Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008

ΓΕΩΔΑΙΣΙΑ

Ένα από τα πράγματα που μας εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα, είναι οι πάρα πολλές γεωμετρικές σχέσεις στις αποστάσεις πόλεων και ναών. Κάποιοι μιλάνε για προσπάθεια αναπαράστασης στην γη κάποιων αστερισμών του ουρανού, αλλά η εξήγηση αν και έχει αρκετά στοιχεία, όπως ο Αστερισμός της Παρθένου στην Αθήνα και τις γύρω πόλεις της, δεν εξηγεί όλα τα στοιχεία. Υπάρχουν στοιχεία για προσπάθεια αναπαράστασης όλου του ζωδιακού κύκλου στον Ελλαδικό χώρο και η χρήση των παραστάσεων στα νομίσματα των πόλεων αλλά και οι κατά τόπους λατρευόμενες θεότητες συνηγορούν σε αυτό το συμπέρασμα. Δείχνει να υπήρχε μια προσπάθεια αντανάκλασης της ουράνιας αρμονίας στην γη.

Ο Ίππαρχος αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε γεωδαιτικές μεθόδους προσδιορισμού οποιουδήποτε σημείου πάνω στην γη, αλλά απ' αυτό μέχρι να κατασκευαστούν ολόκληρες πόλεις βασισμένες σε αποστάσεις από κοινά σημεία αναφοράς είναι κάτι αρκετά διαφορετικό. Ακόμα κι αν ξεπεράσουμε τα εμπόδια τεχνικής φύσεως παραμένει το μεγάλο ερώτημα γιατί; Τι εξυπηρετούσαν (και ίσως ακόμη εξυπηρετούν) αυτές οι επιλεγμένες θέσεις; Η μαθηματικές σχέσεις και η αρμονία που τόσο συστηματικά επεδίωκαν πως λειτουργούσε;

Λαμβάνοντας υπ' όψη την σταδιακή ολίσθηση του ζωδιακού κύκλου προσπαθούσαν μάλιστα να ανακατασκευάζουν τις πόλεις τους και τα ιερά τους στις νέες καταλληλότερες θέσεις. Έτσι βλέπουμε τις προηγούμενες δύο θεμελιώσεις του Παρθενώνα (όπως και άλλων ναών) να διαφέρουν τοπικά απ' την τελευταία.

Επίσης βλέπουμε την χρήση του π=3.14 του χρυσού αριθμού φ=1.618 όπως και σαν μονάδα μέτρησης το στάδιο = 184,454 μέτρα. Κάτι άλλο που παρατηρείται στις αποστάσεις πόλεων είναι αναλογίες αποστάσεων τύπου 1:1, 3:2, 4:3, 9:8, 256:243, 8:3, 4:1, 9:2

ισοσκελή τρίγωνα

Ο ναός της Αφαίας απέχει 369 στάδια και από την Θήβα και από το Αμφιάρειο και από το Ηραίο.

Αρκετά γνωστό είναι το ισοσκελές τρίγωνο της Ακρόπολης της Αθήνας, με τον ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα με απόσταση 242 στάδια. Πώς σας φαίνεται όμως ότι 23 ακόμα ζευγάρια αρχαίων πόλεων στην ευρύτερη περιοχή Αττικής Βοιωτίας απέχουν την ίδια απόσταση, 242 στάδια;

Αν ήταν μόνο αυτό θα μπορούσε ίσως και να χαρακτηριστεί σύμπτωση (;) αλλά έχουμε πάρα πολλά παρόμοια τρίγωνα για να χαρακτηριστούν απλά συμπτώσεις. Εντύπωση προκαλεί και ότι οι λέξεις Δήλος, Δελφοί, Δωδώνη αρχίζουν με Δ που γράφεται σαν ισοσκελές τρίγωνο.

Δελφοί

Οι Δελφοί είναι ο ομφαλός του κόσμου. Ο συμβολισμός παραπέμπει στην ανθρώπινη γέννηση και φυσιολογία που η ζωή της μητέρας περνάει στο έμβρυο μέσω του ομφαλού αλλά και στο κέντρο βάρους του ανθρώπου που βρίσκεται συνήθως κοντά στον ομφαλό!
Ίση απόσταση απ' το μαντείο των Δελφών έχουν:

· Αθήνα - Ολυμπία (660 στάδια)

· Ελευσίνα - Ιωλκός (550 στάδια)

· Μεγαλόπολη - Φιγάλεια (660 στάδια)

· Ιδαίον άνδρο στην Κρήτη - Σμύρνη (2198 στάδια)

· Πέλλα - Κέρκυρα, (1350 στάδια)

· Κινύρα Θάσου - Καρδαμύλη Χίου (1700 στάδια)

· Δωδώνη - Διόν (1010 στάδια, 187 χιλιόμετρα)

Δήλος

Η ιερότητα της Δήλου αρχίζει σχεδόν μαζί με την Ελληνική ιστορία. Τόπος γέννησης του Απόλλωνα και σημαντικότατο γεωδαιτικό σημείο για όλη την Ελλάδα. Η ιερότητά της ήταν σεβαστή ακόμα και από ξένους λαούς όπως οι Πέρσες που ενώ δεν δίσταζαν να καταστρέψουν ιερά άλλων πόλεων, πρόσφεραν θυσίες στην Δήλο! Η παρακμή της αρχίζει με την πολιτική ακμή της Αθήνας μετά τους Περσικούς πολέμους που σφετερίστηκε την θρησκευτική εξουσία της και με διάφορους κατασκευασμένους χρησμούς κατάφερε να εκδιώξει τους κατοίκους της από το ίδιο τους το νησί αποδυναμόνωντάς το από τους παραδοσιακούς θεματοφύλακές του. Από εκεί ξεκίνησε και η διάσημη απαγόρευση γέννησης ή θανάτου στο νησί της Δήλου. Ο νόμος της ανταπόδοσης όμως δεν άφησε την Αθήνα να χαρεί την κλεμμένη εξουσία μιας και από τότε και μετά αρχίζει ουσιαστικά η παρακμή της σε όλα τα επίπεδα.

Ίση απόσταση από το ιερό νησί της Δήλου έχουν:

· Κόρινθος - Μυτιλήνη

· Ασκληπιείο Κω - Ασκληπιείο Επιδαύρου

· Αθήνα - Καρδαμύλη (Χίος)

· Σμύρνη - Θήβα

· Θέρμη Θεσσαλονίκης - Φίλιπποι

· Δίκτυννα - Κνωσός

· Ιδαίον άντρο - μαντείο Τροφωνίου

· Σπάρτη - Πέργαμος

· Ίλιον (Τροία) - Ιωλκός

· Δελφοί - Αλεξάνδρεια

· 'Αργος - Μυκήνες (1200 στάδια)

Δωδώνη

Το μαντείο της Δωδώνης αφιερωμένο στον Δία θεωρείται από τα παλιότερα και σημαντικότερα στον Ελλαδικό χώρο. Συγκέντρωνε πλήθος πιστών κυρίως από την Ήπειρο, την Μακεδονία και τα νησιά του Ιωνίου πελάγους. Η χρησμοί βασιζόταν στο θρόισμα της ιερής βελανιδιάς που εξηγούσαν οι ειδικευμένοι ιερείς. Ίσως μας ακούγεται κομπογιαννίτικο σήμερα αλλά οι απαντήσεις στα τότε ερωτήματα πρέπει να ήταν τουλάχιστον ικανοποιητικές για να συνεχίζει να προσελκύει διαρκώς πιστούς.

Ίση απόσταση από το ιερό της Δωδώνης έχουν:

· Δελφοί - Ιωλκός (1050 στάδια)

· Ολυμπία - Τροφώνιο μαντείο (1240 στάδια)

· Ελευσίνα - ανάκτορο Νέστορα στην Πύλο (1600 στάδια)

· Αθήνα - Σπάρτη (1700 στάδια)

· Δήλος - Αλεξάνδρεια Τρωάδος (2482 στάδια)

· Κνωσός - Μίλητος (3300 στάδια)

· Ρώμη - Βυζάντιο

Αντίστοιχες ιδιότητες παρουσιάζουν επίσης η Αθήνα, η Σπάρτη, το 'Αργος, η Δωδώνη, η Κνωσός, και η Πέλλα.

Η Σμύρνη ισαπέχει απ' την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη (1620 στάδια). (φ x 1000)
Ο Μαραθώνας ισαπέχει απ' την Αθήνα και από την Κάρυστο.

Αλλά και οι Δελφοί και οι Σάρδεις ισαπέχουν από το ιερό του 'Αμμωνα Δία στην Αίγυπτο.

τρίγωνα χρυσής τομής φ

Δεν υπάρχουν μόνο ισοσκελή τρίγωνα στον χάρτη, αλλά και πολλά τρίγωνα που ακολουθούν τον κανόνα της χρυσής τομής του αριθμού φ. Ενδεικτικά, η απόσταση Αθήνας - Ελευσίνας είναι 100 στάδια, και Αθήνας - Ναού Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα 162 στάδια.

γεωγραφική αριθμολογία

Η απόσταση Ιωλκού - Ελευσίνας είναι 850 στάδια, το άθροισμα των γραμμάτων - αριθμών της λέξεως «Ελευσίς» είναι επίσης 850. Ε=5 + Λ=30 + Ε=5 + Υ=400 + Σ=200 + Ι=10 + Σ=200 = 850

Η Χαλκίδα απέχει εξ' ίσου απ' την Θήβα και το Αμφιάρειο, 162 στάδια. Η απόσταση Θήβας Αμφιαρείου είναι 262 στάδια (162 x 1.62 = 2.62 αλλά και 100 x φ2= 262) το τρίγωνο υπακούει στην αρμονία του χρυσού αριθμού φ=1.62. Η Χαλκίδα ισαπέχει επίσης απ' την Αθήνα και τα Μέγαρα 314 στάδια. Δηλαδή παρουσιάζονται ο χρυσός αριθμός φ και το π εκατονταπλασιασμένα.

Η απόσταση Αθήνας - Σπάρτης είναι 800 στάδια ίση με την απόσταση Αθήνας - Δήλου. Απόσταση ίση με το ύψος της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου x 1001.

Η απόσταση Δελφών - Δήλου είναι 1460 στάδια, όσα έτη ήταν το μέγα έτος ή Σωθική περίοδος των Αιγυπτίων 1460 έτη. Κάθε 1460 έτη συμπληρώνει την εμφάνισή του ο Σείριος. Αν η απόσταση διαιρεθεί δια 4 δίνει 365.

Παρθενώνας

Ο Παρθενώνας κατασκευάστηκε μεταξύ 447 και 438 π.Χ. και χρειάστηκαν άλλα 5 χρόνια για τα γλυπτά του. Από τότε προκαλεί τον θαυμασμό με τις διάφορες ιδιότητές του. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε λευκό μάρμαρο από την Πεντέλη, (από εκεί που σήμερα βρίσκεται η σπηλιά του Νταβέλη με τις φημολογούμενες παράξενες ενεργειακές ιδιότητες) και κάθε τμήμα κίονα έχει βάρος από 80 μέχρι 100 τόνους. Η 19 χιλιομέτρων μεταφορά τους και το σκάλισμά τους δεν θεωρήθηκε τίποτε αξιομνημόνευτο για την εποχή (αν και κάθε κομμάτι του είναι μοναδικό έχοντας την δική του θέση στο κτίσμα) αλλά το αποτέλεσμα εντυπωσιάζει μέχρι σήμερα.

Στο σχέδιο του Παρθενώνα δεν υπάρχει ούτε μία ευθεία γραμμή αλλά παντού συναντάμε απαλές καμπύλες. Στις αναλογίες του συναντάμε τον χρυσό αριθμό Φ και την σχέση α/2α+1. Το οπτικό αποτέλεσμα είναι εκτός από αρμονικό πολλές φορές και απροσδόκητο, μιας και ο Παρθενώνας καταφέρνει να δείχνει εντυπωσιακά μεγαλύτερος από το πραγματικό του μέγεθος χωρίς όμως να βαραίνει τον χώρο! Αν συγκρίνετε το μέγεθός του (69,54μ. μήκος, 30,78μ. πλάτος, 20μ. ύψος) με διάφορα σύγχρονα κτήρια θα δείτε την τεράστια διαφορά που προκαλεί η οπτική εντύπωση. Λέγεται από κάποιους ότι εν μέρει οφείλεται στην ενέργεια που εκπέμπει και μοιάζει με την αντίστοιχη της σελήνης που επίσης την κάνει να μας μοιάζει κάποιες στιγμές τεράστια.

Αλλά και η ίδια η κατασκευή του δεν είναι ακόμα πλήρως γνωστή μιας και υπάρχει πλήθος ενδείξεων μη συμπαγούς θεμελίωσής του σε ασυνήθιστο βάθος 11 μέτρων με ίσως σημαντικό υπόγειο τμήμα ή και θάλαμο. Κάποια σκαλιά που οδηγούν σήμερα στο πουθενά και μια παραλληλόγραμμη καθίζηση του πατώματος του ναού, επιμένουν να θυμίζουν ότι υπήρχαν και άλλοι χώροι και χρήσεις άγνωστες πια σήμερα.

Οι κίονες του Παρθενώνα δεν είναι κάθετοι αλλά αν προεκταθούν νοητά προς τα επάνω συναντώνται στα 1852 μέτρα. Ο όγκος της νοητής πυραμίδας που σχηματίζεται είναι ο μισός της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου, 45.000.000 ελληνικά κυβικά πόδια.
Το πλάτος της βάσης του Παρθενώνα (100 ελληνικά πόδια) αντιστοιχεί σε γωνία ενός δευτερολέπτου της μοίρας στην Ισημερινό.

Το κέντρο του Παρθενώνα ισαπέχει από το Θησείο, την Πνύκα, το Μνημείο του Φιλοπάππου, και το κέντρο του ναού του Ολυμπίου Διός τα οποία βρίσκονται σε κορυφές κανονικού οκταγώνου.

Λέγεται ότι είναι κτισμένος σε κομβικό σημείο μεγάλων γήινων ενεργειακών ρευμάτων με αποτέλεσμα να λειτουργεί σαν σημείο εκπομπής των ενεργειών αυτών στο χώρο. Λόγω πυραμιδοειδούς όμως σχήματος οι ενέργειες αυτές εκπέμπονται αρκετά ψηλότερα από το έδαφος. Κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι η κατασκευή έχει και ενδιαφέρουσες ηλεκτρικές ιδιότητες σαν τεράστιος πυκνωτής αλλά και σαν κεραία. Αυτό θα εξηγούσε και παράξενες αποκλίσεις στα όργανα μετρήσεων γύρω από τον Παρθενώνα. (τα ίδια αναφέρονται και για την μεγάλη πυραμίδα στην Αίγυπτο!).

Φήμες θέλουν οι ενεργειακές γραμμές (lay) που περνούν από τον Παρθενώνα να ενώνονται όχι μόνο με όλα τα άλλα σημαντικά αρχαιοελληνικά μνημεία αλλά και με το Stonehedge, την μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας αλλά και με τον ναό του Σολομώντα (τέμενος του Ομάρ σήμερα). Λέγεται ότι ο Παρθενώνας και σαν ενεργειακό κομβικό σημείο θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός σε παγκόσμια κλίμακα.

Ηρακλής - Λέων

Ο μύθος του Ηρακλή με τους 12 άθλους του, παίρνει διαφορετικές διαστάσεις από τους διάφορους ερμηνευτές του. 'Αλλοι πιστεύουν ότι απλώς είναι μια σειρά μύθων, κάποιοι άλλοι ότι υπάρχει ιστορική αλήθεια. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο αποτελεί κάτι σχετικά με τον πρώτο άθλο του Ηρακλή, που κατεδίωξε και σκότωσε το λιοντάρι της Νεμέας.

Οι περιοχές και πόλεις που αναφέρει ο μύθος στην καταδίωξη σχηματίζουν στον χάρτη της περιοχής την ακριβέστατη εικόνα του αστερισμού του Λέοντα όπως φαινότανε απ' την γη περίπου το έτος 10.500 π.Χ.! Σκεφτείτε τι σημαίνει κάτι τέτοιο, όποια ερμηνεία κι αν προτιμάτε.

Ανατρέπονται πολλές απ' τις συνήθως ατεκμηρίωτες πεποιθήσεις μας για τον «πρωτόγονο» πολιτισμό εκείνης της εποχής. Πότε συνέβη ο άθλος του Ηρακλή, ή έστω από πότε ήταν σε θέση οι άνθρωποι να χαρτογραφούν γη και ουρανό, να τα συνδέουν με μύθους, και κυρίως να μπαίνουν στον κόπο να πολεοδομούν ολόκληρες περιοχές ανάλογα; Και τι σκοπό εξυπηρετούσε ή ίσως εξυπηρετεί και σήμερα κάτι τέτοιο;

Ευθυγραμμισμός

Κάποιοι λένε ότι η σύμπτωση μερικών πόλεων σε μια ευθεία είναι θέμα τύχης. Μια απ' τις ευθείες που προκαλούν αρκετό προβληματισμό είναι αυτή που ενώνει την Ρώμη, το Μεταπόντιο, το νεκρομαντείο, τους Δελφούς, την Ελευσίνα, την Αθήνα, την Δήλο, την Κω, την Ρόδο και την Ναζαρέτ. Έξω από την Ρώμη και ανάμεσα στην Ελευσίνα και την Αθήνα η ευθεία αυτή ακόμα ονομάζεται Ιερά Οδός.

Ένα από τα αρχαιότερα μαντεία και ιερά ήταν την Δωδώνης, Βρίσκεται στην ίδια ευθεία γραμμή με το μαντείο των Δελφών την Ακρόπολη της Αθήνας και την Δήλο. Το μαντείο των Δελφών θεωρείται το σημαντικότερο κομβικό σημείο για τις περισσότερες μετρήσεις αποστάσεων ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις και ιερά. Εκτός από μαντείο λειτουργούσε και σαν θεραπευτήριο προσφέροντας θεραπείες σε πλήθος ασθενών μέσα από μυητική σχεδόν τελετουργία για την οποία οι θεραπευόμενοι δεν είχαν δικαίωμα να μιλήσουν. Έτσι η μέθοδος παρέμεινε άγνωστη αλλά το πλήθος των επιτυχιών τόσο σε χρησμούς όσο και θεραπείες έκανε τα περισσότερα μαντεία, και ιδιαίτερα αυτό των Δελφών πάμπλουτα, μιας και οι ευχαριστημένοι πιστοί δώριζαν διαρκώς σε αυτά!

Η επικοινωνία μεταξύ των μαντείων θεωρείται πολύ πιθανή αν και ο τρόπος παραμένει άγνωστος ίσως κινούμενος ακόμα και στον χώρο της μεταφυσικής.

Μία άλλη μακριά ευθεία γραμμή λέγεται ότι ενώνει το Stonehedge, την Ακρόπολη της Αθήνας και την μεγάλη πυραμίδα της Αιγύπτου.

Στην ίδια ευθεία βρίσκονται η Αθήνα, η Νεμέα, η Ολυμπία και η Mnajdra στην Μάλτα.

Ενδιαφέρουσα ευθεία είναι και αυτή που ενώνει Θήβα - Τανάγρα - Αμφιάρειο, γιατί είναι ακριβώς παράλληλη με τον ισημερινό.

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ

ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ, ΕΜΠΝΕΥΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.

ΚΛΕΙΩ- ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΛΑΜΠΡΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ, ΕΚ ΤΟΥ ΚΛΕΙΖΩ (ΔΟΞΑΖΩ, ΛΑΜΠΡΥΝΩ). ΟΜΩΣ Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΗΓΕΤΩΝ, ΒΑΣΙΛΕΩΝ, ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ, ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΤΗ ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ. (ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΣΟΜΕΝΩΝ, ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ-ΠΡΕΣΒΕΥΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ) ΑΡΑ Η ΚΛΕΙΩ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ‘ΚΛΕΙΣ’ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ‘ΚΛΕΙΔΩΝΕΙ’, ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΥΝΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΝΟΥΝ ΕΚ ΤΩΝ ΩΦΕΛΙΜΩΝ Η΄ ΟΛΕΘΡΙΩΝ.

ΕΥΤΕΡΠΗ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΛΕΓΕΙΑΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ, ΗΤΟΙ ΤΗΣ ΛΑ’Ι’ΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΟΥΚΟΛΩΝ. ΤΟ ΓΝΩΣΤΟΤΑΤΟ ΒΑΚΧΙΚΟ ΕΠΙΦΩΝΗΜΑ ‘ΕΥ’, ’ΕΥΟΙ’ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΧΑΡΟΠΟΙΟΥΝ, ΔΙΔΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ‘ΕΥΤΕΡΠΗ’=ΕΥ ΣΥΝ ΤΕΡΠΩ (ΤΕΡΠΝΟΣ) –ΧΟΡΤΑΙΝΩ ΑΠΟ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ.

ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΕΛΠΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ‘ΜΕΛΟΣ’ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΓΚΕΙΤΑΙ ΕΚ ΤΡΙΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ-ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ,ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ. ΕΤΣΙ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΑ ΑΥΤΗ ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟ ΜΕΛΟΣ=Ο ΛΟΓΟΣ,ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. ΕΞΑΛΛΟΥ Ο ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΤΟΝ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΛΟΓΟ, ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΛΩΔΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΓΕΝΑΙΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ (ΘΥΡ-ΩΡΩΝ) ΤΩΝ ΔΙ-ΘΥΡΩΝ. ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΩΝ ΘΥΡΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΑΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΘΟΡΑ (ΙΑΠΤΩ-ΙΑΜΒΟΣ) ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΠΙΔΡΟΜΕΩΝ. ΤΕΛΟΣ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΔΑΧΗΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΕΞΟΥΣΑΖΕΙ ΑΡΜΟΝΙΚΑ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ, ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ‘ΕΥΦΥΗΣ’=ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΩΣΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ-ΜΟΥΣΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΧΑΡΑΣ. ΣΥΝΟΔΕΥΕ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ, Ο ΧΟΡΟΣ=Η ΧΑΡΑ (Χ) ΤΗΣ ΟΜΗΓΥΡΕΩΣ (Ο), Η ΟΠΟΙΑ ΡΕΕΙ (Ρ) ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ (Ο) ΜΕ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΙΚΕΣ (Σ). Η ΛΕΞΗ ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ‘ΤΕΡΠΩ’ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΚ ΤΟΥ ‘ΤΡΕΦΩ’ ΕΝΙΟΤΕ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΧΟΡΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΧΟΡ-ΔΕΣ ΤΗΣ ΛΥΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ. ΧΟΡΔΗ ΕΛΕΓΕΤΟ ΤΟ ΕΝΤΕΡΟ (ΧΟΡ-ΙΟΝ) ΕΚ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΚΑΤΕΣΚΕΥΑΖΕΤΟ ΤΟ ΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΝΗΜΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΗΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ.

ΠΟΛΥΜΝΙΑ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ. ΣΤΗ ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΣΙΟΔΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΞΗΣ ΛΟΓΙΑ. ‘ΤΥΝΗ.ΜΟΥΣΑΩΝ ΑΡΧΩΜΕΘΑ,ΤΑΙ ΔΙ’Ι ΠΑΤΡΙ ΥΜΝΕΥΣΑΙ…ΦΩΝΗ ΟΜΗΡΕΥΣΑΙ…’(ΣΤΙΧ.36-40). ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΟΤΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ ΚΡΥΒΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΑΠ’ΤΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ. Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΦΡΑΣΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ‘ΦΩΝΗ ΟΜΗΡΕΥΣΑΙ’ ΕΠΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΟΜΗΡΕΩ, ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΕΧΥΡΙΑΖΩ, ΕΓΓΥΩΜΑΙ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ. ΚΙ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΥΜΝΙΑ, ΕΝΑ ΠΟΛΥ-ΥΦΑΝΤΗΡΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΛΥ=(ΤΙΘΕΤΑΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΠΙ ΠΟΣΟΤΗΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ‘ΥΜΝΙΑ’= ΥΦΝΟΣ, ΥΦΑΩ (ΥΦΑΙΝΩ) ΚΑΙ ΥΦΗ=Ο ΛΕΠΤΟΣ ΙΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ, Ο ΜΟΛΙΣ ΟΡΑΤΟΣ .ΤΩΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΑΠΕΒΛΗΘΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΕΚ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΥΦ-ΑΣΜΑ Η ΕΝΝΟΙΑ ΑΣΜΑ..Ο ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ ΠΝΟΗ-ΑΕΡΑΣ, ΗΡΘΕ ΚΑΠΟΤΕ Η ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗ ΓΡΑΦΙΔΑ, ΟΠΩΣ Ο ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΗΝ ΚΛΩΣΤΗ. ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ Η ΠΟΛΥΜΝΙΑ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΤΟ ΕΧΟΥΣΑ ΤΟ ΔΕΙΚΤΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ, ΣΤΗ ΓΝΩΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.

ΚΑΛΛΙΟΠΗ-ΕΙΝΑΙ ΜΕΝ Η ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΛΛΑ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ, ΑΝ ΟΧΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΠΟΛΥΜΝΙΑΣ. Η ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ‘ΠΡΟΣΦΕΡΕΣΤΑΤΗ ΑΠΑΣΕΩΝ’ ΩΣ ΕΧΟΥΣΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΠ’ΟΛΕΣ. ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΤΟ ΚΑΘΙΣΤΗ ΣΕ ΣΤΑΣΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗΣ. Ο ΑΓΚΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΣΤΗΡΙΖΕΤΟ ΣΤΟ ΓΟΝΑΤΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΓΡΑΦΙΔΑ ΚΑΙ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗ Η ΛΕΞΗ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΙΚΟ ΤΟΥ ‘ΚΑΛΩΣ’=ΚΑΛΛΙΟΝ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΞΗ ΟΨ,ΟΠΟΣ=ΦΩΝΗ (ΕΞ ΟΥ ΚΑΙ ΕΙΠΟΝ,ΕΠΟΣ ΚΤΛ) ΚΑΙ ΤΟ ΕΓΚΛΙΤΙΚΟ ‘ΠΗ’ ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ. ΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΓΛΩΣΣΙΑΣ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΟΜΗΡΟΣ, ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. ’ΚΡΗΤΗ ΤΙΣ ΓΑΙ’ΕΣΤΙ ΕΝ ΜΕΣΩ ΟΙΝΟΠΙ ΠΟΝΤΟ…ΑΛΛΟΙ Δ’ΑΛΛΩΝ ΓΛΩΣΣΗ ΜΕΜΙΓΜΕΝΟΙ…’ (ΟΔΥΣ.Τ 172). ΕΞΑΛΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΝΗΣΟ ΑΥΤΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ‘ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΣ’. Η ΟΜΗΡΙΚΗ ΑΥΤΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ ‘ΚΟΙΝΗ’ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΟΥΤΕ ΤΟΤΕ ΑΝΕΥ ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ, ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ Ο ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ Η ΚΥΡΙΑ ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ.

ΘΑΛΕΙΑ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΥΚΟΛΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ. Η ΜΟΥΣΑ ΘΑΛΕΙΑ ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΕ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΧΕ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΓΛΕΝΤΙΟΥ. ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΕΤΟ ΕΧΟΥΣΑ ΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΗ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΜΕ ΤΗ ΒΑΚΧΙΚΗ ΑΜΠΕΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΧΕΡΙ ‘ΒΑΚΤΗΡΙΟΝ’. ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΠΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΤΑ ΑΥΤΟΦΥΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝΤΟ ΒΑΣΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΧΡΗΣΙΜΕΥΑΝ ΩΣ ‘ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ’. ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΩΣ ΧΡΟΝΟ ΘΕΡΙΣΜΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΩΝ ΠΛΕΙΑΔΩΝ ΚΙ ΩΣ ΧΡΟΝΟ ΟΡΓΩΜΑΤΟΣ ΤΗ ΔΥΣΗ ΑΥΤΩΝ Η’ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟΥ ΩΡΙΩΝΑ ΩΣ ΕΠΟΧΗ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΗΣ ΘΗΡΑΣ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ (ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΡΚΤΟΣ ΠΟΥ ‘ΔΕ ΛΟΥΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ’-ΙΛΙΑΔ.Σ485) ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΥΤΕ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ, ΟΥΤΕ ΔΥΕΙ. Η ΛΕΞΗ ΘΑΛΕΙΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΧΘΕΙ ΕΚ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ –ΘΑ,-ΘΗ ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ‘ΘΑΩ’ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΠΛΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΛΕΠΩ (ΘΕΑ, ΘΕΩΜΑΙ, ΘΕΑΤΡΟΝ, ΘΑΥΜΑ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ‘ΘΗΛΑΖΩ’-ΘΗΛΗ, ΘΗΛΥΣ. ΕΠΟΜΕΝΩΣ Η ΜΟΥΣΑ ‘ΘΑΛΕΙΑ’ ΕΙΝΑΙ Η ΘΑΛΛΟΥΣΑ, Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΦΘΟΝΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΚΟΠΩΝ, ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΑΥΤΗ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ. ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΛΕΞΗ ΣΥΝΑΝΤΟΥΜΕ ΚΙ ΩΣ ΟΝΟΜΑ ΜΙΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ‘ΧΑΡΙΤΩΝ’,ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΟΣ ΤΩΝ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΩΝ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΝ (ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ 2,778Δ).

ΕΡΑΤΩ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΕΩΣ. Η ΜΟΥΣΑ ΕΡΑΤΩ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΟ ΚΡΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗ ΜΑΝΤΙΚΗ ΛΥΡΑ. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ, ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ ΨΥΧΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΤΟ ΘΕΙΟ ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ Η ‘ΕΥΓΟΝΙΚΗ’ ΚΑΙ Ν’ΑΠΟΤΡΑΠΕΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΒΛΑΨΕΙ ΤΗ ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ. Η ΕΡΑΤΩ ΕΠΕΝΕΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΙΩΜΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΟΥΝ ΛΕΚΤΙΚΑ. ΕΤΣΙ, ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΩΣ ΠΑΓΙΟ ΚΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

ΟΥΡΑΝΙΑ-ΜΟΥΣΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ. ΕΔΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΠΩΣ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ, ΕΜΠΕΡΙΕΙΧΑΝ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ. Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΣΤΟ (ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ) ΓΡΑΦΕΙ.’ΠΟΛΥ ΠΡΟ ΤΗΣ ΝΥΝ ΓΕΝΝΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΗΣΑΝΤΑΣ’, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ (ΣΤΡΑΒΩΝ-ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ, ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΙΜΑΙΟΥ,ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΑ). ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΟ ΘΟΛΟ ΝΑ ΑΡΧΙΣΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΕΓΙΝΟΝΤΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΣΤΡΗ ΝΥΚΤΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΕΤΑΜΕΝΩΝ ΟΡΟΣΕΙΡΩΝ (ΟΥΡΕΑ ΜΑΚΡΑ). ΕΚ ΤΟΥ ΡΗΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΥΣ (ΠΑΝΤΕΛΟΥΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΦΩΤΟΣ) ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ (ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ). Η ΘΕΟΓΟΝΙΑ ΤΟ ΕΝ ΤΩ ΣΥΜΠΑΝΤΙ ΦΩΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ‘ΝΥΚΤΑ’ (ΣΤΙΧ123) ‘ΕΚ ΧΑΕΟΣ Δ’ ΕΡΕΒΟΣ ΤΕ ΜΕΛΑΙΝΑ ΤΕ ΝΥΞ ΕΓΕΝΟΝΤΟ’.ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΑ; Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΤΗ ΡΙΖΑ ΟΡ-, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΥΡΟΣ=ΒΟΥΝΟ (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΕΡΙ ΟΥΡΑΝΟΥ 1,19).Η ΛΕΞΗ ΟΜΩΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΕΤΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΛΕΞΗ ‘ΑΝΑΞ’ Η ‘ΑΝΩ’, ΔΗΛΑΔΗ ΒΑΣΙΛΕΥΣ Η’ ΥΠΕΡΑΝΩ.ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΟΜΩΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΠΤΕΥΟΝΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΟΡΕΩΝ, ΚΑΤΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΦΥΣΙΚΟ ΑΛΛΩΣΤΕ, ΔΙΟΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΩΝ ΟΡΕΩΝ ΜΟΝΟ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Η ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΧΕΣΗ ΦΥΣΗ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ‘ΜΟΥΣΙΚΗ’ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ ΕΛΕΓΕ, ΟΤΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΕΠΑΝΕΥΡΟΥΝ ΤΗ ΡΟ’Ι’ΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΠΕΡΑΣ ΑΓΝΩΣΤΟ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΣΥΝΥΦΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΥΤΤΑΡΟ. ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΡΙΖΟΥΝ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΘΕ’Ι’ΚΟ, ΔΙΑΠΡΕΨΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ ΚΑΙ ΥΓΙΟΥΣ. ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ ΕΙΠΩΘΕΙ, ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕΑ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ, ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΤΟΥ ΣΚΕΠΤΕΣΘΑΙ.


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Οι αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων την "κυριακή της ορθοδοξίας"

Τα του Ιταλού κεφάλαια

Σύντομο ιστορικό: Φέτος στις 20 Μαρτίου την λεγομένη «κυριακή της ορθοδοξίας», όπως εδώ και δέκα αιώνες, η αιμοσταγής αίρεση των ναζωραίων θα διαπράξει άλλο ένα δημόσιο έγκλημα. Θα ψάλλει επτά αναθεματισμούς κατά του Ελληνικού Πολιτισμού και μάλιστα παρουσία κρατικών αρχών. Οι επτά αναθεματισμοί γίνονται για να μνημονεύεται ο αναθεματισμός κατά του Ελληνολάτρου Ιωάννου του Ιταλού.

Ο Ιωάννης Ιταλός έζησε τον 11ο αιώνα μ.α.χ.χ. Μαθήτευσε κοντά στον Μιχαήλ Ψελλό. Επέμενε δημοσίως στην διδασκαλία της Ελληνικής Κοσμοαντιλήψεως και μάλιστα στα χρόνια του μισέλληνος Αλεξίου Κομνηνού!! Διώκεται από τον Κομνηνό και τους παπάδες και του ζητείται να παρασταθεί μπροστά σε «εκκλησιαστικό δικαστήριο» αλλά και εκεί διεκήρυξε δημοσίως τις Ελληνικές απόψεις του. Οι βυζαντινοί συνόψισαν τις απόψεις του Ιταλού σε ένδεκα κεφάλαια και τα έστειλαν στον βασιλέα. Ο Κομνηνός διέταξε τον Ιταλό να αναθεματίσει αυτά τα κεφάλαια. Η απήχηση των απόψεων του Ιταλού τρόμαξε την αίρεση των ναζωραίων.

Από τότε γίνεται τακτική ανάγνωση του συνοδικού, γνωστού πλέον ως «τα του Ιταλού κεφάλαια» όπου αρχές και λαός ανανεώνουν όρκο πίστεως στην αίρεση των ναζωραίων και αποτάσσουν την Ελληνική Κοσμοαντίληψη!!! Αυτό το οικτρό θέαμα συμβαίνει κάθε χρόνο την «κυριακή της ορθοδοξίας» όπου η αίρεση των ναζωραίων υποχρεώνει τις αρχές και τον λαό να αναθεματίζουν τον Ελληνικό τρόπο σκέψεως κάτι που προσβάλλει βάναυσα την Εθνική μας ταυτότητα.

Δίδουμε στην νεοελληνική τους επτά αναθεματισμούς που ψάλλουν τα ρασοφορεμένα ανθρωποειδή της αιρέσεως των ναζωραίων.

1. Ανάθεμα σε όσους δηλώνουν μεν ότι είναι ευσεβείς, αλλά εισάγουν αναιδώς ή μάλλον ανευλαβώς , στην ορθόδοξον και καθολική εκκλησία τα ασεβή δόγματα των Ελλήνων περί ανθρωπίνων ψυχών και ουρανού και γής και των άλλων δημιουργημάτων.

2. Ανάθεμα σε όσους προτιμούν την βλακώδη υποτιθέμενη σοφία των φιλοσόφων και ακολουθούν τους διδασκάλους των, και δέχονται τας μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών ή και ότι αυταί χάνονται ομοίως με τα άλογα ζώα και εκμηδενίζονται, και διά τούτων αρνούνται την ανάστασιν και την κρίσιν και την τελικήν ανταπόδοσιν όσων έχει ζήσει ο καθείς.

3. Ανάθεμα σε όσους λέγουν ότι οι σοφοί των Ελλήνων και πρώτοι των αιρεσιαρχών-οι οποίοι αναθεματίσθησαν από τας επτά αγίας και καθολικάς συνόδους και από όλους τους πατέρας που έλαμψαν δια την ορθοδοξίαν των, ως ξένοι προς την καθολικήν εκκλησίαν λόγω του ψευδούς και ρυπαρού περιεχομένου των λόγων των-είναι ανώτεροι κατά πολύ, και εδώ και εις την μέλλουσαν κρίσιν, από τους ευσεβείς μεν και ορθοδόξους άνδρας, που όμως έκαμαν κάποιο παράπτωμα λόγω ανθρωπίνου πάθους ή αγνοίας.

4. Ανάθεμα σε αυτούς οι οποίοι αναλύουν τα Ελληνικά μαθήματα και δεν τα διδάσκονται μόνον δια γλωσσικήν εκπαίδευσιν, αλλ’ ακολουθούν και τας ματαίας θεωρίας των και τας πιστεύουν ως αληθείς και τας ασπάζονται ωσάν να περιείχον κάτι το βέβαιον, ώστε και άλλους ανθρώπους άλλοτε κρυφίως, άλλοτε δε φανερώς, να εισάγουν εις αυτάς και να τας διαδίδουν αδιστάκτως.

5. Ανάθεμα σε όσους μεταβάλλουν αυτοβούλως, όπως τας διαφόρους μυθολογίας, και την ιδικήν μας διδασκαλίαν περί δημιουργίας, και δέχονται τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς, και λέγουν ότι η ύλη, ούσα αυθύπαρκτος, μορφοποιείται υπό των ιδεών, και φανερώς αναιρούν το αυτεξούσιον του δημιουργού ο οποίος από του μή όντος ωδήγησε τα πάντα εις την ύπαρξιν, και ως ποιητής επιβάλλει εις όλα αρχήν και τέλος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς.

6. Ανάθεμα σε όσους αποδέχονται και διδάσκουν τους ματαίους και Ελληνικούς λόγους ότι προϋπάρχουν αι ψυχαί και ότι δεν παρήχθησαν τα πάντα εκ του μή όντος, και ότι υπάρχει τέλος της κολάσεως ή αποκατάστασις πάλιν της δημιουργίας και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια τοιούτων λόγων εισηγούνται την κατάλυσιν και το πρόσκαιρον της βασιλείας των ουρανών, η οποία, όπως δίδαξε και παρέδωσε ο ίδιος ο χριστός και θεός μας, είναι αιωνία και ακατάλυτος-και δια της παλαιάς και της καινής διαθήκης ολοκλήρου εμάθαμε εμείς ότι και η κόλασις είναι ατελεύτητος και η βασιλεία αιώνιος-εις αυτούς λοιπόν, οι οποίοι δια των τοιούτων λόγων και τους εαυτούς των καταστρέφουν και γίνονται πρόξενοι αιωνίας καταδίκης δι’ άλλους, ανάθεμα.

7. Εις εκείνα τα Ελληνικά και ετερόδοξα δόγματα και διδάγματα τα οποία εισήχθησαν αντιθέτως προς την χριστιανικήν και ορθόδοξον πίστιν υπό του Ιωάννου Ιταλού και των μαθητών του που έχουν μολυνθή από την μολυσματική του νόσον, και είναι ενάντια προς την καθολικήν και άψογον πίστιν των ορθοδόξων, ανάθεμα.

Η απάντηση της Ελληνικής Θρησκείας σε αυτά τα ανθρωποειδή έχει ως εξής:

Οιοσδήποτε Έλλην παρευρεθεί σε χριστιανικό εκμαυλιστήριο και ψάλλει μαζί με τους ρασοφορεμένους αλήτες «ανάθεμα» κατά της Ελληνικής Σοφίας είναι ένας στυγερός εγκληματίας. Ένας εχθρός του Ελληνισμού και του αξίζει ο θάνατος. Όσο υπάρχουν ναζωραίοι κατακτητές που δολοφονούν τις ψυχές του Ελληνικού λαού τόσο θα γεννώνται Έλληνες που θα εξοντώνουν χωρίς έλεος τους εχθρούς του Ελληνισμού.


ΟΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουν τους τρεις μεγίστους φωστήρες των ελληνικών γραμμάτων!

  • Ιωάννης ο Χρυσόστομος
  • ο Μέγας Βασίλειος
  • Γρηγόριος Νανζιαζηνός

Αυτούς τους τρεις που διέσωσαν τα ελληνικά γράμματα και τα παρέδωσαν σε μας τους νεότερους!
Η γιορτή αυτή μας δίνει την ευκαιρία να αναφερθούμε στο περιβόητο κατασκεύασμα των «ελληνοχριστιανικών Ιδεωδών» και να δούμε κατά πόσον κάτι τέτοιο μπορεί πράγματι να υπάρξει.

Μαθαίνουμε - και για κάποιους αποτελεί και ιδεολόγημα - ότι «Η Ορθοδοξία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας των Ελλήνων»..., «Χριστιανική Εκκλησία και Ελληνικό Έθνος είναι έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες», Πατρίδα θρησκεία οικογένεια και κάτι παρόμοια.
Αξίζει, λοιπόν, να δούμε πόσο αληθεύουν αυτά τα «σλόγκαν». Και, για τούτο, ας γυρίσουμε πίσω στις ρίζες, στην εποχή όπου ο Χριστιανισμός καθιερώθηκε ως επίσημη θρησκεία του Βυζαντινού κράτους, και θεμελιώθηκε η συνύπαρξη κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας.
Πλοηγός σ' αυτό το ταξίδι θα είναι ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης και αρθρογράφος Μάριος Πλωρίτης. Και επειδή οι αλήθειες πρέπει να λέγονται, ας ακούσουμε τι έχει να μας πει, έτσι για να προβληματιστούμε λιγάκι:

Η Ιστορία, γράφει στο βήμα των Αθηνών, αρχίζει με μια γοερή αντίφαση: Οι Βυζαντινοί ένιωθαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, διατηρούσαν πάμπολλα έθιμά τους, μιλούσαν τη γλώσσα τους, οι λόγιοί τους μελετούσαν την αρχαία Γραμματεία, τη «συντηρούσαν» αντιγράφοντας τα κείμενά της.
Απ' την άλλη, όμως, αποστρέφονταν την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τους ταύτιζαν με την επάρατη ειδωλολατρία, τον εχθρό και αλλοτινό διώκτη της χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, έγιναν αυτοί διώκτες ανελέητοι των παλιών διωκτών τους. Και, φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στο μίσος κατά «παντός του ελληνικού» και στον λυσσαλέο κατατρεγμό του, έπαιξε η Εκκλησία, που ήταν ο φορέας και λειτουργός της νέας θρησκείας και ο μοναδικός σχεδόν πνευματικός οδηγητής των Βυζαντινών.
Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέψουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων στερώντας, έτσι, τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη «βδελυρή θρησκεία των ειδώλων».
Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, πρωτοστάτησε στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης του Σεραπείου, με τους 42.000 τόμους της μοναδικής κιβωτού της αρχαίας γνώσης και λογοτεχνίας...
Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ο πολύς Ιουστινιανός έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας...
Και να ήταν μόνο τα άψυχα; Οι πρόδρομοι των σημερινών ζηλωτών επιδόθηκαν σε φοβερούς διωγμούς και σφαγές των «εθνικών», που τις ομολογούν και οι χριστιανοί χρονικογράφοι...
Ο ελληνολάτρης αυτοκράτορας Ιουλιανός όχι μόνο συκοφαντήθηκε και αναθεματίσθηκε σαν «αποστάτης» και «παραβάτης» αλλά και δολοφονήθηκε από χριστιανό, ενώ πολεμούσε εναντίον των Περσών...
Ο ανεψιός και διάδοχος του πατριάρχη Θεόφιλου, ο Κύριλλος, θεωρείται ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της σπουδαίας νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας)...
Και η Σύνοδος της Νικαίας αναθεμάτιζε όσους «μελετούσαν διεξοδικώς τα ελληνικά μαθήματα»...
Ακόμα και το όνομα «Έλλην» πήρε νόημα υβριστικό και αποκρουστικό. Το Βυζάντιο «πολέμιον υπελάμβανε (θεωρούσε εχθρικό) το των Ελλήνων όνομα, καθ' όσον ανέκαθεν το όνομα τούτο εταυτίσθη μετά της εννοίας του ειδωλολάτρου», γράφει ο κάθε άλλο παρά «αντίχριστος», βέβαια ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος. «Ανόσιους, μυσαρούς, παμμίαρους» αποκαλούσαν τους Έλληνες οι αυτοκρατορικοί νόμοι και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.
Ο Αθανάσιος κατακεραύνωνε τους «μιαρούς» Έλληνες... ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός στηλίτευσε την «κίβδηλον ποίησιν» των αρχαίων... και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούσε πως Χριστιανισμός και Ελληνισμός είναι ασυμβίβαστοι, διαφωνώντας με τους νυν ελληνοχριστιανικούς κήρυκες...
«Το όνομα Έλλην κατήντησε θρησκευτικόν και ελέγετο περί μη χριστιανών και αν ακόμη ούτοι ήσαν Σαρακηνοί», λέει στην εκδοθείσα το 1933 «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους» ο ιστορικός Αμαντος.
Ακόμα και κορυφαίοι διανοητές, όπως ο πατριάρχης Φώτιος (9ος αιώνας) έγραφε πως οι Ρώσοι, προτού εκχριστιανισθούν, είχαν «ελληνικήν και άθεον δόξαν», ενώ ο «πλατωνιστής» Μιχαήλ Ψελλός (11ος αιώνας) έλεγε πως οι Κινέζοι ήταν «Έλληνες το δόγμα»!!!
Και όταν, το 968, απεσταλμένοι του Πάπα εγχείρισαν στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά γράμματα του Ποντίφικα με την προσφώνηση «αυτοκράτωρ των Ελλήνων», ο Φωκάς τους έριξε στη φυλακή!
Εναι αλήθεια πως, από τον 10ο και, περισσότερο, από τον 13ο αιώνα, οι βυζαντινοί ανθρωπιστές προσπάθησαν να ξαναδώσουν στα ονόματα «Ελλάς» και «Έλληνες» την παλιά τους αίγλη, και διεκδίκησαν την πνευματική «κληρονομιά» της Αθήνας. Ωστόσο, αυτή η «αποκατάσταση» δεν εξάλειψε τον (κληρικό προπάντων) ανθελληνισμό ως το τέλος της αυτοκρατορίας.
Ο μέγας λογοθέτης (πρωθυπουργός) του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου, Θεόδωρος Μετοχίτης (αρχές 14ου αιώνα), θεωρούσε τους Έλληνες «εχθρούς του κράτους» και ευχόταν να «εξολοθρευθούν με την βοήθειαν του Θεού», ενώ ο προοδευτικός θεολόγος Βαρλαάμ (14ος αιώνας) θα κατηγορηθεί, ανάμεσα στ' άλλα, και σαν «ελληνομανής».
Και ο Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Οθωμανοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... αν με ρωτήσει κανείς τι είμαι απαντώ, Χριστιανός είμαι».
Και ο ιστορικός Παύλος Καλλιγάς στο βιβλίο του «Μεσαιωνικός βίος του Ελληνικού Έθνους» λέγει: «Αυτούς τους διώκοντας τον Χριστιανισμόν Τούρκους, αποκαλεί η Εκκλησία "νέους Έλληνας", διότι το όνομα Έλλην ήτο τότε συνώνυμον τω αντιχρίστω... Οι περισωθέντες επίσημοι αναθεματισμοί του ελληνικού ονόματος, αποδεικνύουν ότι οι ακαταλόγιστοι εκείνοι άνθρωποι ενόσουν (έπασχαν από) αληθή ελληνοφοβίαν»....
Ο βυζαντινός ιερός πόλεμος κατά των Ελλήνων, που κράτησε έντεκα αιώνες, απόδειξε πόσο τυφλώνει ο δογματικός φανατισμός, αλλά και πόσο ανέσπερη αλκή έχει ο ελληνικός πολιτισμός, αφού κατόρθωσε να επιβιώσει ακόμα κι όταν τον μαχόταν ανένδοτα η πιο κραταιή (μαζί με τον αυτοκράτορα) δύναμη του Βυζαντίου, η ιεραρχία...

Αυτά από τον Μάριο Πλωρίτη.

Οι τρεις Ιεράρχες, μας λένε, διέσωσαν τα ελληνικά γράμματα!!! Από ποιους τα διέσωσαν; Και πώς; Αφού η ελληνική γλώσσα ήταν, τότε, η επίσημη γλώσσα του γνωστού κόσμου!
Πώς όμως υπερασπίστηκαν τον ελληνισμό όταν ο Μέγας Βασίλειος γράφει στο έργο του «εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον»:
«Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν».

Και ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει στην ομιλία του εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν:
«Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων!), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλίκιαν...
Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους... Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους».

Τόση ήταν η αγάπη τους προς τους Έλληνες και την Ελλάδα που ο Χρυσόστομος συμβουλεύει τους χριστιανούς στον λόγο του «Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα»:
«Κανένας δεν πρέπει να δίνει στα παιδιά του ονόματα των ελλήνων προγόνων του, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά να δίνει τα ονόματα των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης».
Ιδού και η απάντηση σε όσους απορούν γιατί δεν μπορούν να δώσουν όνομα στα παιδιά τους που δεν περιλαμβάνεται στας εκκλησιαστικάς δέλτους!

Είναι όμως και ο Γρηγόριος Νανζιαζηνός:
«Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου Ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου Ελληνικά χέρια και ούτε Ελληνικά τραγούδια να ΜΟΛΥΝΟΥΝ τα αυτιά και την γλώσσα μου».

Αυτά, λοιπόν, επειδή οι αλήθειες πρέπει να λέγονται.


Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821

Γρηγόριος ελέω Θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ρώμης και Oικουμενικός Πατριάρχης.

Οι τω καθ' ημάς αγιωτάτω, πατριαρχικώ, αποστολικώ και οικουμενικώ θρόνω υποκείμενοι ιερώτατοι μητροπολίται και υπέρτιμοι και θεοφιλέστατοι αρχιεπίσκοποι τε και επίσκοποι, εν αγίω Πνεύματι αγαπητοί αδελφοί και συλλειτουργοί, και εντιμότατοι κληρικοί της καθ' ημάς του Χριστού μεγάλης εκκλησίας και εκάστης επαρχίας ευλαβέστατοι ιερείς και οσιότατοι ιερομόναχοι, οι ψάλλοντες εν ταις εκκλησίαις της Πόλεως, του Γαλατά και όλου του Καταστένου και απανταχού, και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι Χριστιανοί, τέκνα εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις είη υμήν και ειρήνη παρά Θεού, παρ' ημών δε ευχή, ευλογία και συγχώρεσις.

Η πρώτη βάσις της ηθικής, ότι είναι η προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη είναι ηλίου λαμπρότερον και όστις ευεργετούμενος αχαριστεί είναι ο κάκιστος των ανθρώπων. Αυτήν την κακίαν βλέπομεν πολλαχού στηλιτευομένην και παρά των ιερών γραφών και παρ' αυτού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ασυγχώρητον, καθώς έχομεν το παράδειγμα του Ιούδα. Όταν δε η αχαριστία ήναι συνωδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον την κοινής ημών ευεργέτιδος και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας, τότε εμφαίνει και τρόπον αντίθεον, επειδή ουκ έστι, φησί, βασιλεία και εξουσία ειμή υπό Θεού τεταγμένη όθεν και πας ο αντιττατόμενος αυτή τη θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένη κραταιά βασιλεία, τη του Θεού διαταγή ανθέστηκε.

Και τα δύο ταύτα ουσιώδη και βάσιμα ηθικά και θρησκευτικά χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτατα και αλαζονείαν ο, τε προδιορισθείς της Μολδαυίας ηγεμών ως μη ώφειλε, Μιχαήλ, και ο του γνωστού αγνώμονος και φυγάδος Υψηλάντου αγνώμων υιός Αλέξανδρος Υψηλάντης. Εις όλους τους ομογενείς μας είναι γνωστά τα άπειρα ελέη, όσα η αένναος της εφ' ημάς τεταγμένης κραταίας βασιλείας πηγή εξέχεεν εις τον κακόβουλον αυτόν Μιχαήλ 'από μικρού και ευτελούς τον ανύψωσεν εις βαθμούς και μεγαλεία' από αδόξου και ασήμου τον προήγαγεν εις δόξας και τιμάς' τον επλούτισε, τον περιέθαλψε, τέλος πάντων τον ετίμησε και με τον λαμπρότατον της ηγεμονίας αυτής θρόνον και τον κατέστησεν άρχοντα λαών.

Αυτός όμως, φύσει κακόβουλος ων, εφάνη τέρας έμψυχον αχαριστίας και συνεφώνησε μετά του Αλεξάνδρου Υψηλάντου, υιού του δραπέτου και φυγάδος εκείνου Υψηλάντου, όστις παραλαβών μερικούς ομοίους του βοηθούς ετόλμησε να έλθη αίφνης εις την Μολδαυίαν, και αμφότεροι απονενοημένοι επίσης, αλαζόνες και δοξομανείς, ή μάλλον ειπείν, ματαιόφρονες, εκήρυξαν του γένους ελευθερίαν και με την φωνήν αυτήν εφείλκυσαν πολλούς των εκεί κακοήθεις και ανοήτους, διασπείραντες και αποστόλους εις διάφορα μέρη δια να εξαπατήσωσι και να εφελκύσωσιν εις τον ίδιον της απωλείας κρημνόν και άλλους πολλούς των ομογενών μας.

Διά να δυνηθώσι δε τρόπον τινά να ενθαρρύνωσι τους ακούοντας μετεχειρίσθησαν και το όνομα της Ρωσσικής Δυνάμεως, προβαλλόμενοι, ότι και αυτή είναι σύμφωνος με τους στοχασμούς και τα κινήματά των' πρόβλημα διόλου ψευδές και ανύπαρκτον, και μόνον της ιδικής των κακοβουλίας και ματαιοφροσύνης γέννημά τε και αποκύημα' επειδή, εν ω το τοιούτον είναι αδύνατον ηθικώς και πολλής προξένον μομφής εις την ρωσσικήν αυτοκρατορίαν, και ο ίδιος ενταύθα εξοχώτατος πρέσβυς αυτής έδωκεν έγγραφον πληροφορίαν, ότι ουδεμίαν ή είδησιν ή μετοχήν έχει το ρωσσικόν κράτος εις αυτήν την υπόθεσιν, καταμεμφόμενον μάλιστα και αποτροπιαζόμενον του πράγματος της βδελυρίαν' και προσεπιπλέον η αυτού εξοχότης ειδοποίησεν εξ επαγγέλματος τα διατρέχοντα, υπομνήσας το βασίλειον κράτος, ότι ανάγκη πάσα να φροντίση ευθύς εξ αρχής τον αποσκορακισμόν και την διάλυσιν των τοιούτων κακών' και τόσον εκ της ειδοποιήσεως ταύτης, όσον και από τα έγγραφα, τα οποία επιάσθησαν από μέρους των μουχαφίσιδων των βασιλικών σερχατίων, και από άλλους πιστούς ομογενείς επαρρησιάσθησαν, έγεινε γνωστή εις το πολυχρόνιον κράτος η ρίζα και η βάσις όλου αυτού του κακοήθους σχεδίου.

Με τοιαύτας ραδιουργίας εσχημάτισαν την ολεθρίαν σκηνήν οι δύο ούτοι και οι τούτων συμπράκτορες φιλελεύθεροι, μάλλον δε μισελεύθεροι, και επεχείρησαν εις έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον, θέλοντες να διαταράξωσι την άνεσιν και ησυχίαν των ομογενών μας πιστών ραγιάδων της κραταιάς βασιλείας, την οποίαν απολαμβάνουσιν υπό την αμφιλαφή αυτής σκιάν με τόσα ελευθερίας προνόμια, όσα δεν απολαμβάνει άλλο έθνος υποτελές και υποκείμενον, ζώντες ανενόχλητοι με τας γυναίκας και τα τέκνα των, με τας περιουσίας και καταστάσεις, και με την ύπαρξιν της τιμής των, και κατ' εξοχήν με τα προνόμια της θρησκείας, ήτις διεφυλάχθη και διατηρείται ασκανδάλιστος μέχρι της σήμερον επί ψυχική ημών σωτηρία.

Αντί λοιπόν φιλελευθέρων εφάνησαν μισελεύθεροι, και αντί φιλογενών και φιλοθρήσκων εφάνησαν μισογενείς, μισόθρησκοι και αντίθεοι, διοργανίζοντες, φευ, οι ασυνείδητοι με τα απονενοημένα κινήματά των την αγανάκτησιν της ευμενούς κραταιάς βασιλείας εναντίον των ομογενών μας υπηκόων της, και σπεύδοντες να επιφέρωσι κοινόν και γενικόν τον όλεθρον εναντίον παντός του γένους. Και αγκαλά είναι γνωστόν, ότι, όσοι είναι κατηρτισμένοι τω όντι εις την ευσέβειαν, όσοι νουνεχείς και τίμιοι και των ιερών κανόνων και θείων νόμων ακριβείς φύλακες δεν θέλουν δώσει ευηκοιαν εις τας ψευδολογίας των αχρείων εκείνων και κακόβουλων' επειδή όμως είν' ενδεχόμενον να σηνηρπάσθησάν τινές και παρασυρθώσι και άλλοι, διά τούτο προκαταλαμβάνοντες εκ προνοίας εκκλησιαστικής υπαγορεύομεν πάσιν υμίν τα σωτήρια, και γράφοντες μετά των περί ημας ιερωτάτων συναδελφών, του μακαριωτάτου πατριάρχου των Ιεροσολύμων, των εκλαμπροτάτων και περιφανεστάτων προυχόντων του γένους, των τιμιωτάτων πραγματευτών, των αφ' εκάστου ρουφετίου προκριτωτέρων και όλων των εν τη βασιλευούση ορθοδόξων μελών εκάστης τάξεως και εκάστου βαθμού, συμβουλεύομεν και παραινούμεν και εντελλόμεθα και παραγγέλλομεν πάσιν υμίν τοις κατά τόπον αρχιερεύσι, τοις ηγουμένοις των ιερών μοναστηρίων, τοις ιερεύσι των εκκλησιών, τοις πνευματικοίς πατράσι των ενοριών, τοις προεστώσι και ευκαταστάτοις των κωμοπόλεων και χωρίων, και πάσιν απλώς τοις κατά τόπον προκρίτοις να διακηρύξετε την απάτην των ειρημένων κακοποιών και κακοβούλων ανθρώπων, και να τους αποδείξετε και να τους στηλιτεύσετε πανταχού ως κοινούς λυμεώνας και ματαιόφρονας, και να προσέχετε όσον το δυνατόν εις τας απάτας αυτών και ραδιουργίας, γινώσκοντες, ότι η μόνη απόδειξις της αθωότητος των είναι να εμφανίσωσιν όσα γράμματα λάβωσι τυχόν εις χείρας περί της αυτής υποθέσεως, ή ειδήσεις μάθωσι, και να παρρησιάσωσιν οι μεν ενταύθα εν βασιλευούση προς ημάς, οι δ' εν τοις έξω μέρεσιν εις τους κατά τόπον αρχιερείς και τους διοριζομένους παρ' ημών εκκλησιαστικούς εξάρχους και τους βασιλικούς εξουσιαστάς και διοικητάς, δηλοποιούντες και παραδίδοντες και εκείνους τους απλουστέρους, όσοι ήθελαν φωραθή ότι ενεργούν ανοίκεια του ρεαγιαδιακού χαρακτήρος' καθότι οι τοιούτοι διαταράττουσι την γενικήν ησυχίαν, και κατακρημνίζουσι τους αδυνάτους και αθώους ομογενείς μας εις της απωλείας το βάραθρον.

Και τόσον υμείς οι αρχιερείς, οι μοναστηριακοί, οι ιερωμένοι, και οι προεστώτες και ευκατάστατοι και πρόκριτοι εκάστου τόπου με την άγρυπνον προσοχήν σας, όσον και οι λοιποί εκάστης τάξεως και βαθμού άνθρωποι με τας εκ μέρους σας αδιαλείπτους συμβουλάς και νουθεσίας, και κατά τας πατρικάς και προνοητικάς εκκλησιαστικάς ημών οδηγίας και παραινέσεις να γενήτε εδραίοι και αμετακίνητοι επί του κέντρου του ρεαγιαλικίου, και εξ όλης ψυχής και καρδίας σας να διαφυλλάττετε την πίστιν και κάθε υποταγήν και ευπείθειαν εις αυτήν την θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένην κραταιάν και αήττητον βασιλείαν, και να αποδεικνύετε εντελώς με όλα τα πραγματικά της ειλικρινείας σημεία' καθότι η μετ' ευχαριστίας και ειλικρινείας υποταγή χαρακτηρίζει και την προς Θεόν αγάπην και πίστιν, και την προς τας θείας αυτού εντολάς και τας υπαγορεύσεις των θείων νόμων και ιερών κανόνων υπακοήν, και την ευγνωμοσύνην της καρδίας ημών διά τ' άπειρα ελέη, οπού απολαμβάνομεν παρά της βασιλικής φιλανθρωπίας.

Επειδή δε προς τοις άλλοις εγένετο γνωστόν, ότι οι το σατανικόν της δημεγερσίας φρόνημα επινοήσαντες, και εταιρίαν τοιαύτην συστησάμενοι προς αλλήλους συνεδέθησαν και με τον δεσμόν του όρκου, γινωσκέτωσαν, ότι ο όρκος αυτός είναι όρκος απάτης, είναι αδιάκριτος, και όμοιος με τον όρκον του Ηρώδου, όστις, διά να μη φανή παραβάτης του όρκου του, απεκεφάλισεν Ιωάννην τον βαπτιστήν. Αν ήθελεν αθετήσει τον παράλογον όρκον του, τον οποίον επενόησεν η άλογος επιθυμία του, έζη βέβαια τότε ο θείος πρόδρομος' ώστε ενός απλού όρκου επιμονή έφερε τον θάνατον του προδρόμου. Η επιμονή άρα του όρκου εις διατήρησιν των υποσχεθέντων παρά της φατρίας αυτής, πραγματευομένης ουσιωδώς την απώλειαν ενός ολοκλήρου γένους, πόσον είναι ολεθρία και θεομίσητος είναι φανερόν' εξ εναντίας, η αθέτησις του όρκου αυτού, απαλλάττουσα το γένος εκ των επερχομένων απαραμυθήτων δεινών, είναι θεοφιλής και σωτηριώδης. Διά τούτο τη χάριτι του παναγίου Πνέυματος έχει η εκκλησία αυτόν διαλελυμένον, και αποδέχεται και συγχωρεί εκ καρδίας τους μετανοούντας και επιστρέφοντας, και την προτέραν απάτην ομολογούντας, και το πιστόν ρεαγιαλίκι αυτών εναγκαλιζομένους ειλικρινώς.

Ταύτα αμέσως να κοινολογήσετε εις όλους του γνωστούς σας, και να κατασταθήτε όλοι προσεκτικώτεροι, ανατρέποντες και διαλύοντες ως αραχνιώδη υφάσματα, όσα η απάτη και η κακοβουλία των πρωταιτίων εκείνων καθ' οιονδήτινα τρόπον συνέπλεξε. Επειδή, εάν, ο μη γένοιτο, δεν ήθελε καθαρισθή η θανατηφόρος αύτη λύμη, και φωραθώσί τινες τολμώντες εις επιχειρήματα εναντία των καθηκόντων του ρεαγιαλικίου, κοντά οπού οι τοιούτοι έχουσι να παιδευθώσι χωρίς ελέους και οικτιρμών (μη γένοιτο, Χριστέ βασιλεύ!) αμέσως θέλει εξαφθή η δικαία οργή του κράτους του καθ' ημών, και ο θυμός τής εκδικήσεως γενικός των εχλιϊσλάμιδων, και θέλουν εκχυθή τόσων αθώων αίματα αδίκως και παραλόγως, καθώς αποκριματίστως ταύτα πάντα διεσάλπισεν η κραταιά και αήττητος βασιλεία διά του εκδοθέντος και επ' ακροάσει κοινή ημών αναγνωσθέντος υψηλού βασιλικού προσκυνητού ορισμού.

Εκείνους δε τους ασεβείς πρωταιτίους και απονενοημένους φυγάδας και αποστάτας ολεθρίους να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε και διανοία και λόγω, καθότι και η εκκλησία και το γένος τους έχει μεμισημένους, και επισωρέυει κατ' αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς' ως μέλη σεσηπότα, τους έχει αποκεκομμένους της καθαράς και υγιαινούσης χριστιανικής ολομελείας' ως παραβάται δε των θείων νόμων και κανονικών διατάξεων, ως καταφρονηταί του ιερού χρήματος της προς τους ευεργέτας ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, ως εναντίοι ηθικών και πολιτικών όρων, ως την απώλειαν των αθώων και ανευθύνων ομογενών μας ασυνειδήτως τεκταινόμενοι, αφωρισμένοι υπάρχειεν και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τω αιωνίω υπόδικοι αναθέματι, και αυτοί, και όσοι τοις ίχνεσιν αυτών κατηκολούθησαν του λοιπού, αν μη θελήσωσιν εννοήσαι την αρπαγήν και απάτην, και επιστραφήναί τε και βαδίσαι την ευθείαν της σωτηρίας οδόν, αν δεν αναλάβωσιν, ό εστι, τον εντελή χαρακτήρα του ρεαγιαδικού αυτών επαγγέλματος.

Τα αυτά δε και κατά της αρχιερωσύνης σας και ιερωσύνης σας επανατείνομεν, εαν μη βαδίσετε, εις όσα εν Πνέυματι αγίω αποφαινόμεθα δια του παρόντος εκκλησιαστικώς, εάν δεν δείξετε εν έργω την επιμέλειάν σας και προθυμίαν εις την διάλυσιν των σκευωριών, εις την αναστολήν των καταχρήσεων και αταξιών, εις την επιστροφήν των πλανηθέντων, εις την άμεσον και έμμεσον καταδρομήν και εκδίκησιν των επιμενόντων εις τα αποστατικά φρονήματα, εάν δεν συμφωνήσετε τη εκκλησία του Θεού, και, εν ενί λόγω, εάν καθ' οιονδήτινα τρόπον δολιευθήτε και κατενεχθήτε κατά της κοινής ημών ευεργέτιδος κραταιάς βασιλείας, έχομεν υμάς αργούς πάσης ιεροπραξίας, και τη δύναμει του παναγίου Πνεύματος εκπτώτους του βαθμού της αρχιεροσύνης και ιερωσύνης και το πυρί της γεέννης ενόχους, ως την κοινήν του γένους απώλειαν προτιμήσαντας. Ούτω τοίνυν γινώσκοντες, ανανήψατε προς Θεού και ποιήσατε καθώς γράφομεν εκκλησιαστικώς και γενικώς παρακελευόμεθα, και μη άλλως εξ αποφάσεως, ότι περιμένομεν κατά τάχος την αισίαν των γραφομένων αποπεράτωσιν, ίνα και η του θεού χάρις και το άπειρον έλεος είη μετά πάντων υμών.
αωκα' εν μηνί Μαρτίω.

Υπεγράφη συνοδικώς επάνωθεν του ιερού θυσιαστηρίου παρά της ημών μετριότητος και της μακαριότητός του και πάντων των συναδέλφων αγίων αρχιερέων.
Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αποφαίνεται.
Ο Ιεροσολύμων Πολύκαρπος συναποφαίνεται.
Ο Καισαρίας Ιωαννίκιος.
Ο Νικομηδείας Αθανάσιος.
Ο Δέρκων Γρηγόριος.
Ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος.
Ο Βιζύης Ιερεμίας.
Ο Σίφνου Καλλίνικος.
Ο Ηρακλείας Μελέτιος.
Ο Νικαίας Μακάριος.
Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ.
Ο Βερροίας Ζαχαρίας.
Ο Διδυμοτοίχου Καλλίνικος.
Ο Βάρνης Φιλόθεος.
Ο Ρέοντος Διονύσιος.
Ο Κυζίκου Κωνστάντιος.
Ο Χαλκηδόνας Γρηγόριος.
Ο Τουρνόβου Ιωαννίκιος.
Ο Πισειδίας Αθανάσιος.
Ο Δρύστας Ανθιμος.
Ο Σωζοπόλεως Παϊσιος.
Ο Φαναρίου και Φερσάλων Δαμασκηνός.
Ο Ναυπάκτου και Άρτης Άνθιμος.


ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

Α
ΑΒΔΗΡΟΣ - ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ - ΑΓΑΠΗΝΩΡ - ΑΓΑΥΗ - ΑΓΕΥΣ - ΑΓΗΝΩΡ - ΑΓΟΡΑΚΡΙΤΟΣ - ΑΓΗΣΙΛΑΟΣ - ΑΓΙΣ - ΑΓΛΑΊΑ - ΑΓΝΟΔΙΚΗ - ΑΓΝΩ - ΑΓΝΩΝ - ΑΔΜΗΤΟΣ - ΑΔΡΑΣΤΕΙΑ - ΑΔΩΝΙΣ - ΑΕΘΛΙΟΣ - ΑΕΛΛΩ - ΑΕΡΟΠΗ -ΑΕΡΟΠΟΣ - ΑΕΤΙΩΝ - ΑΘΗΝΑ - ΑΘΗΝΙΩΝ - ΑΙΑΣ - ΑΙΓΙΝΑ - ΑΘΗΝΑΪΣ - ΑΙΓΕΥΣ - ΑΙΓΙΣΘΟΣ - ΑΙΓΛΗ - ΑΙΓΥΠΤΟΣ - ΑΙΘΡΑ - ΑΙΑΚΟΣ - ΑΙΘΗΡ - ΑΙΛΙΑΝΟΣ - ΑΙΜΩΝ - ΑΙΟΛΟΣ - ΑΙΣΧΥΛΟΣ -ΑΙΣΩΠΟΣ - ΑΙΩΡΑ - ΑΚΑΔΗΜΟΣ - ΑΚΤΑΙΗ - ΑΚΤΑΙΟΣ -ΑΚΤΩΡ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΑΛΘΑΙΑ - ΑΛΚΑΙΟΣ - ΑΛΚΑΜΕΝΗΣ - ΑΛΚΗΣΤΗ - ΑΛΚΕΙΔΗΣ - ΑΛΚΕΤΑΣ - ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ - ΑΛΚΙΝΟΟΣ - ΑΛΚΜΕΝΗΣ - ΑΛΚΜΗΝΗ - ΑΛΚΥΟΝΗ - ΑΜΥΝΤΑΣ - ΑΜΦΙΘΟΗ - ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ - ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ - ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ - ΑΝΑΚΡΕΩΝ - ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΣ - ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ - ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ - ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ - ΑΝΤΕΙΑ - ΑΝΤΑΙΟΣ - ΑΝΤΙΓΟΝΗ - ΑΝΤΙΓΟΝΟΣ - ΑΝΤΙΜΑΧΗ - ΑΝΤΙΜΑΧΟΣ - ΑΝΤΙΝΟΟΣ - ΑΝΤΙΟΠΗ - ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΣ - ΑΝΤΙΦΩΝ - ΑΠΕΛΛΗΣ - ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ - ΑΠΟΛΛΩΝ - ΑΡΓΟΣ - ΑΡΕΤΗ - ΑΡΙΑΔΝΗ - ΑΡΕΙΑΝΟΣ - ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ - ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ -ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΓΕΙΤΩΝ - ΑΡΙΣΤΕΑΣ - ΑΡΙΣΤΟΔΙΚΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ - ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ- ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ - ΑΡΙΩΝ - ΑΡΚΑΣ - ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ - ΑΡΜΟΔΙΟΣ - ΑΡΜΟΝΙΑ - ΑΡΠΙΝΑ - ΑΡΤΕΜΙΣ - ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ - ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ - ΑΣΠΑΣΙΑ - ΑΣΩΠΟΣ - ΑΤΤΑΛΟΣ - ΑΤΘΙΣ - ΑΤΡΕΥΣ - ΑΥΓΗ - ΑΥΞΩ - ΑΥΡΑ - ΑΦΡΟΔΙΤΗ - ΑΧΙΛΛΕΥΣ

Β
ΒΑΥΒΩ - ΒΑΦΗΣ - ΒΑΦΥΚΛΗΣ - ΒΑΚΙΣ - ΒΑΚΧΟΣ - ΒΑΚΧΥΛΙΔΗΣ
ΒΕΛΛΕΡΕΦΟΝΤΗΣ - ΒΕΡΕΝΙΚΗ - ΒΙΑΣ - ΒΟΙΩΤΟΣ - ΒΙΩΝ - ΒΟΙΩ - ΒΟΡΕΑΣ - ΒΟΤΡΥΣ - ΒΡΑΣΙΔΑΣ - ΒΡΙΣΗΙΣ - ΒΡΟΝΤΗΣ - ΒΡΟΝΤΙΝΟΣ - ΒΡΟΤΕΑΣ - ΒΡΥΑΣ - ΒΡΥΜΗ - ΒΡΥΣΩΝ - ΒΥΖΑΣ - ΒΩΡΟΣ

Γ
ΓΑΙΑ - ΓΑΛΑΤΕΙΑ - ΓΑΛΗΝΗ - ΓΑΛΗΝΟΣ - ΓΑΝΥΜΗΔΗΣ - ΓΑΥΑΝΗΣ - ΓΕΙΤΩΝ -
ΓΕΛΩΣ - ΓΕΜΙΝΟΣ - ΓΗ - ΓΗΡΥΟΝΗΣ - ΓΛΑΥΚΗ - ΓΛΑΥΚΙΑΣ - ΓΛΑΥΚΙΔΗΣ
ΓΛΑΥΚΟΣ - ΓΛΥΚΩΝ - ΓΝΗΣΙΠΠΟΣ - ΓΟΡΓΙΑΣ - ΓΟΡΓΟΣ - ΓΟΡΓΩ
ΓΡΑΙΚΟΣ - ΓΡΥΛΟΣ - ΓΡΥΝΕΙΟΣ - ΓΥΓΗΣ - ΓΥΗΣ - ΓΥΠΑΙΕΥΣ
ΓΥΛΙΠΠΟΣ

Δ
ΔΑΕΙΡΑ - ΔΑΙΔΑΛΟΣ - ΔΑΜΑΣΙΑΣ - ΔΑΜΑΣ - ΔΑΜΑΣΚΙΟΣ - ΔΑΜΑΣΤΗΣ
ΔΑΜΙΣ - ΔΑΜΟΚΛΗΣ - ΔΑΜΟΦΩΝ - ΔΑΜΩΝ - ΔΑΜΟΦΙΛΗ - ΔΑΝΑΗ
ΔΑΝΑΟΣ - ΔΑΡΔΑΝΟΣ - ΔΑΦΝΗ - ΔΑΦΝΗΣ - ΔΕΙΝΟΚΡΑΤΗΣ
ΔΕΙΝΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΔΕΙΝΩ - ΔΕΙΝΩΝ - ΔΕΛΦΙΩΝ - ΔΕΞΙΠΠΟΣ - ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ - ΔΗΛΙΟΣ - ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ - ΔΗΜΗΤΡΑ - ΔΗΜΟΔΟΚΟΣ - ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ - ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ - ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΔΗΜΟΦΙΛΗ - ΔΗΜΟΦΩΝ - ΔΗΜΟΧΑΡΗΣ - ΔΙΑΓΟΡΑΣ - ΔΙΗΑΝΕΙΡΑ - ΔΙΗΔΑΜΕΙΑ - ΔΙΚΑΙΑΡΧΟΣ - ΔΙΚΤΥΣ - ΔΙΝΩΝ - ΔΙΟΓΕΝΗΣ - ΔΙΟΔΩΡΟΣ - ΔΙΟΚΛΗΣ - ΔΙΟΜΙΔΗΣ
ΔΙΟΝΥΣΟΣ - ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗΣ - ΔΙΟΤΙΜΑ - ΔΙΟΦΑΝΗ - ΔΙΟΦΑΝΤΗ
ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ - ΔΙΟΧΑΝΤΗ - ΔΙΦΙΛΗ - ΔΙΦΙΛΟΣ - ΔΙΩΝΗ - ΔΙΩΝ - ΔΙΩΞΙΠΠΗ - ΔΟΥΡΙΣ - ΔΡΥΑ - ΔΡΥΚΑΛΟΣ - ΔΡΥΟΠΗ - ΔΥΜΑΣ - ΔΥΝΑΜΕΝΗ - ΔΩΡΟΣ
ΔΩΤΩ

Ε
ΕΙΡΗΝΗ - ΕΚΑΒΗ - ΕΚΑΛΗ - ΕΚΑΤΑΙΟΣ - ΕΚΑΤΗ - ΕΚΤΩΡ - ΕΛΑΤΟΣ
ΕΛΕΝΗ - ΕΛΕΝΟΣ - ΕΛΙΚΗ - ΕΛΛΑΝΙΚΟΣ - ΕΛΛΗ - ΕΛΛΗΝ
ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ - ΕΝΑΡΕΤΗ - ΕΝΙΠΠΕΥΣ - ΕΝΥΩ - ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ - ΕΠΑΦΟΣ - ΕΠΙΓΕΝΗΣ - ΕΠΙΔΙΚΟΣ - ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ - ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ - ΕΠΙΜΕΝΙΔΗΣ - ΕΠΙΖΗΛΟΣ - ΕΡΑΣΤΟΣ - ΕΡΑΤΩ - ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ - ΕΡΓΙΝΟΣ - ΕΡΓΟΤΙΜΟΣ - ΕΡΕΧΘΕΥΣ - ΕΡΙΦΥΛΗ - ΕΡΜΑΙΟΣ - ΕΡΜΕΙΑΣ - ΕΡΥΜΑΝΘΟΣ - ΕΡΜΗΣ - ΕΡΜΙΟΝΗ - ΕΡΜΟΔΩΡΟΣ - ΕΡΣΗ - ΕΡΥΞΙΑΣ - ΕΡΥΞΙΜΑΧΟΣ - ΕΡΩΣ - ΕΤΕΟΚΛΗΣ - ΕΤΟΙΜΟΚΛΗΣ - ΕΥΑΓΟΡΑΣ - ΕΥΑΛΙΟΣ - ΕΥΑΝΘΗΣ - ΕΥΓΕΩΝ - ΕΥΔΗΜΟΣ - ΕΥΔΟΞΙΑ - ΕΥΔΟΞΟΣ - ΕΥΔΩΡΑ - ΕΥΝΙΚΗ - ΕΥΝΟΜΟΣ - ΕΥΗΝΟΣ - ΕΣΤΙΑ - ΕΥΘΑΛΕΙΟΣ - ΕΥΘΥΔΗΜΟΣ - ΕΥΘΥΚΛΗΣ - ΕΥΘΥΜΙΔΗΣ - ΕΥΘΥΝΟΥΣ - ΕΥΚΛΕΑΣ - ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ - ΕΥΚΡΑΤΙΔΗΣ - ΕΥΜΑΙΟΣ - ΕΥΜΑΧΟΣ - ΕΥΜΕΝΗΣ - ΕΥΜΗΛΟΣ - ΕΥΜΟΛΠΗ - ΕΥΜΟΛΠΟΣ - ΕΥΝΙΚΗ - ΕΥΝΟΜΟΣ - ΕΥΠΑΛΙΝΟΣ - ΕΥΠΕΙΘΗΣ - ΕΥΠΟΛΕΜΟΣ - ΕΥΠΟΛΙΣ - ΕΥΡΥΔΙΚΗ - ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ - ΕΥΡΙΑΔΗΣ - ΕΥΡΥΑΛΗ - ΕΥΡΥΑΛΟΣ - ΕΥΡΥΒΙΑΔΗΣ- ΕΥΡΥΔΑΜΑΣ - ΕΥΡΥΚΛΕΙΑ- ΕΥΡΥΛΟΧΟΣ - ΕΥΡΥΝΟΜΗ - ΕΥΡΥΣΘΕΥΣ - ΕΥΡΩΠΗ - ΕΥΤΕΡΠΗ - ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ - ΕΥΧΑΡΗΣ - ΕΥΦΟΡΙΩΝ - ΕΦΙΠΠΟΣ - ΕΦΡΟΝΙΟΣ - ΕΧΕΚΡΑΤΗΣ - ΕΧΙΔΝΑ

Ζ
ΖΑΓΡΕΥΣ - ΖΑΛΕΥΚΟΣ - ΖΕΦΥΡΟΣ - ΖΕΥΞΙΔΑΜΟΣ - ΖΕΥΞΙΠΠΟΣ
ΖΕΥΣ - ΖΗΘΟΣ - ΖΗΛΟΣ - ΖΗΝΙΣ - ΖΗΝΟΒΙΟΣ - ΖΗΝΟΔΟΤΟΣ
ΖΗΝΟΔΩΡΟΣ - ΖΗΝΩΝ - ΖΗΤΗΣ - ΖΩΙΛΟΣ - ΖΩΝΑΙΟΣ - ΖΩΟΓΟΝΟΣ
ΖΩΤΙΑΤΗΣ - ΖΩΣΙΜΟΣ

H
ΗΒΗ - ΗΓΕΛΟΧΟΣ - ΗΓΗΜΩΝ - ΗΓΗΣΑΝΔΡΟΣ - ΗΓΗΣΙΑΝΑΞ
ΗΓΗΣΙΑΣ - ΗΓΗΣΙΠΠΟΣ - ΗΓΗΤΩΡ - ΗΓΙΑΣ - ΗΕΤΙΩΝ -ΗΛΕΚΤΡΑ - ΗΛΕΚΤΡΙΩΝ
ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ - ΗΛΙΟΣ - ΗΝΙΟΧΟΣ - ΗΠΙΟΝΗ - ΗΡΑ - ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ - ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ - ΗΡΕΑΣ - ΗΡΙΓΟΝΗ - ΗΡΙΛΛΟΣ - ΗΡΙΝΝΑ - ΗΡΟΔΟΤΟΣ - ΗΡΟΔΩΡΟΣ - ΗΡΟΦΙΛΗ - ΗΡΟΦΙΛΟΣ - ΗΡΩ - ΗΡΩΝ - ΗΣΙΟΔΟΣ - ΗΣΙΟΝΗ - ΗΦΑΙΣΤΙΩΝ - ΗΦΑΙΣΤΟΣ - ΗΧΩ - ΗΩ

Θ
ΘΑΛΕΙΑ - ΘΑΛΗΣ - ΘΑΛΗΤΑΣ - ΘΑΛΛΩ - ΘΑΜΥΡΙΣ - ΘΑΡΥΠΟΣ
ΘΕΑΓΕΝΗΣ - ΘΕΑΝΩ - ΘΕΛΞΙΩΠΗ - ΘΕΜΙΣ - ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ - ΘΕΟΔΗΓΙΟΣ
ΘΕΟΚΛΗΣ - ΘΕΟΚΡΙΤΟΣ - ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ - ΘΕΟΞΕΝΙΟΣ - ΘΕΟΔΩΡΟΣ - ΘΕΡΣΙΠΠΟΣ - ΘΕΡΣΙΤΗΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΘΕΣΠΙΣ - ΘΕΣΙΟΣ - ΘΕΤΙΣ - ΘΕΥΔΙΟΣ - ΘΕΩΝ - ΘΗΒΑΪΣ - ΘΗΡΙΑΜΕΝΗΣ - ΘΗΣΕΥΣ - ΘΟΗ - ΘΟΥΚΙΔΙΔΗΣ
ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ - ΘΡΑΣΥΛΛΟΣ - ΘΡΑΣΥΜΑΧΟΣ - ΘΥΕΣΤΗΣ - ΘΥΙΑ - ΘΥΜΟΧΑΡΗΣ - ΘΥΡΣΗ - ΘΥΩΝΗ

Ι
ΙΑΚΧΟΣ - ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ - ΙΑΜΟΣ - ΙΑΠΕΤΟΣ - ΙΑΣΩ - ΙΑΣΩΝ - ΙΑΣΙΩΝ
ΙΒΥΚΟΣ - ΙΔΑΙΑ ΙΔΑΙΟΣ - ΙΔΟΜΕΝΕΥΣ - ΙΕΡΑΞ - ΙΕΡΟΚΛΗΣ - ΙΘΑΚΟΣ
ΙΘΥΚΛΗΣ - ΙΚΑΡΙΟΣ - ΙΚΕΤΑΣ - ΙΚΤΙΝΟΣ- ΙΛΙΟΝΗ -ΙΛΛΟΣ - ΙΛΛΥΡΙΟΣ
ΙΜΒΡΙΟΣ - ΙΝΑΧΟΣ - ΙΝΩ - ΙΞΙΟΝΗ - ΙΞΙΩΝ - ΙΟΒΑΤΗΣ - ΙΟΚΑΣΤΗ
ΙΟΛΛΑΣ - ΙΟΛΗ - ΙΟΝΗ - ΙΠΠΑΡΧΟΣ - ΙΠΠΗ - ΙΠΠΙΑΣ - ΙΠΠΟΔΑΜΕΙΑ
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ - ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ - ΙΠΠΩΝ - ΙΠΠΟΣΘΕΝΗΣ - ΙΡΙΣ
ΙΣΑΙΟΣ - ΙΣΑΝΔΡΟΣ - ΙΣΘΜΙΟΝΙΚΗΣ - ΙΣΙΔΩΡΟΣ - ΙΣΜΥΝΗ
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ - ΙΣΤΡΟΣ - ΙΤΗ - ΙΤΥΣ - ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ - ΙΦΙΚΡΑΤΕΙΑ
ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ - ΙΦΙΤΟΣ - ΙΩΛΚΙΟΣ - ΙΩ - ΙΩΝ

Κ
ΚΑΔΜΟΣ - ΚΑΛΑΜΙΣ - ΚΑΛΑΣ -ΚΑΛΛΙΑΣ - ΚΑΛΛΙΔΙΚΗ - ΚΑΛΛΙΚΛΗΣ
ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ - ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ - ΚΑΛΛΙΝΟΣ - ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ - ΚΑΛΛΙΜΕΔΩΝ - ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ - ΚΑΛΛΙΟΠΗ - ΚΑΛΛΙΠΠΟΣ - ΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ - ΚΑΛΛΙΡΟΗ - ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΣ - ΚΑΛΛΙΣΤΩ - ΚΑΛΥΨΩ - ΚΑΡΑΝΟΣ - ΚΑΡΝΕΑΔΗΣ - ΚΑΡΠΟΣ - ΚΑΡΠΩ - ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ - ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ
ΚΑΣΤΩΡ - ΚΕΚΡΩΨ - ΚΕΛΕΟΣ - ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ -ΚΗΦΕΥΣ - ΚΗΦΙΣΟΔΩΡΟΣ
ΚΙΜΩΝ - ΚΙΝΗΣΙΑΣ - ΚΙΝΥΡΑ - ΚΙΝΥΡΙΣ - ΚΙΡΚΗ - ΚΙΣΙΟΣ - ΚΛΕΑΡΧΟΣ
ΚΛΕΙΝΙΟΣ - ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ - ΚΛΕΙΤΟΣ - ΚΛΕΙΩ - ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ
ΚΛΕΟΔΑΙΟΣ - ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ - ΚΛΕΟΔΑΜΟΣ - ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ - ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ - ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ - ΚΛΕΩΝ - ΚΛΙΤΙΑΣ - ΚΛΥΜΕΝΗ - ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ - ΚΛΥΤΙΔΗΣ - ΚΛΥΤΟΣ - ΚΛΩΘΩ - ΚΝΗΜΟΣ - ΚΟΔΡΟΣ - ΚΟΙΝΟΣ - ΚΟΝΩΝ - ΚΟΡΕΝΝΑ - ΚΟΡΙΝΝΑ - ΚΟΡΙΝΝΟΣ - ΚΟΡΥΔΩΝ - ΚΟΥΡΟΣ - ΚΡΑΝΑΟΣ
ΚΡΑΤΗΣ - ΚΡΑΤΙΝΟΣ - ΚΡΑΤΥΛΟΣ - ΚΡΕΩΝ - ΚΡΙΤΙΑΣ - ΚΡΙΤΟΔΗΜΟΣ
ΚΡΙΤΟΛΑΟΣ - ΚΡΙΤΩΝ - ΚΡΟΝΟΣ - ΚΤΗΣΙΑΣ - ΚΤΗΣΙΒΙΟΣ - ΚΥΒΕΛΗ - ΚΥΔΙΑΣ - ΚΥΔΩΝ - ΚΥΜΟΘΟΗ - ΚΥΝΘΙΑ - ΚΥΨΕΛΟΣ

Λ
ΛΑΕΡΤΗΣ - ΛΑΪΟΣ - ΛΑΚΥΔΗΣ - ΛΑΚΩΝ - ΛΑΜΑΧΟΣ - ΛΑΜΠΕΤΙΑ
ΛΑΜΠΡΟΚΛΗΣ - ΛΑΜΠΡΟΣ -ΛΑΜΠΩΝ - ΛΑΟΔΑΜΑΣ - ΛΑΟΔΑΜΕΙΑ
ΛΑΟΔΙΚΗ - ΛΑΟΘΟΗ - ΛΑΟΦΙΛΟΣ - ΛΑΣΟΣ - ΛΑΧΑΡΗΣ - ΛΑΧΕΣΙΣ
ΛΑΧΗΣ - ΛΕΑΝΔΡΟΣ - ΛΕΟΝΤΕΥΣ - ΛΕΠΤΙΝΗΣ - ΛΕΥΚΑΤΗ
ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ - ΛΕΥΚΟΘΕΗ - ΛΕΥΚΩΝ - ΛΕΩΔΑΜΑΣ - ΛΕΩΚΡΑΤΗΣ
ΛΕΩΝ - ΛΕΩΝΙΔΑΣ - ΛΕΩΣΘΕΝΗΣ - ΛΕΩΧΑΡΗΣ - ΛΗΔΑ - ΛΗΤΩ - ΛΙΒΥΗ -
ΛΙΝΟΣ - ΛΥΚΑΟΝΑΣ - ΛΥΚΑΙΟΣ - ΛΥΚΕΑΣ - ΛΥΚΙΟΣ - ΛΥΚΙΣ - ΛΥΚΟΜΗΔΗΣ - ΛΥΚΟΣ - ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ - ΛΥΚΟΦΡΩΝ - ΛΥΚΩΝ - ΛΥΣΙΑΣ - ΛΥΣΙΜΑΧΗ - ΛΥΣΙΜΑΧΟΣ - ΛΥΣΙΠΠΟΣ - ΛΥΣΙΣ - ΛΥΣΙΚΡΑΤΗ - ΛΥΣΑΝΔΡΟΣ

Μ
ΜΑΓΝΗΣ - ΜΑΙΑΣ - ΜΑΚΑΡ - ΜΑΚΕΔΩΝ - ΜΑΝΤΙΑΣ - ΜΑΝΤΙΟΣ -ΜΑΝΤΩ
ΜΑΡΣΥΑΣ - ΜΕΓΑΚΛΗΣ - ΜΕΓΑΛΟΣΤΡΑΤΗ - ΜΕΓΑΡΗ - ΜΕΓΑΣ
ΜΕΓΑΣΘΕΝΗΣ - ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ - ΜΕΛΑΜΠΟΥΣ - ΜΕΛΑΝΘΙΟΣ - ΜΕΛΑΝΘΩ
ΜΕΛΑΝΙΠΠΙΔΗΣ - ΜΕΛΕΑΓΡΟΣ - ΜΕΛΗΣΙΑΣ - ΜΕΛΙΚΕΡΤΗ - ΜΕΛΙΣΣΟΣ
ΜΕΛΙΤΗ - ΜΕΛΠΟΜΕΝΗ - ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ - ΜΕΝΕΔΗΜΟΣ - ΜΕΝΕΚΑΛΟΣ
ΜΕΝΕΚΛΗΣ - ΜΕΝΕΚΡΑΤΗΣ - ΜΕΝΕΛΑΟΣ - ΜΕΝΙΠΠΟΣ - ΜΕΝΤΩΡ
ΜΕΝΩΝ - ΜΕΡΟΠΗ - ΜΕΣΙΝΙΔΗΣ - ΜΕΤΩΝ - ΜΗΔΕΙΑ - ΜΗΔΕΟΣ - ΜΗΡΙΟΝΗ - ΜΗΤΙΣ - ΜΗΤΡΟΔΩΡΟΣ - ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ - ΜΗΤΩΝ - ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ - ΜΙΚΩΝ - ΜΙΛΩΝ - ΜΙΜΝΕΡΜΟΣ - ΜΙΝΩΣ - ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ - ΜΝΗΣΙΚΛΗΣ - ΜΟΡΦΕΑΣ - ΜΟΣΧΙΝΑ - ΜΟΥΣΑΙΟΣ - ΜΥΚΗΝΗ - ΜΥΛΛΙΑΣ - ΜΥΝΗΣ - ΜΥΡΙΝΗ - ΜΥΡΜΗΞ - ΜΥΡΤΙΛΟΣ -ΜΥΡΤΙΣ - ΜΥΡΩΝ - ΜΥΡΩΝΙΔΗΣ

Ν
ΝΑΪΡΧΟΣ -ΝΑΡΚΙΣΟΣ - ΝΑΥΚΛΕΙΔΗΣ - ΝΑΥΚΡΑΤΗΣ - ΝΑΥΜΑΧΙΟΣ
ΝΑΥΠΛΙΟΣ - ΝΑΥΣΙΘΟΗ - ΝΑΥΣΙΚΑ - ΝΑΥΣΙΚΡΑΤΗΣ - ΝΑΥΣΙΜΑΧΟΣ
ΝΑΥΣΙΝΙΚΟΣ - ΝΕΑΡΧΟΣ - ΝΕΔΩΝ - ΝΕΙΟΚΛΗΣ - ΝΕΜΕΣΗ - ΝΕΟΚΡΙΤΟΣ
ΝΕΟΠΤΟΛΕΜΟΣ - ΝΕΟΡΟΣ - ΝΕΣΣΟΣ - ΝΕΣΤΟΡΑΣ - ΝΕΦΕΛΗ
ΝΗΙΣ - ΝΗΡΕΥΣ - ΝΗΡΙΤΗ - ΝΗΡΙΤΟΣ - ΝΗΣΑΙΗ - ΝΗΣΩ - ΝΗΦΑΙΗ
ΝΙΚΑΓΟΡΑΣ - ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ - ΝΙΚΑΡΕΤΗ - ΝΙΚΙΑΣ - ΝΙΚΟΔΩΡΟΣ
ΝΙΚΟΚΛΗΣ - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ - ΝΙΚΟΜΗΔΗΣ - ΝΙΚΟΣΘΕΝΗΣ - ΝΙΚΩΝ
ΝΙΟΒΗ - ΝΗΡΕΥΣ - ΝΙΣΑΙΟΣ - ΝΙΣΟΣ - ΝΟΗΜΩΝ - ΝΟΜΙΟΣ
ΝΥΜΦΟΔΩΡΟΣ

Ξ
ΞΑΝΘΙΠΗ - ΞΑΝΘΙΠΠΟΣ - ΞΑΝΘΟΣ - ΞΕΝΑΡΧΟΣ - ΞΕΝΙΔΗΣ
ΞΕΝΟΔΑΜΟΣ - ΞΕΝΟΚΛΕΙΑ - ΞΕΝΟΚΛΗΣ - ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ
ΞΕΝΟΚΡΙΤΟΣ - ΞΕΝΟΦΑΝΗΣ-ΞΕΝΟΦΙΛΟΣ - ΞΕΝΟΔΙΚΗ
ΞΕΝΟΦΩΝ - ΞΕΝΩΝ - ΞΟΥΘΟΣ - ΞΥΝΟΦΡΩΝ

Ο
ΟΔΙΟΣ - ΟΔΥΣΣΕΥΣ - ΟΙΑΓΡΟΣ - ΟΙΔΙΠΟΥΣ - ΟΙΝΕΥΣ - ΟΙΝΟΜΑΧΟΣ
ΟΙΝΟΠΙΔΗΣ - ΟΙΝΟΠΙΩΝ - ΟΙΣΤΡΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΣ - ΟΛΥΜΠΙΟΣ
ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΣ - ΟΛΥΜΠΟΣ - ΟΛΥΝΘΙΟΣ - ΟΜΗΡΟΣ - ΟΝΗΤΩΡ
ΟΝΑΣΙΑΣ - ΟΝΕΙΡΟΣ - ΟΝΟΜΑΚΛΗΣ - ΟΠΙΤΗΣ - ΟΡΕΣΤΗΣ - ΟΡΘΑΙΟΣ
ΟΡΜΕΝΟΣ - ΟΡΟΙΔΟΣ - ΟΡΤΙΛΟΧΟΣ - ΟΡΦΕΥΣ - ΟΦΕΛΕΣΤΗΣ
ΟΦΕΛΤΗΣ - ΟΨΙΜΟΣ - ΟΥΡΑΝΙΑ

Π
ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ - ΠΑΙΩΝΕΙΟΣ - ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ - ΠΑΛΑΙΜΩΝ - ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ
ΠΑΛΛΑΣ - ΠΑΜΦΙΛΗ - ΠΑΜΦΥΛΟΣ - ΠΑΝ - ΠΑΝΔΑΡΟΣ - ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ
ΠΑΝΔΙΩΝ - ΠΑΝΔΩΡΑ - ΠΑΝΔΩΡΟΣ - ΠΑΠΠΟΣ - ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ
ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ - ΠΑΣΙΘΕΑ - ΠΑΣΙΦΑΗ - ΠΑΤΡΟΚΛΗΣ - ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ
ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ - ΠΕΙΘΕΑΣ - ΠΕΙΘΩ - ΠΕΙΣΑΝΔΡΟΣ - ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ
ΠΕΛΑΣΓΟΣ - ΠΕΛΙΑΣ - ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ - ΠΕΛΟΨ - ΠΕΝΘΕΑΣ - ΠΕΡΔΙΚΑΣ
ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ - ΠΕΡΙΚΛΗΣ - ΠΕΡΣΑΙΟΣ - ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ - ΠΕΡΣΕΥΣ
ΠΕΡΣΗΣ - ΠΗΓΑΣΟΣ - ΠΗΛΕΥΣ - ΠΗΝΕΛΟΠΗ - ΠΗΡΩ - ΠΙΓΡΗΣ
ΠΙΕΡΙΩΝ - ΠΙΕΡΟΣ - ΠΙΝΔΑΡΟΣ - ΠΙΤΘΕΥΣ - ΠΙΤΤΑΚΟΣ - ΠΛΑΝΗΤΙΑΔΗΣ
ΠΛΑΤΩΝ - ΠΛΕΙΣΤΟΝΙΚΗΣ - ΠΛΕΙΩΝΗ - ΠΛΗΘΩΝ - ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΠΛΩΤΩ - ΠΟΘΕΙΝΗ - ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ - ΠΟΛΥΑΙΝΟΣ - ΠΟΛΥΒΙΟΣ
ΠΟΛΥΓΝΩΤΗΣ - ΠΟΛΥΔΑΜΑΣ - ΠΟΛΥΔΑΜΝΕΙΑ - ΠΟΛΥΔΕΥΚΗΣ
ΠΟΛΥΔΩΡΗ - ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ - ΠΟΛΥΚΑΣΤΗ - ΠΟΛΥΚΛΕΙΤΟΣ
ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ - ΠΟΛΥΜΗΔΗΣ - ΠΟΛΥΜΝΙΑ - ΠΟΛΥΝΕΙΙΚΗΣ
ΠΟΛΥΝΟΗ - ΠΟΣΕΙΔΩΝ - ΠΡΑΞΙΘΕΑ - ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ - ΠΡΟΜΗΦΕΥΣ
ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ - ΠΡΩΤΕΥΣ - ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ - ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΑ
ΠΡΩΤΩ - ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ - ΠΥΘΕΥΣ - ΠΥΘΩΝ - ΠΥΡΡΑ
ΠΥΡΡΑΝΘΟΣ - ΠΥΡΡΙΑΣ - ΠΥΡΡΙΜΑΧΟΣ - ΠΥΡΡΟΣ

Ρ
ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ - ΡΕΑ - ΡΟΔΗ - ΡΟΔΙΑ - ΡΟΔΟΣ - ΡΟΔΩΠΗ - ΡΟΙΚΟΣ - ΡΑΜΦΙΑΣ - ΡΕΑ - ΡΗΓΙΛΛΑ - ΡΗΓΙΝΟΣ - ΡΗΝΗ - ΡΗΣΟΣ -ΡΗΤΟΡΙΟΣ - ΡΙΑΝΟΣ - ΡΙΝΩΝ - ΡΟΔΙΑ - ΡΟΔΕΙΑ - ΡΟΔΕΙΑΣ - ΡΟΔΟΧΡΟΥΣ - ΡΟΙΚΟΣ - ΡΩΞΑΝΗ

Σ
ΣΑΠΦΩ - ΣΑΡΑΠΙΩΝ - ΣΑΡΠΗΔΩΝ - ΣΑΤΝΙΟΣ - ΣΑΤΥΡΟΣ - ΣΕΙΡΙΟΣ - ΣΕΛΕΥΚΟΣ - ΣΕΜΕΛΗ - ΣΘΕΝΕΛΑΟΣ - ΣΘΕΝΙΔΑΣ - ΣΙΔΗ - ΣΙΚΕΛΗ - ΙΚΕΛΙΔΑΣ - ΣΕΙΛΗΝΟΣ - ΣΙΒΥΛΑ - ΣΙΜΜΙΑΣ - ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ - ΣΙΣΥΦΟΣ - ΣΚΑΜΩΝ - ΣΚΙΡΩΝΙΔΗΣ - ΣΚΟΠΑΣ -ΣΚΟΠΕΛΙΑΝΟΣ - ΣΜΙΧΙΑΣ - ΣΟΛΩΝ - ΣΟΦΙΛΟΣ - ΣΟΦΟΚΛΗΣ - ΣΠΕΙΩ - ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ - ΣΠΙΝΘΑΡΟΣ - ΣΤΑΦΥΛΟΣ
ΣΤΗΣΑΓΟΡΑΣ - ΣΤΗΣΙΧΟΡΟΣ - ΣΤΙΛΠΩΝ - ΣΤΡΑΒΩΝ - ΣΤΡΑΤΟΚΛΗΣ - ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ - ΣΤΡΑΤΤΙΣ - ΣΤΡΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΣΙΟΣ - ΣΥΡΟΣ - ΣΦΟΔΡΙΑΣ - ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΣΩΠΑΤΡΟΣ - ΣΩΦΙΛΟΣ - ΣΩΦΡΩΝ

Τ
ΤΑΙΝΑΡΟΣ - ΤΑΛΩΣ - ΤΑΝΤΑΛΟΣ - ΤΑΡΣΗ - ΤΑΫΓΕΤΗ - ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ - ΤΕΙΣΙΑΣ - ΤΕΚΤΑΙΟΣ - ΤΕΚΤΩΝ - ΤΕΛΑΜΩΝ - ΤΕΛΑΥΓΗΣ - ΤΕΛΕΣΙΛΛΑ - ΤΕΛΕΣΤΗΣ - ΤΕΛΕΣΤΩ - ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ - ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ - ΤΗΘΥ - ΤΗΛΕΒΟΗΣ - ΤΗΛΕΚΛΕΙΔΗΣ
ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ - ΤΗΛΕΦΑΣΣΗ - ΤΗΛΕΦΗ - ΤΗΛΕΦΙΔΗΣ - ΤΗΛΕΦΟΣ - ΤΗΜΕΝΟΣ - ΤΗΡΕΑΣ - ΤΗΡΩ - ΤΙΜΑΓΟΡΑΣ - ΤΙΜΑΙΟΣ - ΤΙΜΑΝΔΡΟΣ - ΤΙΜΑΡΑΤΟΣ - ΤΙΜΑΡΕΤΗ - ΤΙΜΟΣΘΕΝΗΣ - ΤΙΜΟΧΑΡΗΣ - ΤΙΜΩΝ - ΤΙΜΩΝΙΔΗΣ - ΤΟΛΜΑΙΟΣ - ΤΟΛΜΗΔΗΣ - ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ - ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ - ΤΡΥΤΩΝ - ΤΥΝΔΑΡΗΣ - ΤΥΡΙΜΜΑΣ - ΤΥΡΤΑΙΟΣ - ΤΥΧΙΟΣ - ΤΥΦΩΝ - ΤΥΦΩΝΗ

Υ
ΥΑΓΝΙΣ - ΥΑΚΙΝΘΟΣ - ΥΓΕΙΑ - ΥΔΡΕΑ - ΥΔΡΕΑΣ - ΥΛΛΟΣ - ΥΛΟΤΗΣ - ΥΠΑΤΗΣ - ΥΠΑΤΙΑ - ΥΠΕΡΟΧΗ - ΥΠΕΙΡΟΧΟΣ - ΥΠΕΡΙΔΗΣ - ΥΠΕΡΙΩΝ - ΥΠΕΡΕΙΑ - ΥΠΕΡΤΙΜΟΣ - ΥΠΕΡΒΟΛΟΣ - ΥΨΙΠΥΛΗ

Φ
ΦΑΕΘΩΝ - ΦΑΙΔΙΜΟΣ - ΦΑΙΔΡΑ - ΦΑΙΔΡΟΣ - ΦΑΙΔΩΝ - ΦΑΙΣΤΙΟΣ - ΦΑΙΣΤΟΣ - ΦΑΛΑΡΙΣ - ΦΑΛΕΑΣ - ΦΑΝΙΑΣ - ΦΑΝΗΣ - ΦΑΝΟΔΙΚΟΣ - ΦΑΝΟΚΛΗΣ - ΦΑΝΟΣΤΡΑΤΗ - ΦΕΙΔΙΑΣ - ΦΕΙΔΩΝ - ΦΕΡΕΚΥΔΗΣ - ΦΕΡΕΣΥΔΗ - ΦΕΡΟΥΣΑ - ΦΗΜΙΟΣ - ΦΗΜΟΝΟΗ - ΦΘΙΑ - ΦΙΛΑΙΝΙΣ -ΦΙΛΑΡΕΤΗ - ΦΙΛΕΤΑΙΡΟΣ - ΦΙΛΕΥΣ
ΦΙΛΗΜΩΝ -ΦΙΛΗΤΑΣ - ΦΙΛΙΝΟΣ - ΦΙΛΙΠΠΟΣ - ΦΙΛΙΣΚΟΣ - ΦΙΛΙΣΤΟΣ - ΦΙΛΛΙΣ - ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ - ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ - ΦΙΛΟΛΑΟΣ - ΦΙΛΟΜΗΛΑ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΣ - ΦΙΛΟΠΟΝΟΣ - ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ - ΦΙΛΩΤΑΣ - ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ - ΦΙΛΩΝ - ΦΙΛΩΤΕΡΑ - ΦΙΝΕΥΣ - ΦΙΝΤΙΑΣ - ΦΙΝΤΥΣ - ΦΟΙΒΗ - ΦΟΙΒΟΣ - ΦΟΙΝΙΞ - ΦΟΡΜΙΩΝ - ΦΡΙΞΟΣ - ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ - ΦΡΟΝΤΙΣ - ΦΡΥΝΗ - ΦΡΥΝΙΧΟΣ - ΦΥΛΑΡΧΟΣ - ΦΥΛΕΥΣ - ΦΥΛΛΙΣ - ΦΥΛΩ - ΦΥΡΣΗ ΦΩΚΙΩΝ - ΦΩΚΥΛΙΔΗΣ

Χ
ΧΑΒΡΙΑΣ - ΧΑΙΡΕΑΣ - ΧΑΙΡΕΔΗΜΟΣ - ΧΑΙΡΕΙΑΣ - ΧΑΙΡΕΣΤΡΑΤΟΣ - ΧΑΙΡΗΜΩΝ - ΧΑΛΚΩΝ - ΧΑΡΗΣ - ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ - ΧΑΡΙΚΛΗΣ - ΧΑΡΙΛΑΟΣ - ΧΑΡΙΣ - ΧΑΡΙΝΟΣ - ΧΑΡΙΤΩΝ - ΧΑΡΙΣΙΟΣ - ΧΑΡΜΙΔΗΣ - ΧΑΡΜΟΣ - ΧΑΡΩΝ -ΧΕΙΡΩΝ - ΧΕΛΙΔΟΝΑ - ΧΕΡΣΙΑΣ - ΧΕΡΣΙΦΡΩΝ - ΧΕΙΛΩΝ - ΧΙΜΑΙΡΑ - ΧΙΟΝΗ - ΧΙΟΝΙΣ - ΧΙΩΝ - ΧΛΩΡΙΣ - ΧΟΙΡΙΛΟΣ - ΧΡΥΣΑΝΘΙΣ - ΧΡΥΣΗΙΣ - ΧΡΥΣΙΠΠΟΣ - ΧΡΥΣΟΚΟΜΗΣ - ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ

Ψ
ΨΑΛΜΑΧΑΡΗ - ΨΑΛΜΑΧΑΡΗΣ - ΨΑΜΑΘΗ - ΨΑΜΜΗΤΙΧΟΣ

Ω
ΩΓΥΓΗΣ - ΩΓΥΓΙΑ - ΩΚΑΛΕΙΑ - ΩΚΕΑΝΙΣ - ΩΚΕΑΝΟΣ - ΩΚΕΛΟΣ - ΩΚΥΠΕΤΗ - ΩΚΥΡΡΟΗ - ΩΚΥΤΗΣ - ΩΛΗΝΟΣ - ΩΜΑΡΗΣ - ΩΡΕΙΘΥΙΑ - ΩΡΙΩΝ - ΩΡΟΣ - ΩΤΟΣ - ΩΦΕΛΙΩΝ

ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

α) Έπου Θεώ ….να ακολουθείς τον Θεό
β) Νόμω πείθου….να είσαι νομοταγής
γ) Θεούς σέβου… να σέβεσαι τους Θεούς
δ) Γονείς σέβου… να σέβεσαι τους γονείς σου
ε) Ηττώ υπέρ δικαίου ..να μάχεσαι για το δίκαιο, το καλό, το σωστό, το χρήσιμο.
στ) Γνώθι μαθών…να αποκτάς γνώση, να γνωρίζεις από τις εμπειρίες
ζ) Ακούσεις νόει…να αντιλαμβάνεσαι με τα μάτια του νού
η) Σ’ αυτόν ίσχε…να συγκρατείς τον εαυτό σου αυτόέλεγχος, αυτοπειθαρχία
θ)Φρονεί θνητά…να σκέφτεσαι πάντα ως θνητός
ι) Εσίαν τίμα…να τιμάς το σπίτι σου
ια) Άρχε σε αυτού…να εξουσιάζεις τον ευατό σου αυτοπειθαρχία
ιβ) Φίλοις βοήθει….τον φίλο πάντα να βοηθάς
ιγ) Θυμού κράτει…να συγκρατας τον θυμό σου αυτοπειθαρχία
ιδ) Φρόνησιν άσκει .. να ζεις με φρόνηση
ιε) Πρόνοιαν τίμα……να εκτιμάς την βοήθεια από όπου προέρχεται
ιστ) Όρκω μη χρώ…να μην δίδεις όρκο
ιζ) Φιλίαν αγάπα…να αγαπάς
ιη) Παιδείας αντέχου…να υπομένεις τις δυσκολίες της μόρφωσης
ιθ) Δόξαν δίωκε…..να επιδιώκεις (την δόξα ή) να μάθεις διαφορετικές γνώμες
κ) Σοφίαν ζήτει…..να είσαι φιλομαθής φίλος της σοφίας
κα) Καλόν το λέγε…να λέγεις το ορθό, το δίκαιο, την αλήθεια
κβ) Ψέγε μηδένα…..μήν κατακρίνεις κανένα
κγ) Επαίνει αρετή…να επαινείς την αρετή
κδ) Πράττε δίκαια…να είσαι δίκαιος στα έργα σου
κε) Φίλοις ευνόει …να ευνοείς τις προσπάθειες των φίλων
κστ) Εχθρούς αμύνου..να αμύνεσαι πάντα από τους εχθρούς σου
κζ) ευγένειαν άσκει….να είσαι ευγενικός
κη) Κακίας απέχου..να απέχεις από κακίες
κθ) Κοινός γίνου…να είσαι κοινωνικός
λ) Ίδια φύλαττε….να προστατεύεις τα δικά σου
λα) Αλλοτρίων απέχου.. να απέχεις από κακίες, δολοπλοκίες
λβ) Εύφημος ίσθι….να είσαι ήπιος χαρακτήρας
λγ) Άκουε πάντα….Να ακούς τα πάντα
λδ) Φίλω χαρίζου…να χαρίζεσαι στους φίλους σου
λε) Χρόνου φείδου. .να εκμεταλλεύεσαι τον χρόνο
λστ) Όρα το μέλλον..να σκέφτεσαι το μέλλον σου
λζ) Ύβριν μίσει…να είσαι εχθρός της ύβρεως
λη) Ικέτας αιδού….να σέβεσαι τους ικέτες
λθ) Υιούς παίδευε…να δώσεις μόρφωση στα παιδιά σου στους γιούς σου
μ) Έχουν χαρίζου…να χαρίζεις
μα) Δόλου φοβού…να αμυνεσαι από δολοπλοκίες και φαύλους ανθρώπους
μβ) Ευλόγει πάντας…να μιλάς με ωραίο τρόπο
μγ) Φιλόσοφος γίνου…να επιδιώκεις την σοφία και να γίνεις φίλος της
μδ) Όσια κρίνε…δίκαια να κρίνεις
με) Γνούς πράττε..να γνωρίζεις αυτό που κάνεις..αυτογνωσία
μστ) Φόνου απέχου..να μην φονεύσεις
μζ) Εύχου δυνατά…να εύχεσαι αληθινά όχι προσποιητά
μη) Σοφοίς χρω…να δίδεις την σοφία σου στους συνανθρώπους σου
μθ) Ήθος δοκίμαζε..να κάνεις αυτοκριτική να είσαι ηθικός
ν) Λαβών απόδος…όταν λαμβάνεις να δίνεις
να) Υφορώ μηδένα..κανέναν να μην υποβλέπεις
νβ) Τέχνη χρω..να δίνεις την τέχνη σου για χρήση
νγ) Ο μέλλεις δος…να δίνεις φροντίδα σε όσους έχουν την ανάγκη

νδ) Ευεγερσίας τίμα..να τιμάς όσους σε ευεργετούν
νε) Φθόνει μηδενί ..κανέναν μην φθονείς ζηλεύεις ή να θέλεις το κακό του
νστ) Φυλακήν πρόσεχε…να είσαι προσεχτικός και να αποφεύγεις την παρανομία
νζ) Ομοίοις χρω..να συναναστρέφεσαι τους όμοιους σου

νη) Διαβολήν μίσει…να μην είσαι κακός, να αποφεύγεις την μοχθηρία
νθ) Δικαίως κτω…ότι αποκτάς να το κάνεις τίμια
ξ) Αγαθούς τίμα..να τιμάς τους αγαθούς (καλούς)

ξα) Κριτήν γνώθι…να γνωρίζεις πως κρίνεσαι

ξβ) Γάμους κράτει..να σέβεσαι τον γάμο σου
ξγ) Τύχην νόμιζε…να έχεις υπ' όψιν το τυχαίο που θα συμβεί

ξδ) Εγγύην φεύγε..μην εγγυάσαι εύκολα για κάτι ή κάποιον
ξε) Πάσι διαλέγου..να μιλάς σε όλους
ξστ) Ελπίδα αίνει..να δοξάζεις την ελπίδα
ξζ) Δαπανών άρχου..να μην υπερβάλεις στις δαπάνες σου

ξη) Κτώμενος ηδού…να ευχαριστιέσαι όταν αποκτάς με δίκαιο τρόπο
ξθ) Αισχύνην σέβου...να έχεις αυτοσεβασμό
ο) Χάριν εκτέλει.. να κάνεις χάρες με σύνεση
οα) Ευτυχίαν εύχου..να εύχεσαι για τη δική σου ευτυχία, και των άλλων

οβ) Τύχην στέργε…να συμφωνείς με την τύχη σου
ογ) Ακούων όρα…όταν ακούς να βλέπεις
οδ) Εργάζου κτητά …όταν εργάζεσαι να αποκτάς

οε) Έριν μίσει…να μισείς τις φιλονικίες
οστ) Όνειδος έχθαιρε..να εχθρεύεσαι την κατάκριση
οζ) Γλώσσαν ίσχε..να συγκρατείς την γλώσσα σου
οη) Ύβριν αμύνου…να μην υβρίζεις
οθ) Κρίνε δίκαια..να είσαι δίκαιος στην κριτική σου
π) Χρώ χρήμασι..με σύνεση να χρησιμοποιείς τα χρήματά σου

πα) Αδωροδόκητος δοκίμαζε.. να μην δωροδοκείσαι - δωροδοκείς για προσωπικά οφέλη
πβ) Αιτιώ παρόντα…να αιτιολογείς όσα σου συμβαίνουν
πγ) Λέγε ειδώς…να μιλάς για κάτι όταν το γνωρίζεις
πδ) Βίας μη έχου..να αποφεύγεις να είσαι βίαιος
πε) Αλύπως βίου..να επιδιώκεις να ζείς χωρίς λύπες
πστ) Ομίλει πράως..να είσαι ήρεμος στην ομιλία
πζ) Φιλοφρόνει πάσιν.. να αγαπάς όλους τους ανθρώπους
πη) Υιοίς μη καταθάρρει..μήν αποκαρδιώνεις τα παιδιά σου
πθ) Γλώττης άρχε..να κυριαρχείς στην γλώσσα σου
S) Σ’ αυτόν ευ ποιεί..να κάνεις ότι καλύτερο δια τον ευατό σου
Sα) Ευπροσήγορος γίνου…να είσαι ευπροσήγορος, προσηνής
S β) Αποκρίνουν εν καιρώ…να αφήνεις περιθώρια χρόνου πριν αποφασίσεις οριστικά
Sδ) Πράττε αμετανοήτως... να μην μετανιώνεις για τις πράξεις σου
Sε) Αμαρτάνων μετανόει..να μετανοείς για τις ανομίες σου
Sστ) Οφθαλμού κράτει..να ελέγχεις ότι βλέπεις

Sζ) Βολεύου χρήσιμα..με καλό τρόπο να επιβιώνεις
Sη) Επιτέλει συντόμως..να πράτεις άμεσα
Sθ) Φιλίαν φύλαττε..να διαφυλάτεις την αγάπη/φιλία
ρ) Ευγνώμων γίνου..να ευγνωμονείς τους ευεργέτας σου
ρα) Ομόνοιαν δίωκε. .να επιδιώκεις την ομόνοια
ρβ) Άρρητα μη λέγε ..τα μυστικά μην αποκαλύπτεις

ργ) Το κρατούν φοβού…να σέβεσαι τον ανώτερο
ρδ) Καιρόν προσδέχου..να δέχεσαι την ευκαιρία

ρε) Έχθρας διάλυε…να διαλύεις εχθρότητες
ρστ) Γήρας προσδέχου.. να δέχεσαι τα γηρατειά
ρζ) Επί ρώμη μη καυχώ…μη καυχιέσαι για τη δύναμη σου
ρη) Ευφημίαν άσκει…να έχεις τιμή στην κοινωνία
ρθ) Απέχθειαν φεύγε..την κακία να αποφεύγεις
ρι) Πλούτι δικαίως..να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο
ρια) Δόξαν μη λείπε…να μην υποτιμάς την δόξα
ριβ) Κακίαν μίσει… την κακία να αποφεύγεις
ριγ) Κινδύνευε φρονίμως…με σύνεση και λογική να κινδυνεύεις
ριδ) Χρησμούς θαύμασε…να εκτιμάς τους χρησμούς που σου δίνουν
ριε) Ους τρέφεις αγάπα..να αγαπάς αυτούς που μεγαλώνεις (τα παιδιά σου)
ριστ) Απόντι μη μάχου..τον απόντα μη μάχεσαι μην κακολογείς
ριζ) Πρεσβύτερον αιδού…να σέβεσαι τον μεγαλύτερο

ριη) Νεώτερον δίδασκε…να μεταδίδεις την γνώση στους νεότερους εις την ηλικία
ριθ) Πλούτω απίστει …μην αφιερώνεσαι στο πως θα πλουτίσεις

ρκ) Σε αυτόν αιδού..να είσαι σεμνός

ρκα) Μη άρχε υβρίζων..μήν υβρίσεις πρώτος κάποιον

ρκβ) Προγόνου στεφάνου..να τιμάς τους προγόνους σου
ρκγ) Επί νεκρώ μη γέλα.. να σέβεσαι τους νεκρούς
ρκδ) Ατυχούντι συνάχθου ..ενωμένος με άτυχο να είσαι

ρκε) Χαρίζου ευλαβώς…λογικά και με σέβας να χαρίζεις
ρκστ) Εξ’ ευγενών γέννα…να προσπαθείς να συγγενεύσεις με καλούς ανθρώπους
ρκζ) Επαγγέλου μηδενί…μη διατάζεις κανένα
ρκη) Τύχη μη πίστευε…μην είσαι έρμαιο της τύχης σου

ρκθ) Τελεύτα άλυπος…να πεθάνεις χωρίς λύπες
ρκλ) Μέτρον άριστον…ότι κάνεις να το κάνεις με μέτρο

ρλα) Αδικείαν μίσει..να μισείς την αδικία
ρλβ) Ευσέβειαν φύλαττε..να είσαι ευσεβής
ρλγ) Ηδονής κραττείν.. να μή είσαι ηδονολάτρης, (ηθικοί φραγμοί, όρια, αυτοέλεγχος)
ρλδ) Βίαν μηδέν πράττειν…..να μη είσαι βίαιος σε τίποτα
ρλε) Τέκνα παιδεύειν…να παιδαγωγείς τα τέκνα σου ρλστ) Μη θρασύνου…να μην είσαι θρασύς
ρλζ) Νόμοις πείθου…να είσαι νομοταγής πολίτης
ρλη) Μελέτει το παν…να μελετάς τα πάντα
ρλθ) Γαμείν μέλλον καιρόν γνώθι…να παντρεύεσαι την κατάλληλη στιγμή
ρμ) Μη επί παντί λύπου…μην λυπάσαι για κάθε τι
ρμα) Πίνων άρμοζε…όταν πίνεις να είσαι συγκρατημένος

ρμβ) Πέρας επιτελεί μη αποδειλιών..μήν διστάζεις να τελειώσεις ότι άρχισες
ρμγ) Το συμφέρον θηρώ..να κυνηγάς το καλό σου
ρμδ) Θνήσκε υπέρ Πατρίδος..να πεθαίνεις δια την πατρίδα σου όταν χρειασθεί
ρμε) Τω βίω μάχου..η ζωή είναι διαρκής αγώνας, μάχη
ρμστ) Ευ πάσχε θνητός..να υπομένεις ότι συμβεί, είσαι θνητός
ρμζ) Παις ων κόσμιος ίσθι, ηβών εγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος σοφός….. παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής, άνδρας δίκαιος, γέροντας σοφός