγνωρισθεί ως τέτοιος να ομολογήσει πίστη σε κάποια ενορία ή υποχρέωση του μαθητού να αναπαράγει την Ορθόδοξη άποψη για την στοιχειωδώς ομαλή μαθητική του εξέλιξη). Θα πρέπει επίσης να τονισθεί, ότι η αποστασία προσηλύτου και η επιστροφή του στην προγενεστέρα του πεποίθηση, επ’ ουδενί μπορεί να θεωρηθεί «προσηλυτισμός», ο δε τελευταίος ασκείται μόνον από διεθνικές και επεκτατικές Θρησκείες. Όλοι οι άνθρωποι, όλων των εποχών και όλων των τόπων, γεννιούνται Εθνικοί.
3δ. ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (Κ.Α.Σ.)
Μεγάλο πρόβλημα στην αρχαιολογική επιστήμη αποτελεί η κατά κανόνα υλιστική και όχι πνευματική εκτίμηση των ευρημάτων, η οποία καταλήγει σε απαράδεκτη υποτίμηση αντικειμένων ή μνημείων, τα οποία ακόμα κι αν είχαν μεγάλη σημασία για τον πολιτισμό που τα παρήγαγε, πολλάκις χαρακτηρίζονται «ευτελή» ή «άνευ σημασίας» με μόνα κριτήρια την σπανιότητα ή μη σπανιότητα, την πολυτιμότητα ή όχι των υλικών ή την εκθεσιμότητα ή μη εκθεσιμότητα σε Μουσεία. Πολλάκις έχουμε γίνει μάρτυρες εγκρίσεως καταστροφής υπολειμμάτων αρχαίων οικισμών ή τάφων, που αποκαλύπτονται στην διάρκεια εκσκαφών για δημόσια έργα ή για ανεγέρσεις μεγάλων ιδιωτικών κτιρίων, με το αιτιολογικό ότι «δεν παρουσιάζουν αρχαιολογικό ενδιαφέρον», αγνοουμένης εντελώς της ιερότητος, του συμβολισμού ή της όποιας άλλης πνευματικής διαστάσεως, πράγμα ωστόσο φυσικό, αφού η πλειοψηφία των αρχαιολόγων έχει γεννηθεί και ανατραφεί σε ηθικοθρησκευτικό περιβάλλον εντελώς ξένο προς το αντίστοιχο των ανθρώπων που παρήγαγαν τα ευρήματά τους. Για να ξεπερασθεί το εν λόγω σοβαρό πρόβλημα στην χώρα μας τουλάχιστον, η οποία βρίθει αρχαιοτήτων, απαιτείται η συμβουλευτική το λιγώτερο, αν όχι με δικαίωμα βέτο, παρουσία εκπροσώπου της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας στις συνεδριάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.).
Τα οστά επίσης των αρχαίων, μη χριστιανών προγόνων μας, τα οποία έρχονται στο φως ως αποτέλεσμα ανασκαφών ή άλλων παντοειδών εκσκαφών, δεν πρέπει να βεβηλώνονται με το να πετιούνται σαν άχρηστα σκουπίδια ή να εκτίθενται σε βιτρίνες Μουσείων, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζονται υπό της Πολιτείας ως ιερά λείψανα σπουδαίων ανθρώπων, οι οποίοι επεδείκνυαν ιδιαιτέρα ευσέβεια όχι μόνον προς τους Θεούς, αλλά και προς τους τεθνεώτες.
Υπόμνημα Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών σελίδα 12 από 12
Όλων των προγονικών οστών που έρχονται στο φως σε οποιοδήποτε σημείο της Ελληνικής επικρατείας, πρέπει να γίνεται επίσημος επαναπόθεση με κατά τα πάτρια τελετές σε χώρους τους οποίους πρέπει να παράσχει επί τούτου το Ελληνικό Κράτος, ως ελάχιστο σεβασμό προς εκείνους στους οποίους οφείλει αυτό την ύπαρξη και το όνομά του.
Για τα ανωτέρω, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία είναι πρόθυμη και έτοιμη να βοηθήσει την Πολιτεία με παρουσία εκπροσώπων της, ως συμβούλων, στις συνεδριάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (Κ.Α.Σ.) του Υπουργείου Πολιτισμού και συνεπώς
αιτούμαστε από το αρμόδιο Υπουργείο (Υπουργείο Πολιτισμού) την άμεσο θεσμοθέτηση των σχετικών διαδικασιών.
Τέλος, ως ενισχυτικά - υποστηρικτικά των ως άνω αιτημάτων της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, επισυνάπτονται 2 ψηφίσματα του 7PουP και 8PουP Παγκοσμίου Συνεδρίου Εθνικών Θρησκειών, World Congress of Ethnic Religions, που συνυπογράφονται από το 2PοP Παγκόσμιο Συμβούλιο ηγετών των Αρχαίων Παραδόσεων, TWorld Council of Elders of the Ancient Traditions (Uβλ. επισυναπτόμενο 11U).
Αθήνα, 7 Μαΐου 2006
Κώστας Κεχαγιάς
Για το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
